نامه رومیان ره 6
6
مَردَن گُناه واسی زیندگی خُدا واسی
1پس چی بیگیم؟ هُطو گُناه بُکونیم تا فیض زیادَ به؟ 2هرگس! اَمان کی گُناه واسی بمردیم، چُطو تانیم بازم اونِ درون زیندگی بُکونیم؟ 3مگه نانیدی اَمان همتان کی مسیحْ عیسی درون غسل تعمید بیگیفتیم، اونِ مرگ درون تعمید بیگیفتیم؟ 4پس تعمید گیفتنِ امرا مرگ درون، اونِ اَمرا دفن بُبوستیم تا هُطوکی مسیح، پئرِ جلالِ اَمرا مُرده ئانِ جا زنده بُبوست، اَمانم ایتا تازه زیندگی درون قدم اوسانیم.
5پس اَگه مرگِ درون کی اونِ مرگِ مانستنِ، اونِ مرا ایتا بُبوسته ایم، حتمی زنده بوستنِ درونم اون زنده بوستن مانستن، اونِ اَمرا ایتا خوائیم بوستن. 6چونکی دانیم اُ آدمی کی قدیمان بیم، اونِ اَمرا مصلوب بُبوست تا تنِ گُناه، از بین بشه و دِه گُناهِ نوکر نیبیم. 7چون اونی کی بمرده، گُناهِ جا آزادَ بوسته.
8هسّا اَگه مسیحِ اَمرا بمردیم، ایمان دَریم کی اونِ اَمرا زیندگی ئَم کونیم. 9امان دانیم، مسیح مُرده ئانِ جا زنده بُبوست، دِه هرگس نخوائه مَردن و دِه مرگ اونِ سر قدرت ناره. 10چونکی اون خو مَردن اَمرا گُناه واسی، ایوار همیشک ره بمرد و هسّا خو اَ زیندگی درون، خُدا ره زیندگی کونه.
11پس شُمانم بایستی شمرأ نسبت به گُناه بمرده بدانید، و مسیحْ عیسی درون نسبت به خُدا، زنده. 12پس وَئنلانید گناه شیمی تنِ درون کی از بین شه حُکم بُکونه، تا اونِ خواسته ئانِ جا اطاعت بُکونید. 13شیمی اوسم و اعضایَ گُناهِ دس فَندید تا نادرستی اسباب ببد، بلکی اوشانِ مانستن کی مردنِ جا به زیندگی واگردستید، شمرأ خُدا دَس فَدید تا شیمی اوسم و اعضا خُدا دسِ درون راستی اسباب ببد. 14چونکی گُناه شیمی سر حُکم نُکونه، چره کی شریعت جیر نئسائید بلکی فیضِ جیر ایسائید.
صالحی نوکران
15پس چی بیگیم؟ گُناه بُکونیم چونکی شریعت جیر نئسائیم بلکی فیض جیر ایسائیم؟ هرگس! 16مگه نانیدی اگه شمرأ نوکرانِ مانستن کی اطاعت کونیدی، اینفرِ دَس فَدید، اُ آدمِ نوکران خوائید بوستن کی اونِ جا اطاعت کونیدی، چی گُناهِ نوکر، کی به مردن ختم به، چی خُدا اطاعتِ نوکر، کی به صالحی فارسه؟ 17ولی خُدا ی شُکر، شُمان کی پیشتر گُناهِ نوکران بید، هسّا تمانِ دیلِ اَمرا اُ تعلیمِ جا اطاعت کونیدی کی خُدا شمرأ فدَه. 18و شُمان آزادَ بوستنِ اَمرا گناه جا، صالحی نوکران بُبوستید.
19من آدمی زوانِ مرا شیمی امرا گب زئندرم چون آدمید و شیمی جسم ضَعیفِ. چون هُطوکی پیشتر شیمی اوسم و اعضایَ نوکرِ مانستن ناپاکی و بی قانونی دَس کی روز به روز بیشترَ به واسپاردید، پس هسّا اوشانَ صالحی نوکر چاکونید کی به قدّوسیت ختم به. 20اُ زمات کی گُناهِ نوکران بید، صالحی جا آزاد بید. 21پس اُ موقع، اُ کارانِ جا کی الان اوشانِ جا شرمنده ایسید، چی سودی ببردید؟ چونکی اُ کارانِ عاقبت مرگِ! 22ولی هسّا کی شُمان گناهِ جا آزادَ بوستید و خُدا نوکران بُبوستید؛ اونِ ثمره شمرأ تقدیس بوستن ایسه کی سرآخر ابدی زیندگیَ فارسه. 23چونکی گُناهِ مُزد مرگِ، ولی خُدا پیشکش، ابدی زیندگی اَمی خُداوندِ درون، مسیحْ عیسی ایسه.
Currently Selected:
نامه رومیان ره 6: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
