Bible App logo
Search Icon

اعمال رسولان 10

10
پِطرُس و کُرنِلیوس
1قیصریه شهرک ایگله رومیه افسری زندگی کردشه، که چَه نام کُرنِلیوس به. کُرنلیوس رومه گردانه فرمانده به که اَ گردان معروف به ’ایتالیایی گردان‘ به. 2کرنلیوس ایگله دیندار مردکی به، اَ و چَوه خانواده همبلنه خداترس بِنده. کُرنِلیوس دس و دل فرایی نه فقرانش کمک کرده و همیشه خدا درگاه دعا کَردشه. 3ای روجی دویر و بره ساعت سُه ناهار پَش، رویاک واضح بیندِشه که خداونده ایگله فرشته بامه چَه وَر و باتشه: «کُرنِلیوس!»
4کُرنِلیوس ترس نه اَوه دیشته و باتشه: «چیه، آقا!»
فرشته باتشه: «اِشته دعا و صدقه‌هان ایگله یادگاری هدیه شوار آرسَنده خدا حضور. 5اِسا چن نفره بخرسان یافا شهر تا شَمعون معروف به پِطرُسه بوعرنده اِنگا. 6اَ ایگله دبّاغی وَرک میهمانه که چَه نام شمعون اِسه و دریا وَرک کییه داره.»
7وختی اَ فرشته‌ای که اَونه لاوش کردرده چَوه وَرنه بِشه، کُرنِلیوس دو نفر اِشتن خادمانک و ایگله اِشتن وفادار سربازانکش، داد بِکَرده اِشتن ور. 8کرنلیوس تمام جریانش چَوان را باته و اَوانش بخرسانسه یافا.
9صباینه روج، ناهارَه موقع، وختی راک بِنده و شهره نزدیک آبییردنده، پِطرُس اَشه کییه بام سر تا دعا بِکَره. 10پطرس اَگارک وشیرش آبه و رایش به چی ای بِخره. وقتی که غذاشان حاضر کردرده، بشه خلسه دلَه. 11اَ حالک بیندِشه که آسمانِه آبنده و ای چی ای ایگله یکه سفره‌ای شوار که چهار گوشه نه آکرسا، آمییردیه جیر زمینه طرف را. 12اَ سفره سرک، همه جوره حیوانان و خزندان و پرندان نه فِت به. 13اَدمی صصی چوه گوش آرسس که واتردشه: «پِطرُس، بِیض، سر آبر و بخه!»
14پِطرُس باتشه: «اصلاً، خداوندا، چون از هرگز حرامه چی یا نجسه چی لِو زییم نییه.»
15دومین را هَ صص بامه که واتردشه «اَ چی ای که خدا پاک رچش آکرده، ته اَوه نجس مزان!»
16اِم رویا سُه را تکرار ببه و چاوَش سفره البحل برده ببه کفا آسمانه را.
17ایزه که پِطرُس تعجب نه اَ رؤیا معنیش فکر کردرده، کسانی که کُرنِلیوس اَوانش خرسانسه بنده، شَمعونه کییشان بینده، آرسسنده چَه کییه بر بن. 18اَوان بلند صَص نه آپرسردشانه: «اَ شَمعون که معروف به پطرسِه، اِنگا وندره؟»
19پِطرُس حلا رؤیا درباره فکرش کردرده که خدا روح اَونه باتشه: «دیس، سُه نفر اِشته پَشه گرسرنده. 20بیض و بِشه جیر، شک مکه اَوانه بِشه، چون از اَوم خرسیینده.»
21پِطرُس بِشّه جیر و اَوانَه باتشه: «از هَ کسی اِسم که چَوه پَشه گرسرا. شاما چیه واسنه آمییران؟»
22اَوان باتشانه: «کُرنِلیوس فرمانده آماش خرسانسمان. اَ درستکار و خدا ترسه مردکی اِسه و یهودیان همه نی چه چاکی واجنده. اَ ایگله مقدسه فرشته ای کی دستورش اَرکته که اِشته پشه بخرسانه و تِش دعوت کردش اِشتن کییه، و اِشته لاوان بَشنوه.» 23پس پِطرُس اَوانش ببردنده کییه دله تا چوه میهمان بیبینده. صباینه روج پطرس بِهِشت و چوان همراه بشه. چند گله براره نی که یافا شهر کین بنده اَوِنه بِشنده. 24صباینه روج آرسسنده قیصریه شهره را. کُرنِلیوس اِشتن نزدیک قوم وخویشش و رفقش نی بیدا آکرده بنده و چوان منتظر به که باینده. 25وختی پِطرُس بشه کییه دلَه، کُرنِلیوس چَه پران برشه و چَه پا دگس، اَوش پرستش بکرده. 26امّا پِطرُس اَوش راست آکه و باتشه: «بیض؛ اَز نی ایگله آدمم.»
