اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 3
3
جُدایی کلیسا درون
1ولی براران، من نتانستم اوشانِ مانستن گب بزنم کی خُدا روح، اَشانِ درون نَئه، بلکی اوشان مانستن کی جسمانی ایسید گب زئن دَرَم، یعنی اوشانِ مانستن کی مسیح درون تَرِه زاکید. 2من شمرأ شیر فدَم، نه گوشت چونکی اونِ ره حاضیر نیبید و هنوزم حاضیر نیئید، 3چره کی هنو جسمانی چیانِ دُمبال دَرید. وقتی شیمی میان حسودی و دعوا مرافه نَئه، مگه هَن نیشان نَده کی جسمانی چیان دُمبالید و بشری راه درون رفتار کونیدی؟ 4چونکی وقتی اینفر گه: «من پولُس دُمبالرو ایسَم،» و اویتا گه: «من آپولس دُمبالرو ایسَم،» مگه بقیه ی آدمان مانستن نیئید؟
5مگه آپولس کیسه؟ پولُس کیسه؟ اوشان فقط خیدمتکارانی ایسید کی خُدا هرتایَ ایتا وظیفه واسپارد تا شُمان بواسطه ی اوشان ایمان باورید. 6من دانه یَ بکاشتم و آپولُس اونَ آب بَدَه، ولی خُدا بو کی اونَ سبزَ کود. 7پس نه اونکی کاره چیزی بحساب آیه و نه اونکی آب دِئه، بلکی فقط خُدایِ کی اونَ سبزَ کونه. 8اونکی کاره و اونکی آب دِئه، هر دو، ایتا ایسید و هرتا هونقدر مُزد فیگیریدی کی زحمت کیشیدی. 9چونکی امان خُدا همکاران ایسیم. شُمان خُدا کشت و کارِ زمین و خُدا عمارت ایسید.
10اُ فیض اَمرا کی خُدا مَره فدَه، اوستا معمار مانستن پیَ بکَندم و اینفر دیگه اُ پی سر عمارت چاکونه. هرکس بایستی مواظب بِبه کی چُطو چاکونه. 11چونکی هیکّس نَتانه جغیر اُ پِی کی بکَنده بُبوسته یعنی عیسی مسیح، ایتا دیگه پی بِکَنه. 12هسّا اَگه اینفر اَ پِی سر اُ عمارتَ طلا و نقره یا گیرانِ سنگان یا چو یا علف یا کولوش اَمرا چاکونه، 13هرکسِ کار اَشکار خوائه بوستن چره کی اُ ’روج‘ میان، همه چیَ آشکار خوائه کودن. چونکی آتش، کار نتیجه نمایان بُکوده، و آتش هر رقم کارَ کی آدمان بُکودید امتحان کونه. 14اَگه کاری کی اُ پِی سر چاکوده بِبه بمانه، اُ آدم خودش مُزدَ گیره. 15اَگه اینفر کار آتش بیگیره ضرر کونه؛ هرچن کی خودش نجات یابه؛ ولی اُ کَس مانستن خوائه بوستن کی جه وَل بیگیفته آتش میان جان به دَر بَبرده بِبه.
16مگه نانید کی شُمان خُدا معبد ایسید و خُدا روح شیمی درون نَئه؟ 17اَگه اینفر خُدا معبدَ فُگوردانه، خُدا اونَ سر به نیستَ کونه. چونکی خُدا معبد، مُقدّسِ و شُمان اُ معبد ایسید.
18هیکّس خوره گول نزنه. اَگه جه شیمی میان اینفر فیکر بُکونه اَ دوره زمانه درون حکیم آدمِ، وَئل کی نادان بِبه تا شاید حکیم بِبه. 19چونکی اَ دُنیا حکمت، خُدا نظر درون نادانیه. هُطوکی اَیوب کتاب درون بینیویشته بُبوسته: «حکیم آدمانَ خوشانِ حیله مَره گرفتارَ کونه.» 20و بازم مزمور کتاب درون بينیويشته بُبوسته کی: «خُداوند حکیم آدمانِ فیکرانِ جا واخبره و دانه کی اُ فیکران پوچِ.» 21پس دِه هیکّس آدمانَ گُلاز نُکونه. چونکی همه چی شیمی شینه، 22چی پولُس بِبه، چی آپولُس، چی كيفا بِبه، چی دُنيا، چی زیندگی بِبه، چی مَردن، چی زمات حال ببه و چی زمات آينده، تمانِ اَشان شیمی شینه، 23و شُمان مسیحِ شینید و مسیح خُدا شین ایسه.
Currently Selected:
اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 3: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
