لوقایِ انجیل 8
8
زناکانی کی عیسی جا پیروی کودید
1بازون، عیسی شار به شار و دهات به دهات گردستی و خُدا پادشائی خُب خبرَ دئی. اُ دوازده شاگردئم اون مرا بید، 2و چن تا جه زناکانیئم کی پلید ارواح و ناخوشی جا شفا بیگیفته بید: مریم نامدار به مَجْدَلیّه کی اون جا هفتا دیو بیرونَ بوسته بو، 3یوآنّا خوزا زنانه، هیرودیس مباشیر، سوسن و خَیلی ده زناکان کی خوشان دارائی مرا عیسی و اونِ شاگردانِ خیدمت کودید.
کشاورز نَقل
4وقتی کی مردوم جه خَیلی شاران عیسی دِئن ره اَموئید و خلق جمَ بوسته بو، عیسی اَ نَقلَ باورد: 5«روجی ایتا کشاورز خو دانه فکونی ره بیرون بُشو. وقتی کی دانه فکودن دوبو، ایپچه راه درون فووست و دَمجَسته بُبوست و آسمان پَرنده ئان اوشانَ بُخوردید. 6ایپچه چُؤُر زمین سر فُووست، و هَطو کی زپّه بزه، خُشکَ بوست، چونکی نَم ناشتی. 7ایپچه توموش گومار میان فووست و توموش، دانه مرا سبزا بوست و، دانه یَ خفه کود. 8ولی ایپچه جِه دانه ئان خُب زمینِ سر فووست و سبزا بوست و صد چندان بار باورد.» وقتی کی عیسی اَ نقلَ تمانَ کود، بلندِ صدا مرا بگفت: «هرکی گوش دَره ایشتاوستن ره، بیشتاوه!»
9اونِ شاگردان اَ نقلَ معنیِ اون جا واوَرسه ئید. 10عیسی بگفت: «خُدا، پادشائی رازانِ فهمستن شمرأ ببَخشه، ولی دیگران ره نقل مانستن گب زنم، تا:
«”فندَرید، ولی نیدینید؛
بیشتاوید، ولی نفهمید.“»
11«اَ نَقل معنی اَنه: دانه، خُدا کلامِ. 12دانه ئانی کی راه درون فیوه، هوشانی ایسید کی کلامَ ایشتاوید، ولی ابلیس اَیه و اوشان دیل جا دوزانه، تا نتانید ایمان باورید و نیجات بیابید. 13دانه ئانی کی چُؤُر زمین سر فیوه هوشانی ایسید کی وقتی کلامَ ایشتاوید، اونَ ذوق مرا قُبیل کونید، ولی بَنه نُکونیدی. اَشان ایپیچه زماتی ایمان دَریدی، ولی مَحَک زئِن موقع، خوشان ایمانَ جِه دَس دیئیدی. 14دانه ئانی کی توموش گومار میان فیوه، هوشانی ایسید کی ایشتاوید، ولی دُمبالتر دیل ناگرانیان، مال دُنیا و زندگی کَیف و حال اوشانَ خفه کونه و بار ناوره. 15ولی دانه ئانی کی خُبِ زمین سر فیوه، اوشانی ایسید کی کلامَ ایشتاوید و دیلی پاک و خُب مرا اونَ قایم دَرید و صبر و تحمل مرا بار اَوردیدی.
چراغ نَقل
16«هیکّس ایتا گرسوزَ وانگیرانه تا اونِ رو نُخون بنه یا اونَ تخت جیر بنه! بلکی گرسوزَ چراغدان سر نیئید تا هرکی بدرون بایه، اون روشنائیَ بیدینه. 17چونکی هیچّی جیگا بُخورده نیه کی بروز بدَه نبه و هیچّی قایمَ بوسته نیه کی برملا و آشکار نبه. 18پس دِقّت بُکونید کی چُطو ایشتاویدی، چون اونکی دَره اونه ویشتر فدَه به و اونکی ناره، هونیم کی خیال کونه دَره، اون جا فیگیفته به.»
