لوقایِ انجیل 6
6
عیسی مُقدّسِ شنبه صاحاب
1ایتا مُقدّسِ شنبه روجان درون، عیسی گندم کَله جا ردّا بوستن دوبو و اون شاگردان گندمِ غوشه ئانَ بچِئید و خوشان دَس مرا سابستیدی و خوردیدی. 2ولی چن تا فَریسی فرقه عالمان بگفتید: «چره کاری کونیدی کی مُقدّسِ شنبه درون نبایسی کودن؟» 3عیسی جواب بدَه: «مگه نخواندیدی کی داوود چی بُکوده بو، اُ زمات کی خودِش و اون یاران ویشتا بید؟ 4چُطو اون خُدا خانه بدرون بُشو و مُقدّسِ نانَ کی فقط کاهنان تانستید بُخوریدَ، بُخورد و خو شاگردانم فدَه؟» 5و دُمبال تر عیسی بگفت: «انسان پسر مُقدّسِ شنبه روج صاحابه.»
شفای مرداکی کی اَن دس لام بو
6ایتا ده مُقدّسِ شنبه، عیسی عبادتگا بدرون بامو و مردومَ آموختن دوبو. ایتا مرداک اویا ایسابو کی اون راست دس لامَ بوسته بو. 7تورات آموجگاران و فَریسی فرقه عالمان، عیسیَ پاستیدی تا بیدینید کی مُقدّسِ شنبه درون کسیَ شفا دئه یا نه؛ چونکی ایتا گَزَک دُمبال بید، تا اون بُهتان بزنید. 8ولی عیسی کی اوشان فیکران جا واخُبَ بو، اُ مردای کی اون دَس لام بویِ بگفت: «ویریز و همتان جُلُو بئس.» اونم ویرشت و اویا بأسا. 9عیسی اوشانِ بگفت: «شیمی جا واورسم، کویتا کارَ مُقدّسِ شنبه درون، وا کودن: خُبی یا بدی، آدمی جانَ نیجات دئن یا اون سر به نیست کودن؟» 10پس عیسی اوشانی کی اون دور ایسابید فندرسته و بازون اُ مرداکِ بگفت: «تی دَس درازا کون!» اُ مردای اَطو بُکود، و اون دَس خُبَ بوست. 11ولی اوشان خَیلی بَرزَخا بوستید و کَس به کَس گب زئن ره بینیشتید کی عیسی مَرا چی بُکونید.
دوازده رسول سیوا کودن
12ایتا جه اُ روجان، عیسی دُعا واسی کوه سر بُشو و شبَ خُدا پرستش درون به صُب فارسانه. 13صوب دَمان خو شاگردان دوخواد، و اوشان میان دوازده کَسَ سیوا بُکود و اَشانَ رسول بخواند: 14شَمعون کی اونَ پِطرُس نام بنه، آندریاس پِطرُس برار، یعقوب و یوحنا، فیلیپُس، بَرتولْما، 15مَتّی، توما، یعقوب حَلفای پسر، شَمعون نامدار به وطن پرست، 16یهودا یعقوب پسر، و یهودای اَسْخَریوطی کی اون خیانت بُکود.
’خوشا به شیمی حال‘
17عیسی اَشان اَمرا، کوه جا بجیر بامو و ایتا جا کی تخت بو بأسا. خَیلی جه اون شاگردان و تمان مردوم سراسر یهودیه، اورشلیم، و صور و صِیدون دریا کناران جا، اویا ایسابید. 18اوشان بامو بید تا عیسی گبانَ بیشتاوید و جه خوشان ناخوشی ئان، شفا بیگیرید. وهوشانیَم کی پلید ارواح دَشتید، شفا گیفتید. 19خلق همه تقلّا کودید تا خوشان دسَ اونَ فارسانید، چونکی ایتا نیرو اون جا بیرون اَموئی کی همتانَ شفا دَئی.
20بازون عیسی خو شاگردان فندرست و بگفت:
«خوشا به شیمی حال کی نادارید،
چونکی خُدا پادشائی شیمی شینه.
21خوشا به شیمی حال کی الَان ویشتائید،
چونکی سئر خوائید بوستن.
خوشا به شیمی حال کی الان گریانید،
چونکی خنده خوائید کودن.»
22«خوشا به شیمی حال بازون کی مردوم، انسانِ پسر واسی، شیمی جا خَفت بدَرید و شمرأ جه خوشان جَم بیرون تَوَدید و فاش بدید و اسم بندامی بزنید. 23اُ روج درون، ذوقِ مرا دسِ رَقص بُکونید، چونکی شیمی پاداش آسمان درون پیله یه. چره کی اوشان پئران ئم پیغمبران اَمرا اَطو بُکودید.»
24«ولی وای بر شُمان کی دارائید،
چونکی شیمی خوشیانَ بیافتیدی.
25وای بر شُمان کی الان سئرید،
چونکی ویشتا خوائید بوستن.
وای بر شُمان کی الان خنده خنده کونیدی،
چونکی عزا خوائید گیفتن و گریه زاری خوائید کودن.
