دوّمتا نامه قُرنتیانِ ره 10
10
پولُس خو خیدمت جا دفاع کونه
1من، پولُس، خودم مسیحِ فروتنی و نرمی اَمرا شمرأ منت کونم- منی کی خَیلی جه شُمان گیدی وقتی شیمی ورجه ایسام سر به زیرم و اُ موقع کی شیمی ورجه نئسام جسورم!- 2من شمرأ منت کونم اُ موقعی کی شیمی ورجه اَیم مجبور نبم شیمی مرا جسارت اَمرا رفتار بُکونم، اوجور کی بعضی جه مردوم خیال کونیدی کی امان آدمی فیکرانِ مرا رفتار کودَن دَریم. 3چونکی هر چن جسم درون زیندگی کونیم ولی مطابق جسم جنگ نُکونیم. 4چره کی اَمی جنگِ اسلحه ئان، جسم جا نیه، بلکی خُدا قوتَ دَره تا قلعه ئانَ نابودَ کونه. 5امان هر بحثیَ و هر کسیَ کی خُدا دانایی ضد پیله پیله نظر دئه از بین بَریم و هر فیکریَ مجبور کونیم کی مسیح جا اطاعت بُکونه. 6اُ موقع کی مسیحَ تمان و کمال اطاعت کودَن دَرید، امان آماده ایم کی هر نا اطاعتیَ تنبیه بُکونیم.
7فندرید، بیدینید شیمی چوم جُلُو چی نَئه. اَگه ایکس اطمینان دَره کی مسیح شین ایسه، اُ آدم بایستی بدانه هُطوکی اون مسیحِ شین ایسه، امانم مسیح شینیم. 8چونکی حتی اَگه ایپیچه ویشتر به اَمی اقتدار افتخار بُکونم شرمنده نخوام بوستن. اُ اقتدار کی خُداوند، شیمی بنا کودن ره مَره فدَه نه شیمی نابودی ره. 9نخوام اَطو به نظر بایه کی من خوائم می نامه ئانِ اَمرا شمرأ بترسانم، 10چونکی گیدی: «اون نامه ئان سخت و سنگین ایسه، ولی رو به رو ضعیفِ و اون گب زئن به حساب نایه.» 11وَئل اونکی اَطو گه بفهمه هر اونچی کی وقتی نئسام و می نامه درون گَم اُ موقع کی بایم اُ کارَ کونم.
12نه اَنکی امان جرأت کونیم اَمرا جه اوشان دسته بحساب باوریم کی خوشانِ جا تعریف کونیدی یا خوشانَ همدیگر اَمرا مقایسه کونیدی. ولی اُ موقع اوشانی کی خوشانَ همدیگر اَمرا سُبک سنگین کونیدی و خوشانَ همدیگر مرا مقایسه کونیدی، نفهمید. 13ولی امان بیش از حد افتخار نُکونیم، بلکی فقط هونقد افتخار کونیم کی خُدا اَمی واسی مُعین بُکوده، اُ حد کی حتی شَمَرَئَم در بر گیره. 14چونکی امان اَمی پایَ ویشتر جه اَمی حد درازَ نُکودیم اوجور کی اِنگار هرگس، شمرأ خیدمت نُکودیم چره کی امان اولتّا کسانی بیم کی مسیح انجیلَ شمرأ فارسانه ایم. 15امان اَمی حدَ دَریم و جه اونچی کی دیگران زحمت بکشه اید افتخار نُکونیم. ولی امان اُمید دَریم کی هر چی شیمی ایمان ویشتر پیله بِه اَمی خیدمت حد شیمی میان ئم خَیلی پیله تر ببه، 16تا بتانیم انجیلَ اُ ولایتان درون کی شیمی جا دورِ، موعظه بُکونیم. چونکی نخوائیم اُ کاری کی پیشتر اینفر دیگر، خو سامانسر درون بُکوده ره افتخار بُکونیم. 17وَئلید «هرکس افتخار کونه، خُداوندَ افتخار بُکونه.» 18چون اونکی خودش، خودشِ جا تعریف کونه قُبیل نیبه بلکی اُ آدم قُبیل به کی خُدا اونِ جا تعریف بُکونه.
Currently Selected:
دوّمتا نامه قُرنتیانِ ره 10: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
