Bible App logo
Search Icon

نامَه رومِ کلیسا را 8

8
خدا روحییم زندگی کردن
1پس هننه کسانی را که عیسی مسیحییم اِسنده، دِ هیچ محکومیتی نییِه، 2چون عیسی مسیح دَ، شریعتی که روح زندگی اسه، اَمِنِش گناه و مرگه قانونَ دَ آزادِش بکه؛ 3چون اَ چی که شریعت چمه خونین که آدم جسم ضعیفه نتونسشه انجام بدییه، خدا انجامش بدا. اَو اِشتن زاش، ای گناهکاره جسم شارین بِخِرساشه تا ’گناه قربانی‘ بیبی، و همنه، آدمان جسمییم، گناهش محکوم بکه 4تا اَ چی شریعت گَوِه، چَما را انجام بیبی، چَما را که مطابق خدا روح زندگی کروم نه مطابق جسم.
5کسانی که جسمانینده، اِشتن فکر اَ چیونی را نینده که جسمانیه، امّا کسانی که خدا روح دارنده، اِشتن فکر ا چیونی را نینده که روحَ دَ اسه. 6چون اَ آدم آخر عاقبت که اِشتن فکر اَ چیونی را نییَه که جسمانینده، مرگه، امّا فکری که خدا روح پَش اسه، زندگی و سلامتیه. 7چون اَ آدمی که اِشتن فکر جسمه را بنییه خدا ییم دِشمنی کره، چون که خدا شریعتَ دَ اطاعت نکره و نِتونه هم بکره، 8و کسانی که جسم چون را حکم کره، نتوننده خدا راضی بکرنده.
9امّا شَما را جسم حکم نکره، بلکم خدا روحه که حکم کره ، البته اگم خدا روح شَماییم بیبی. و اگم کسی مسیحه روحه مَداره، اَو مسیحِ را نییِه. 10امّا اگم مسیح شَماییم اسه، هر چند شَما بدن گناه خونین مَرده، امّا چون صالح حساب بِبَیا، خدا روح شَما را زندگی اسه. 11و اگم روحی که عیسیش مَردعون دلَ زندِش بکه شَماییم بیبی، اَ خدایی که مسیحش مردعون دلَ زندِش بِکه، اشتن روح واسطییم شَما مردَه بدنونَ نی زندگی آدییه.
12پس ای برارون، اَما مدیونیوم، امّا نه جسم مدیون تا مطابق جسم زندگی بکروم. 13چون اَگم مطابق جسم زندگی بِکَرا، مرا؛ امّا اگم روحه واسطییم، کارونی که بدنه بکره بکُشا، زندگی کَرا. 14چون کسانی که خدا روح چون راهنما اسه، خدا زا اِسنده. 15چون که شَما نوکری روحِرون به دس نایرده تا هنی بترسا، بلکم پسرخواندگی روحه دارا که چو خونین داد زنوم: «اَبّا، پِه.» 16و خدا روحْ اِشتن چَما روحییم شهادت دییه که اَما خدا خوردگ اِسیوم. 17و اگم خدا خوردگیوم، پس وارث نی اِسیوم، ینی خدا وارثون و مسیح ییم ارثَ دَ شریکیوم. به شرطی که اَما نی چواَم عذلب بکشوم، تا اَما نی چواَم جلال بیگیروم.
آینده جلال
18چِمن نظرَدَ، اَم زمانه رنج و عذابه، اَ جلاله وَر که چَما دلَ ظاهر بی، هیچی نییِه. 19چون دِنیا، تموم ذوقییم خدا زارون ظهوره را منتظرنده. 20چون خلقت اشتنش باطل آکه، نه اِشتَن خواستَه اییم، بلکم به خواسته کسی که اَوش تسلیم بکه، اَم امید ییم که 21خلقت اِشتن نی فساده نوکریَ دَ آزاد بی و خدا خوردگون جلالَه آزادیَ دَ سهم برنده.
22اَما زونوم که تمامی خلقت تا هارویین روز دردییه دَ نالِنده که زنتَنِه دردِ آشییه. 23و نه فقط خلقت، بلکم اَما اِشتنَ نی که خدا روحه نوبری داروم، چَما دلَ ناله کروم، همنه که ذوقییم پسرخوندگی منتظریوم، ینی چَما بدنون آزادی پَش اِسییوم. 24چون هَم امید ییم نجاتمون بوینت. امّا امیدی که به دس بومه، دِ امید نییه. چه طره کسی تونه ای چی را امید بداره که اَوش وینته؟ 25امّا اگم ای چی را امید داروم که حلا نِوینتِمونه، صبرییم چو منتظر وندروم.
26و روح نی چَما ضعفَ دَ چَما کمکه را آ، چون نِزونم چه طره گَوَن دِعا بکروم. امّا خدا روح اَ نالَه هونی که عمیقِ و نیبی واتن، چَما را شفاعت کَره. 27و خدا که دِلونَ دَ خَوَر داره، روحه فکره زونه، چون روح، طبق خدا ارادَ، مقدّسون را شفاعت کره.
28زونوم کسانی حقَ دَ که خداییم خُشنده و طبق چو ارادَه دعوت بیینده، همه‌ چی همدیگرییم چون خیریته را کار کرنده. 29چون کسانی که خدا پیشتر آزونسشِه، اَوِشون نی پیشتر معینش بِکه تا چو زا شارین بیبینده، تا مسیح پِره براران میون، اَرشده خوردگ بیبی. 30و کسانی که پیشتر معیینش بکه نی، وُنگِش بکه؛ و کسانیش که وُنگ بکه، صالح به حساب بایردشه؛ و کسانیش که صالح به حساب بایردشه، جلالش بدا.
31اَم چیون درباره چِه تونوم واتن؟ اگم خدا چماعییم اِسه، کیه که بتونه چَما ضد بیبی؟ 32مگم اَو که اِشتن زاش دریغ نکه، بلکم اَوش چَما همُّن راه دَ فداش بکه، چو خمنا همه چی اَجَما نِبَخشه؟ 33کیه که خدا انتخاب بییه هون بُهتون بزنه؟ خدایه که اَجون صالح حساب کَره! 34کیه که اَجون محکوم بکره؟ عیسی مسیح که بِمه، و زنده نی آبه و خدا راسَه دس ور بنشت، اَوه که راس راسین چَما را شفاعت کره! 35کیه که اَجَما مسیح محبتَ دَ جِدا بکره؟ مصیبت یا پریشانی، جفا، قَحطی، لختی، خطر یا قمه؟ 36همنه که مزموره کتابَ دَ نویشته شونه: «اَما تمام روز، اِشته خونین شوم مرگییم رو به رو بام و گوسپندونی آشوم که سر آبریینه را بَرنده.»
37بر عکس، همه‌ی اَم چییونَ دَ اَما پیروزه آدمونَ دَ سرترییوم، چو واسطییم که اَجَماش محبت بکه. 38چون مطمئنم که نه مرگ و نه زندگی، نه فرشته هان و نه پیله ترون، نه هارویین چییه و نه اُخُرین چییه، نه هیچی قدرتی، 39و نه زندگی پستی بلندی، و نه هیچ علایده چی ای تمام خلقتَ دَ، نتونه اَجَما خدا محبتَ دَ که چَما خداوند عیسی مسیح دَ اسه، جِدا بکره.

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in