لوقایِ انجیل 11
11
عیسی دُعا کودنَ خو شاگردانَ آموجه
1روجی عیسی ایتا جا دُعا کودی. عیسی دُعا تمان بو پسی، ایتا جه اونِ شاگردان بگفت: «اَی آقا، دُعا کودن امرا باموج، هَطو کی تعمید دئنده یحیی خو شاگردانَ آموختی.» 2عیسی اَشان بگفت: «هر وقت دُعا کونیدی، بیگید:
”اَی پئر،
تی نام مُقدّس ببه،
تی پادشائی بایه،
3اَمی هر روجِ نانَ هر روج امرا فَدِه.
4اَمی گُنائان ببَخش،
چونکی اَمان ئم همه اَمی قرضداران بخشیم.
و امرا امتحان درون تانوَد.“»
5بازون اَشان بگفت: «کیه جه شُمان کی ایتا رِفق بدَره، و نصفه شب اون ورجه بشه و بگه: ”ای رِفق، سه تا نان مَرا قرض فدَن، 6چونکی ایتا جه می رفقان سفر جا واگردسته، و من هیچّی نارَم تا اون جُلُو بنم“ 7و اون خانه درونِ جا جواب بدَه: ”مره زحمت فاندن. در قُلفه، و می زاکان می اَمرا رختخواب درونید. نتانم جه می جا ویریزم و ایچّی تره فَدَم.“ 8شمرأ گَم، شاید خو رِفق واسی وینریزه و اونَ نان فاندَه، ولی اونِ اصرار واسی ویریزه و هر اونچی کی لازم دَره اونِ خوائه فَدَن.»
9«پس شمرأ گَم، بخوائید کی شمرأ فَدَه خوائه بوستن؛ واموجید کی خوائید یافتن، بُکوبید کی در شیمی رو واز خوائه بوستن. 10چونکی هرکی بخوائه، اونِ فدَه به و هر کی وامُجه، یابه؛ و هرکی بُکوبه، در اون رو وازا به. 11کویتا جه شُمان پئران کی اون پسر ماهی بخوائه، اونِ ایتا لانتی فَدِه؟ 12یا اَگه مُرغانَه بخوائه، ایتا عقرب اونَ فدِه؟ 13حَلا اَگه شُمان کی شرورید دانیدی کی چُطو شیمی زاکانَ خُرّم چیان فَدید، چندی ویشتر شیمی آسمانی پئر روح القدسَ هرکیَ کی اونِ جا بخوائه، بخشه.»
عیسی و بِعِلزِبول
14عیسی ایتا لال دیوَ، ایکَسِ جا بیرون کودن دوبو. چون دیو بیرون بُشو، لال مرداک بَتانست گب بزنه و مردوم ماتا بوستید. 15ولی بعضیان بگفتید: «اون دیوانَ، بِعِلزِبولِ یاری مرا، کی دیوانِ پیله تره بیرون کونه.» 16بقیه ئم اون محَک زئن ره، دائم ایتا آسمانی نیشانه خواستیدی. 17عیسی اوشان فیکرانَ بفهمست و بگفت: «هر مملکتی کی ضدّ خودش دسته دسته ببه، سر به نیست خوائه بوستن، و هر خانه ئی کی ضدّ خودش دسته دسته ببه، خوائه فُگوردستن. 18اَگه شیطانم ضدّ خودش دسته دسته ببه، چُطو اون مملکت برقرار مانِه؟ چون گیدی من دیوانَ بِعِلزِبول یاری مرا بیرونَ کونم. 19اَگه من بعِلزبول یاری مرا دیوانَ بیرون کونم، شیمی شاگردان کی یاری مرا اوشانَ بیرون کونید؟ پس اَشان، شمرأ قضاوت خوائید کودن. 20ولی اَگه من خُدا قدرت مرا دیوانَ بیرون کونم، حَتم بدَرید کی خُدا پادشائی شیمی ره بامودَره. 21هر وقت ایتا قوی مرداک کی حیّسابی مُسلح بُبوسته خو خانه ی بپایه، اونِ مال و مَنال در اَمان خوائه بوستن. 22ولی وقتی اینفر جه اون قوی تر اون سر فُتُرکه و حریفَ به، سلاحیَ کی اُ مرداکِ پوشت اونِ گرمه اونِ جا فیگیره، دارائیَ تقسیمَ کونه. 23هرکی می اَمرا نیه، می ضّده، و هرکی می اَمرا جمَ نُکونه، پاشانه.
پلید روح واگرده
24«زماتی کی پلید روح اینفرِ جا بیرون اَیه، خُشک و بی آب جیگائان سو شه تا ایتا جا خو استراحت ره بیابه. ولی چون پیدا نُکونه خو اَمرا گِه اُ خانه ئیَ کی اون جا باموم، واگردَم.“ 25و هَطوکی اویا فارسه و خانه یَ جارو بکشه و ترِتمیز دینه، 26شه و هفت تا روح جه خودِش بدتر ئم اَورِه، و همه بدرون شیدی و اویا نیشینیدی. آخر پسی عاقیبتِ اُ آدم بدتر جه اونِ اولی حال بِه.»
27وقتی کی عیسی اَ گبانَ گفتی، ایتا زناک جَم میان بلند بلند بگفت: «خوشا به حال اُ زناکی کی تره بزا و تره شیر بدَه.» 28ولی عیسی بگفت: «نه، بلکی خوشا به حال اوشانی کی خُدا کلامَ ایشتاویدی و اونَ بجا اَوریدی.»
