نامَه رومِ کلیسا را 13
13
صاحب منصبونَ دَ اطاعت کردن
1هر که گَوِه صاحب منصبیه دَ فرمان ببره، چون هیچ صاحب منصبی نییه که خدا طرفَ مَبی. صاحب منصبونی که اِسنده، خدا طرفَ معین بِبَینده. 2پس اَ کسی که صاحب منصبییم مخالفت بکره، حقیقتا، اَ چیانییم مخالفت کردشه که خدا معین کردشه؛ و کسانی که همنه کَرِنده، مجازاته اِشنا خِرنده. 3چون درستکاره حاکمونَ دَ ترسی ندارنده، امّا خلافکاره چونَ دَ ترسنده. گَوی صاحب منصبانَ دَ ترسی مَداری؟ اَ چی ای که درستِ، انجام بده که اَته تشویق کَره. 4چون که اَو اشته خیره را خدا خدمتکار اِسه. امّا اگم خلافَ کار انجام بدیی، بترس، چون قَمِش الکی اشتن کمرَ دَ دِنِبَسِشه. اَو خدا خدمتکاره و کسی اسه که خدا خونین انتقام گیره و خدا غضب خلافکارِ سر آیره. 5پس آدم گَوَن نه فقط خدا غضبه خونین، بلکم اِشتن وجدانه خونین نی قدرتِ تسلیم بیبی.
6چِمه خونین نی مالیات آدیا، چون صاحب منصبون خدا خدمتکارنده و اَم چیونَ دَ مواظبت کرنده. 7شَما دِینه همه‌ی مردمه را اَدا بکرا: اگم مالیاته، مالیات آدیا؛ اگم خَراجه، خَراج آدیا؛ اگم احترامه، احترام بنیا؛ و اگم حرمته، حرمت بنیا.
شریعته انجام داین، مَحَبَتِ واسطییم
8هیچ کسی را هیچ دِینی مدارا غیر از اَم که هندیگره همیشَه محبت بِکَرا. چون هر که ای نفرِ محبت بکره، در اصل شریعته احکامش انجام دایه. 9چون که اَم حکمه «زنا مَکه»، «قتل مَکه»، «دزی مَکه»، «طمع مَکه»، و هر جِدا حکمی که بیبی، همه اَم حکمَ دَ خلاصه بی که «اِشته قانشی ییم اِشتن شارین خُش ببه.» 10محبت، اِشتن قانشییم بدی نکره؛ پس محبت کردن، شریعته انجام داین اِسه.
11غیر از چِمه شَما زونا چه زمونی را اسییا. هننه اَ وختی آرِسَه که خواوَ دَ اوپاب ببا، چون هننه در مقایسَه با اَ زمانی که ایمانمون بایرد، چَما نجات نزدیکتر آبیاسه. 12شو تموم آبه و روز نزدیکه. پس بایا تاریکی کاران بِنیوم کنار و نوره زِرِه دِکروم. 13بایا همنه دِرِست رفتار بکروم که کسانی شعنَ اِسه که روزه روشونایَ دَ زندگی کرنده. نه عیاشی و عرق آخریانَ دَ نه زنا و جنگ و مرافعه و پخیلیه دَ، 14بلکم عیسی مسیحِ خداونده شخصیته ای خلاوی شارین دِکرا و جسم و هوا و هوس را تدارک موینا تا چو خواستَه عون به جا بایرا.
@ 2024 Korpu Company