26وای بر شُمان اُ زمات کی همه شیمی جا تعریف بُکونید، چونکی اوشانِ پئران ئم دوروغ پیغمبران اَمرا اَطو بُکودید.»
شیمی دُشمندانَ محبت بُکونید
27«ولی اَی شُمان کی گوش کونیدی، شمرأ گَم، شیمی دُشمندانَ محبت بُکونید و اوشانیَ کی شیمی جا اَشانَ خَفتَ گیره، خُبی بُکونید. 28هر کَس کی شمرأ لَعن تَوَرا کونه اون ره برکت بطلبید، و هر کَس کی شمرأ آزار دئه اون ره دُعای خیر بُکونید. 29اَگه کَسی تی دیمَ ایوَرَ کشیده بزه، اویتا وَرَم وائال بزنه. اَگه کَسی تی قبای تی جا فیگیره، تی پیرهنَم اون جا مضاقا نُکون. 30محتاجَ اون چیَ کی خوائه اونَ فَدَن، و اگر ایکَس تی مالَ ببرده، اون جا پس فانگیر. 31هو کردکارانیَ بُکونید کی خوائید مردوم شیمی اَمرا بُکونید.»
32«اَگه فقط اوشانیَ محبت بُکونید کی شمرأ محبت کونیدی، شمرأ چی فایده دَره؟ حتی گُناکارانم خوشان دوستدارانَ محبت کونیدی. 33و اَگه فقط اوشانیَ خُبی بُکونید کی شمرأ خُبی کونیدی، شمرأ چی فایده دَره؟ حتی گُناکارانم اَطو کونیدی. 34و اَگه فقط اوشانیَ دَس قرض فادید کی دَنیدی تاوان فادِده، شمرأ چی سودی دَره؟ گُناکارانم گنُا کاران دَس قرض فادیدی تا ایتا روج اَشان جا پس فاگیرید. 35ولی شُمان، شیمی دُشمندان محبت بُکونید، خُبی بُکونید، و بی اونکی بدانید شمرأ واگردانیدی، دَس قرض فادید، چونکی شیمی پاداش پیله یه و خُدای متعالِ زاکان خوائید بوستن، چونکی خُدا ناشُکران و شرورانِ مرا مهربانه. 36رحیم بیبید، هَطو کی شیمی پئر رحیمه.
مردوم قضاوت کودن
37«قضاوت نُکونید تا شمرأ قضاوت نُکوند. محکوم نُکونید تا محکوم نیبید. گُذشت بُکونید تا شمرأ گُذشت بُکوند. 38فادید تا شمرأ فَاده ببه. ایتا عَیار لبالَب، بتَپَسته، تکان بدَه، شیمی دامن پَره درون فیوه خوائه بوستن! چون هر عیاری مرا کی فادید هو عَیار مرا شمرأ فادَه به.»
39و عیسی اَ نَقل ئم اوشان ره باورد: «مگه کوری تانه ایتا دیگر کورِ دسَ بیگیره؟مگه هر دوتا چا میان دَنکفیدی؟ 40شاگرد، جه خو اوستاد سرتر نیه، ولی هرکی حیسّابی تعلیم بیگیره، خو اوستاد مانستن خوائه بوستن.
41«چره اِسپیلَ تی برار چوم درون دینی، ولی جه کُنده ئی کی تی چوم درون دَری واخُب نیئی؟ 42چُطو تانی تی برارَ بیگی: ”برار، وائال اِسپیلَ تی چوم جا بیرون باورم“، ولی کُنده یَ تی چوم درون نیدینی؟ اَی ریاکار، اول کُنده یَ تی چوم جا بیرون باور، بازون بختر تانی دِئن تا اِسپیلَ تی برار چوم جا بیرون باوری.»
دار، و اون بار
43«هی خب دار، بَد بار ناوره و هی بَد دار، خب بار فانده. 44هر داریَ اون بار جا ایشناسیدی. نه توموش گومار جا تانی اَنجیل چئن، و نه جِه ولش کَله، انگور! 45خُرَم آدم خو خُب صوندوق دیل جا خُرم چیان بار اَوره و بد آدم خو بد صوندوقِ دیل جا بد چیان بار اَوره. چونکی زوان اونچیَ کی دیل جه اون پُره گب زنه.»
بلدمعمار و نادان معمار
46«چُطو به کی مَرا ”آقا، آقا“ دوخوانید، ولی اونچیَ کی گَم انجام نیدید؟ 47اونکی می ورجه اَیه و می گبانَ ایشتاوه و اونَ انجام دئه، شمرأ گَم کیَ مانه. 48اونیه مانه کی خو خانه چاکودن ره، زمینَ گودَ کونه و خانه پیَ سنگ سر نئِه. وقتی سیل بامو و روت آب اُ خانه سر زور باورد، نتانستی اونَ تَکان بده، چونکی قُرص بساخته بُبوسته بو. 49ولی اونکی می گبانَ ایشتاوه ولی اونَ انجام ندِه، اونیه مانه کی ایتا خانه بی پِی، خاک سر بَساخت. هَطو کی روتِ آب اُ خانه سر زور باورد، هو دَم فگوردست و پیله ویرانی بجا بنه.»
Currently Selected:
لوقایِ انجیل 6: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