یونس پیغمبر نیشانه
29هَطوکی جمعیت زیادَ بوستید، عیسی بگفت: «اَ نَسل، نَسلی ایسه شُرور کار. ایتا نیشانه دُمبالید! ولی نیشانه ئی اَشانَ فَدَه نخوائه بوستن جغیر یونس پیغمبر نیشانه. 30چون هوجور کی یونس، نیشانه ئی بو نینوا مردوم ره، انسان پسرَم، اَ نَسل ره نیشانه ئی خوائه بوستن. 31داوری روج درون، جنوب ملکه اَ نسلِ مرا خوائه ویریشتن و اَشانَ محکوم خوائه کودن، چونکی؛ اون جه اُ سر دُنیا بامو تا سلیمان حیکمَتَ بیشتاوه، و بیدین کی اینفر پیله تر جه سلیمان اَیا ایسا. 32نینوا مردوم داوری روج درون اَ نَسل مرا خوائید ویریشتن و اوشانَ محکوم خوائید کودن، چونکی اوشان یونس موعظه واسی توبه بُکودید و بیدین، کی اینفر پیله تر جه یونس اَیا ایسا.»
شیمی درونِ روشنائی
33«هیکّس گرسوزَ وانگیرانه تا اونَ جیگا بدَه یا ایتا دَلف جیر بنه، بلکی گرسوزَ چراغدان سر نیئیدی تا هرکی بدرون بایه اون روشنائی بیدینه. 34تی چوم، تی تنِ چراغه. وقتی تی چوم سالم ببه، تی تن روشن خوائه بوستن. ولی وقتی تی چوم فاسد ببه، تی تن ظولمات جا پُره. 35پس واخب بُبو، نبه کی روشنائی کی تی درونه، ظولمات ببه. 36اَگه شیمی تن روشنائی درون ببه و هی ذرّه جه اون ظولمات درون نبه، هو موقع تمان شیمی تن روشنائی درون خوائه بوستن هُطو کی ایتا چراغی پُر نور شیمی سر فتاوه.»
وای بر فَریسی عالمان و قاضیان
37هَطو کی عیسی خو گبانَ به آخر فارسانه، ایتا جه فَریسی فرقه عالمان اونَ غذا خوردن ره مِیمان بُکود. پس عیسی اونِ خانه بُشو و بینیشت 38ولی وقتی فَریسی بیده کی عیسی قبلِ غذا خوردن خو دستانَ نُشوست، خَیلی تعجب بُکود. 39هو موقع عیسی خُداوند، اون بگفت: «شُمان فَریسیان کاسه و بشقاب بیرونَ پاکَ کونیدی، ولی جه درون، حرص و طمع و شرارت جا پُرید! 40اَی نادانان، مگه اونکی بیرونَ بساخته، بدرونِ ئم نساخته؟ 41ولی جه اونچی کی شیمی درونِ صدقه فَدید و بیدینید کی همه چی شیمی ره پاکَ بِه.»
42«ولی وای بر شُمان اَی فَریسیان! چونکی شُمان جه بینه و خلواش و همه جوره سبزی دَهیک فدنِ حکمَ بجا اَوریدی، ولی عیدالت و خُدا محبتَ نیده بو گیریدی. اَشانَ بدون اَن کی اوشانَ نیده بو بیگیرید بایسی انجام بدَه بید. 43وای بر شُمان اَی فَریسیان! چونکی دوست دَریدی عبادتگائان درون بخترین جیگا بینیشینید و مردوم، کوچه بازار درون شمرأ سلام بیگید. 44وای بر شُمان! چونکی بی نام و نیشان قبران مانیدی کی مردوم نانسته بو اوشان رو راه شید و ردا بید.»
45ایتا جه قاضیان اون جواب درون بگفت: «اوستاد، تو اَ گبان مرا؛ اَمَره ئم توهین کودن دری.» 46عیسی بگفت: «وای بر شُمانم، اَی قاضیان، کی سنگینِ بار مردوم دوش سر نیئیدی، ولی خودتان نخوائید حتی ایتا اَنگوشت کمک ره اون زیر بنید. 47وای بر شُمان کی پیغمبرانی واسی کی شیمی پئران اوشانَ بُکوشتیدی، مقبره چاکونیدی! 48جه اَ رو شُمان گُوائی دیئیدی و اُ کارانی کی شیمی پئران انجام بدئیدَ تصدِق کونید. چونکی اوشان پیغمبرانَ بُکوشتید و شُمان اوشان ره بوقعا چاکونیدی. 49جه اَ رو خُدا حیکمَت بگفته کی ”من اوشان واسی پیغمبران و رسولان روانه خوائم کودن. ولی بعضیانَ خوائید کوشتن و بعضیانَ آزار خوائید دَئن.“ 50تا، خون همۀ پیغمبرانی کی جه دُنیا بنا بوستن تا هسّا فُووسته، اَ نَسلِ گَردن ببه- 51جه هابیل خون تا زکریا خون کی قربانگا و محرابگا میان فُووسته. بله، شمرأ گَم کی اَ نَسل اَشان واسی حساب پس خوائه دَئن. 52وای بر شُمان اَی قاضیان! چونکی معرفت کیلیدَ بدوزانه ئید. خودتان بدرون نُشوئید و اوشان جُلُویَ کی خوائیدی بدرون بیشیدَم گیرید.»
53وقتی کی عیسی بیرون بُشو، تورات آموجگاران و فَریسیان بنا به مخالفت اون مرا بُکودید و اون زور باوردید تا خَیلی چیانِ باره گب بزنه 54و رافا بید تا ایتا گَب جه اون زبان بیرون بایه تا اونَ گرفتارَ کونید.
Currently Selected:
لوقایِ انجیل 11: GIL
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
