لوقایِ انجیل 2
2
عیسی مسیح زا روج
1اُ روجان درون، آگوستوس، امپراطورِ روم، ایتا حُکم اوسه کوده تا مردومی کی تحت سلطه امپراطوری روم بیدَ سرشُماری بُکونید. 2اَن اوّلتا سرشماری، زماتی انجام بوستی کی کورینیوس، سوریه فرماندار بو. 3پس، هر کی خو شارِ وَر وگردست تا سرشماری ببه. 4یوسفَم جه ناصره شار کی جلیل ولایت درون بو، بِیت لِحِمِ یهودیه داوودِ زاگا وَر روانه بوست، چونکی جه داوودِ نسل و نتاج بو. 5اون اویا بُشو تا خو نامزدِ مرا مریم کی اون وقت ما بو، نام نویسی بُکونید. 6اُ زمات کی اویا ایسابید، مریمِ زائانِ وقت فارسه 7و خو اوّلتا زاکا کی پسر بو بزا. اونَ ایتا قنداقی میان بپیچست و ایتا گاچه درون بُخوسانه، چونکی میمانسرا درون جایی اوشان ره نُبو.
چوپانان و فیریشته ئان
8هو سامانسر، چوپانانی بید کی لات میان سر کودیدی و شبانه خوشان گله ی پاستید. 9نا خبر خُداوندِ ایتا فیریشته اوشان ره ظاهیرَ بو، و خُداوندِ جلالِ نور اوشان دور فتاوست. چوپانان خَیلی بترسه ئید، 10ولی فیریشته اوشانِ بگفت: «هراسان نیبید، چونکی ایتا خُب خبر شمرأ دَرم، ایتا خبر کی تمان مردومَ شادَ کونه: 11ایمرو داوود شار درون، نیجات دئنده ئی شیمی واسی بزا بُبوست. اون خُداوند مسیحِ موعوده. 12صفت نیشان شیمی واسی اَنه کی ایتا قنداقه زایَ گاچه میان بُخوفته خوائید یافتن.» 13ناخبر ایتا پیله دسته جه آسمان فیریشته ئان ظاهیرَ بوستید کی اویتا فیریشته اَمرا باهم خُدا پرستش ره گفتید:
14«جلال بر خُدا بُجوری آسمانان درون،
و زمینِ سر صلح و سلامت مردومانی ره کی خُدا اوشانِ جا راضیه.»
15هَطوکی فیریشته ئان جه اَشان ورجه به آسمان بُشوئید، چوپانان همدیگرَ بگفتید: «بائید به بِیت لِحِم بشیم و اون چیَ کی پیش بامو و خُداوندْ امرا اون جا واخُب بُکوده، بیدینیم.» 16پس تُندی مرا بُشوئید و مریم و یوسف و بُخوفته زاکَ گاچه درون بیافتید. 17وقتی کی چوپانان اونَ بیدئید، گبیَ کی اُ زاکِ جا اَشان بگفته بُبوسته بو، همه جا بگفتید. 18و هرکی ایشتاوستی، چوپانان گبِ جا حَیرانَ بوستی. 19ولی مریم، اَشان همه یَ خو دیلِ درون دَشتی و اوشان باره فیکر کودی. 20چوپانان اونچی واسی کی بیده و بیشتاوسته بید، هُطوکی اَشان بگفته بُبوسته بو، خُدای ستایش کونان واگردستید. 21هشتمی روج درون، هَطو کی زاک ختنه زمات فارسه، اونِ نامَ عیسی بنئید. اَن هو نامی بو کی اُ فیریشته، پیش جه اونکی مریم شکم دارَ به، اونِ سر بنه بو.
عیسی تقدیم کودن رسم، یهود معبد درون
22وقتی کی اوشانِ طهارتِ زمات عین موسی شریعت به آخر فارسه، عیسیَ به اورشلیم باوردید تا اونِ خُداوند ره تقدیم بُکونید، 23عَینِ خُداوند شریعت حکم کی گه: «هر زایدانِ درون اوّلتا بزاسته کی نَر ببه، بایسی خُداوندِ ره وقف ببه.» 24و قربانی هم پیشکش بُکونید، عَین اونچی کی خُداوند شریعت درون بامو، یعنی «ایتا جفت قُمری یا دوتا کوتر زای».