عیسی مار و براران
19اَ وقت درون، عیسی مار و براران باموئید تا اونَ بیدینید، ولی چون دشکاف نُبو نتانستید اونه ورجه بیشید. 20پس عیسی ره خبر باوردید کی: «تی مار و براران بیرون ایسائید و خوائیدی تره بیدینید.» 21ولی عیسی در جواب بگفت: «می مار و براران هوشانی ایسید کی خُدا کلامَ ایشتاوید و اونَ انجام دئید.»
عیسی دریا کولاکَ خوسانه
22روجی عیسی خو شاگردانَ مرا ایتا لوتکا سوارَ بوست و اوشانِ بگفت: «اُ طرف دریا بیشیم.» پس پیش بُشوئید. 23و هطوکی دریا درون شئون دیبید، عیسیَ خواب اوساد. ناخبر ایتا کولاک بامو، اوجور کی لوتکا آب جا پُرَ بوست و اوشانَ جان به خطر دکفت. 24شاگردان عیسی ورجه بُشوئید و اونَ ویریزانه ئید و بگفتید: «اوستاد، اوستاد، دَمَردن دریم!» عیسی ویریشت و باد و دریا کُؤلَ تشر بزه. کولاک بُخوفت و دریا آرام بیگیفت. 25پس خو شاگردانِ بگفت: «شیمی ایمان چی بُبوسته؟» شاگردان هراسان، ماتا بوسته کَس کَسَ گفتید: «اَن کیسه کی حتی باد و آبَ دستور دئه و اونِ جا فرمان بَرید.»
دیو بزِه مرداک شفا
26پس اوشان لوتکا مرا، جِراسیان منطقه فارسه ئید کی اُ طرفِ دریا، جلیلِ ولایتِ روبرو بو. 27وقتی کی عیسی دریا کنار قدم بنه، ایتا دیو بزِه مرداک جِه اُ شار مردومان اونَ بیده. اون خَیلی زمات بو کی رخت دُنکوده بو و هی خانه ئی ناشتی، بلکی قبران میان سر کودی. 28هَطو کی عیسیَ بیده، نعره بکشه و خو دیمَ مرا اون لنگ جیر بکفت و داد مرا بگفت: «اَی عیسی، خُدای متعال پسر، می اَمرا چی کار دَری؟، تره منّت کونم مَرا عذاب نَدی!» 29چونکی عیسی پلید روحَ دستور بدَه بو کی اون جا بیرون بایه. اُ روح چن وار اونَ بیگیفته بو و با اونکی اونَ دَس و لنگَ قُل و زَنجیل مرا دوَستید و اونِ پاستیدی، زَنجیلَ وُرسَنه ئی و دیو اونَ ویاوان سو کشه ئی و بَردی. 30عیسی اون جا واورسه: «تی نام چیه؟» جواب بدَه: «قشون» چونکی خَیلی دیو اون درون بُشوبید. 31اوشان منّت کونان عیسی جا بخواستید، دستور نده کی اَشانْ، جهندَم چا درون بیشید.
32اُ طرفان، ایتا پیله گله خوک بید کی ایتا پوشته وَر غذا خوردن دیبید. دیوان عیسی جا منّت بُکودید وائاله کی خوکانِ درون بیشید، و اونم وائَشت. 33پس، دیوان جه اُ مرداک بیرون باموئید و خوکانِ درون بُشوئید، و خوکان جه پوشته سراجیری دریا وَر، رَم بُکودید و دَمَردید.