27چاوَش ایزه که اَونه لاوش کردرده بشه کییه دله و بیندشه اَگارک پره جماعتی بیدا آبینده. 28پِطرُس اَوانَه باتشه: «شاما اِشتن زانا که یهودیان را جایز نییه که علوده قومان نه معاشرت بکرنده یا بیشینده چَوان کییه. امّا خدا منش آمانسه که هیچکسه نجس یا ناپاک مَزانم. 29پس وختی چِمن پَشه ران بخرسانس، بی چک و چانه بامم. اِسا باجا، چیه واسنه چِمن پَشه ران خرسانسه؟»
30کُرنِلیوس جواو بداشه: «چهار روج چِمه پران هم موقعک، دویر و بره ساعت سه ناهاره پَش، چِمن کییک دعام کردرده که ایرادَن ایگله مردکی که ایگله نورانیه خلوعی دِکردش به چِمن پرانک بِندَرس 31و باتشه: ”کُرنِلیوس، اِشته دعا قبول بییه و اِشته صدقه هان خدا حضورک ویر آمییه بییَنده. 32اِسا چن نفر بخرسان یافا شهره را تا شَمعون معروف به پِطرُسه بوعرنده اِنگا. اَ، شمعون دباغه وَرک میهمانه، که چَه کییه دریا ورکه.“ 33پس البحل بخرسانسمه اِشته پَشه و ته نی لطفر بکه و بامش. اِسا آما همبلنه خدا پرانک حاضرمان تا هر چی خداونده تش دستور دییَه، بَشنوام.»
34چاوش پِطرُس ایزه لاوش شروع بکه: «اِسا بزانسمه که راس راسینه، خدا مردمان میانک هیچ فرقی نِنیه؛ 35بَلکم هر قومک، هر کسی که خداک بترسه و اَ چی که درست اِسه انجام بِدیه، خدا اَوه قبول کره. 36خدا طبق اِشتن کلام که اِشتن قومه را خرسانسشه، صلح و سلامتی و شاده خبره عیسی مسیح واسطنه که همان خداوند اِسته، اعلامش بکرده. 37شاما اِشتن زانسرا که اِم کار، اَ تعمیدی پش که یحیی اَوش اعلام بکَردِه چنجوره جلیل منطقه دلنه شروع ببه و تمانِ یهودیه منطقه دلک پخش آبه، 38و خدا، چُنجوره عیسای ناصریش مقدس روحنه و قدرتنه مسح بکردشه، ایزه که همه یاگا گردسه و چاکه کَارش کرده و همه‌ی کسانی که ابلیسه ظلم و ستمه جیرک بنده، شفاش دِسه، چِمه واسنه که خدا اَونَه بِه.
39«و آما همه‌ی اَ کارانی شاهدمان که اَ، یهوده سرزمینک و اورشلیمه شهرک انجام آداشه. اَوان اَوشان صلیبه سرک بوکوشتشانه. 40امّا خدا اَوش سوّمین روجک زنده آکردشه و دیارش بکه، 41امّا نه تمان مردمه را، بَلکم فقط چاما را که خدا طرف نه انتخاب بییه مان که چَه شاهدان ببام. آمایی که بعد از اِم که مردآن دلَک زنده آبِه، اَونه بخردمانه و آخردمانه. 42اَ آماش دستور بدا تا اِم حقیقته قومه را اعلام بکرام و شهادت بدیام که خدا اَوش معین کرده تا زندهان و مردهان داور بیبی. 43پیغَمبره همبلنه عیسی درباره شهادت دَینده که هر کسی اَوه ایمان بوعره، چَه نامه واسطه نه چوه گناهان بخشِسه بینده.»
44پِطرُسه حلا لاوَه کردرده که خدا مقدسه روح تمام کسانی سر قرار بکتشه که اَ پیغام شان اَشنوسرده. 45اَ ایماندارانی که ختنه بیینه رسم شان داشته یعنی کسانی که اصالتن یهودی بنده و پِطرُسه همراه آمییه بنده، وختی بیندشانه که خدا مقدسه روحه هدیه حتی غیریهودیان را نی آمییه، حیران آبنده. 46چون بَشنوِسِشانه که اَوه علوده زوانان نه لاوَه کردرنده و خدا جلال دییَرنده. اَدمی پِطرُس باتشه: 47«اِسا که اِمِه درست چاما شوار خدا مقدسه روحشان بکته، کسی تانه چوان پَرانه بیگیره که اُوعه دلَه غسل تعمید مَگیرنده؟» 48پس دستورش بدا که اَوان عیسی مسیح نامنه غسل تعمید بدَینده. چاوش اَوان، پِطرُسک آخاشتشانه چند روجی اَوان نه بِندره.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in