اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 13
13
محبت راه
1اَگه آدمیان و فیریشته ئانِ زوانانِ مرا گب بزنم، ولی محبّت ندَرم، ایتا سنج مانم کی خَیلی سر و صدا کونه و ایتا تو خالی طبل مانستنم. 2و اَگه نبوّت کودن قُدرتَ بدَرم، و بتانم تمانِ رازان و داناییَ بفهمم، و اَگه ایمانی بدَرَم کی تمان و کمال بِبه اوجورکی بتانم کوئانَ جابه جا بُکونم، ولی محبت ندَرم، هیچم. 3اَگه هر اونچی کی درَمَ صدقه فدَم، و اَگه می تنَ آتشِ ولِ تسلیم بُکونَم، ولی محبّت ندَرم، هی فایده ای مَرا ناره.
4محبت، صبور و مهربانِ؛ محبت حسودی نُکونه و گُلاز نُکونه؛ محبت غُرور ناره. 5محبت بی ادب نیه و خو منفعت دُمبال نیه؛ محبت غیض نُکونه و کینه به دیل نیگیره؛ 6محبت بدی جا خوشحالَ نیبه، ولی حیئقتِ اَمرا ذوق کونه. 7محبت همه چیَ تحمل کونه، محبت همه چیَ واور کونه، همیشک اُمید دَره و همه چیَ تاب آوره.
8محبت هرگس تمانَ نیبه. ولی نبّوتان از بین خوائید شئون و زوانان تمانَ بیدی و دانایی از بین خوائه شئون. 9چونکی اَمی دانایی ناچیزِ و اَمی نبّوتَم ناچیز؛ 10ولی هو موقع کی کامل بایه، ناچیز از بین شه. 11اُ زمات کی تَرِ زای بوم، کوجی زاکِ مانستن گب زئیم و کوجی زاکِ مانستن فیکر کودیم و کوجی زاکِ مانستن دلیل آوردیم. وقتی پیله مردای بُبوستم کوجی زاکانِ کرد وکاران جا دس اوسادم. 12چون اونچی کی الان دینیمی، ایتا تارِعکس مانستن آینه درونِ؛ ولی اُ زمات فارسه کی رو در رو خوائیم دِئن. الان می دانایی ناچیزِ؛ ولی موقعی فارسه کی کامل دانم، اوجور کی خُدا همه چیَ می باره کامل دانه.
13پس هسّا، اَ سه تا مانه: ایمان، اُمید و محبت. ولی اَشان میان محبت پیله ترینِ.
Currently Selected:
اوّلتا نامه قُرنتیانِ ره 13: GIL
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