25اُ زمات درون، ایتا صالح و خُداترس مرداک، شَمعون نام، اورشلیمِ درون زیوستی کی مسیح موعود رافا ایسابو و روحالقدّس اون رو قرار دَشتی. 26روح القدس اون ره واشکافانه بو کی تا خُداوندِ مسیحِ موعودَ نیدینه، خو چومِ دُنیا جا دَنوَده. 27پس شمعون روح القدسِ رائنمایی مرا معبدِ صحن درون بُشو و هَطو کی عیسی پئر و مار زاکَ باوردید تا شریعت رسمَ اون واسی بجا باورید، 28شَمعون اونَ کشه گیفت و خُدایَ ستایش کونان بگفت:
29«اَی خُداوند، هسّا بنا به تی واده،
تی خیدمتکارَ آرامشِ مَرا سَرادئن.
30چونکی می چومان تی نیجاتَ بیده،
31نیجاتی کی تمان مردومانِ چومانِ جُلُو مهیّا بُکوده ئی،
32نوری کی حئیقتَ دیگر مردومان ره آشکارَ کونه و تی قوم اسرائیلِ ره، جلال.»
33عیسی پئر و مار جه گبانی کی اونِ جا بگفته بُبوست، ماتا بوستید. 34شَمعون، اَشانَ برکت بدَه و اونِ مار، مریمَ بگفت: «بیدین، قسمته کی اَ زای بانی کفتن و ویرشتن خَیلیان جه اسرائیل مردوم بِبِه، و نیشانی بِبِه کی اونِ جُلُو خوائید ایسان، 35جه اَ رو خیلیانِ دیلِ فیکر آشکار خوائه بوستن. ایتا شمشیرم تی قلبَ ایشکافه.
36اویا ایتا پیرزنای زیوستی، حَنّا نام، فَنوئیل کُر جه اَشیر قبیله کی خُدا جا نبوّت کودی. حنّا اُ زمات کی باکره بو مردا بوسته و هفت سال مردا بوپسی، 37تا هشتاد و چهار سالگی ویوه بمانست. اون هی زمات، معبد جا سیوا نُبوستی، بلکی شبند روج، دُعا و روزه مرا پرستش کودی. 38حَنّا ئم هو موقع جُلُو بامو و خُدایَ شُکر بُکود و تمان اوشانِ اَمرا کی اورشیمِ آزادی رافا بید، عیسی باره گب بزه.
39هَطو کی یوسف و مریم خُداوند شریعت رسمَ همه ذرّه بجا باوردید، به جلیل و خوشانِ شار ناصره واگردستید. 40و اُ زای پیله بوستی و قوّت گیفتی. اون پُر بو جه حیکمَت و خُدا فیض اونِ سر نئَه بو.
عیسیِ نوجوان معبد درون
41عیسی پئر و مار هر ساله پسخِ عید ره اورشیم بُشوئید. 42هَطو کی عیسی دوازده ساله بُبوست، عید رسم ره اورشلیم بُشوئید. 43عید رسم تمان بو پسی، هَطو کی اون پئر مار واگردستن دیبید، عیسیِ نوجوان اورشلیم درون بأسا. اونِ پئر و مار اَ جریانِ جا واخب نیبید و 44چون خیال کودید کاروان درون ایسا، تمان روج سفر بُکودید. آخر پسی بنا به عیسی واموجستن خوشان خویش و قوم و رفیقانِ میان بُکودید. 45چون اونَ نیافتید، اونِ واموجستن ره اورشلیم واگردَستید. 46سه روج بازین، آخر پسی عیسیَ معبد درون بیافتید. اون آموجگارانِ میان نیشته بو و اَشان گبانَ گوش دئی و اوشان جا سُؤال واورسه ئی. 47هرکی اون گبانَ ایشتاوستی، جه اون فهم و جوابانی کی دَئی ماتا بوستی. 48هَطو کی اونِ پئر مار اونَ اویا بیده ئید، غاغا بوستید. اون مار بگفت: «زای، چره اَمی اَمرا اَطو بُکودی؟ من و تی پئر پریشانی مرا خَیلی تی دُمبال بگردستیم.» 49ولی عیسی اوشانَ بگفت: «چره مَرا وامجستن دیبید؟ مگه نانستید کی من بایسی می پئر خانه میان بئسم؟» 50ولی اوشان اَ گبَ، کی اَشانَ بگفته نفهمستید. 51عیسی اَشان مرا را دکفت و ناصره بُشو و خو پئر و مارِ فرمانبر بو. اونِ مار اَشان همه یَ خو دیلِ درون دَشتی.
52و عیسی قامت و حیکمت درون پیله بوستی و خُدا و مردوم ورجه، عزیز بو و ترقّی کودی.
Currently Selected:
لوقایِ انجیل 2: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