34وقتی کی خوکبانان اَنه بیده ئید، پا به فرار بنه ئید و شار و دهات درون، اَ جریانَ واگویا بُکودید. 35هه موقع مردوم بیرون باموئید تا اونچیَ کی پیش باموبو بیدینید، و هَطو کی عیسی ورجه فارسه ئید و بیده ئید اُ مردای کی دیوان اون جا بیرون بامو بید، خو رختَ دُکوده و عاقیلان مانستن عیسی لنگان ورجه نیشته، بترسه ئید. 36اوشانی کی اَ جریانَ خوشان چوم مرا بیده بید، اَشان ره واگویا بُکودید کی دیو بزِه مرداک چُطو شفا بیگیفته بو. 37پس تمان جِراسیانِ دوروَرِ خلق عیسی جا بخواستید جِه اوشانَ ورجه بشه، چونکی وحشتناک ترسی اوشانِ درون بینیشته بو. عیسی ئم لوتکا بینیشت و واگردست. 38اُ مردای کی دیوان اون جا بیرون بامو بید، عیسیَ منّت بُکود وائاله اونِ همرا بشه، ولی عیسی اونَ روانه کوده و بگفت: 39«واگرد به تی خانه و اونچیَ خُدا تی واسی بُکوده، واگویا بُکون» پس اُ مردای بُشو و تمانِ شار درون جار بزه کی عیسی اون ره چی بُکوده.
ناخوش زناک شفا دئن و یایروس کُرِ زنده کودن
40هَطو کی عیسی واگردست، خلق گرمی مرا اونِ پیشواز بُشوئید، چونکی همه اون چوم براه بید. 41هه میان، ایتا مرداک یایِروس نام، کی عبادتگا رئیس بو، بامو و عیسی لنگ جیر بکفت و منت بُکود کی اونِ خانه بایه، 42چونکی اونِ ایتا دانه کُرِی کی دوازده سال دوروَر دَشتی، مَردن دوبو.
وقتی کی عیسی راه میان بو، خلق خَیلی اون سر زور اَوردید. 43اُ خلق میان، ایتا زناک ایسابو کی دوازده سال خونشویی دَشتی و با هَن کی تمان خو دارائیَ طبیبان ره خرج بُکوده بو، هیکّس اونِ عیلاج، کودن نتانستی. 44اُ زنای جه پوشت سر خوره عیسیَ فارسانه و اون قبا پَرِه یَ دَس فاکشه. هو دَم اونِ خونشویی بَند بامو. 45عیسی واورسه: «کی مَرا دس بزه؟» وقتی همه حَشا بُکودید، پِطرُس بگفت: «اوستاد، مردوم جه هر طرف تره دُورَ کوده ئید و تره زور اَوردن دَرید!» 46ولی عیسی بگفت: «اینفر مَرا دَس بزه! چونکی بفهمستم ایتا نیرو می جا بیرون بامو!» 47اُ زناک چون بیده کی نتانه جیگا بُخوره، هُطو کی هراسان بو و پرکستن دوبو پیش بامو و عیسی لنگ جیر بکفت و همتان جُلُو بگفت کی چره اونَ دس بزه و چُطو هو دَم شفا بیگیفته. 48عیسی اون بگفت: «کُر جان، تی ایمان تره شفا بدَه. بوشو بسلامت.»
49عیسی هنو گب زئن دوبو کی اینفر جه یایروس خانه، کی عبادتگا رئیس بو، بامو و بگفت: «تی کُر بمَرد، دِه اوستادَ زحمت نوادن.» 50عیسی هَطو کی اَنه بیشتاوست، یایروسِ بگفت: «ترسئن نوا! فقط ایمان بدَر! و تی کُر شفا خوائه گیفتن.» 51وقتی کی یایروسِ خانه فارسه، وَنَئشته هیکّس جُز پِطرُس و یوحنا و یعقوب و اُ کُر پئر و مار اونِ مرا خانه درون بیشید. 52همۀ مردوم اُ کُر ره شیون و ناله کودید. عیسی بگفت: «گریه نُکونید، چونکی نمَرده، بلکی خوفته.» 53اوشان عیسیَ رَخشنَ گیفتید، چون دانستید کی اُ کُر بمَرده. 54ولی عیسی اُ کُر دَستَ بیگیفت و بگفت: «آی کُر، ویریز!» 55کُرِ روح واگردست و هو دَم جه خو جا ویرشت. عیسی بگفت: «ایچی فَدید اون بُخوره.» 56اُ کُرِ پئر ومار غاغا بوسته بید، ولی عیسی اوشانَ حُکم بُکود کی اَ ایتفاقَ هیکّس ره واگویا نُکونید.
Currently Selected:
لوقایِ انجیل 8: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
