مزامیر 90
90
کتاب چهارم
از ازل تا به ابد
دعای موسی مرد خدا
1ای خداوند مسکن ما تو بودهای،
در تمامی نسلها،
2قبل از آنکه کوهها به وجود آید
و زمین و جهان را بیافرینی.
از ازل تا به ابد تو خدا هستی.
3انسان را به غبار برمیگردانی،
و میگویی: «ای آدمیان بازگشت نمایید!»
4زیرا که هزار سال در نظر تو
مثل دیروز است که گذشته باشد
و مثل پاسی از شب.
5مثل سیلاب ایشان را رفتهای
و مثل خواب شدهاند،
صبحگاهان مثل گیاهی که میروید.
6بامدادان میشکفد و میروید.
شامگاهان بریده و پژمرده میشود.
7زیرا که در غضب تو به آخر خود میرسیم
و در خشم تو پریشان میگردیم.
8چونکه گناهان ما را در نظر خود گذاردهای
و خفایای ما را در نور روی خویش.
9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد
و سالهای خود را مثل خیالی به سر بردهایم.
10دوران عمر ما هفتاد سال است
و اگر با بنیه، هشتاد سال باشد.
لیکن فخر آنها محنت و اندوه است
زیرا به زودی تمام شده،
پرواز میکنیم.
11کیست که شدت خشم تو را میداند
و غضب تو را چنانکه از تو میباید ترسید.
12ما را تعلیم ده تا روزهای خود را بشماریم
تا دل خردمندی را حاصل نماییم.
13بازگشت کن، ای خداوند! تا به کی؟
و بر خادمان خود شفقت فرما.
14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن
تا تمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.
15ما را شادمان گردان
به عوض روزهایی که ما را مبتلا ساختی
و سالهایی که بدی را دیدهایم.
16اعمال تو بر بندگانت آشکار بشود
و شوکت تو بر فرزندان ایشان.
17جمال خداوند خدای ما بر ما باد،
و عمل دستهای ما را بر ما استوار ساز.
عمل دستهای ما را استوار گردان.
Currently Selected:
مزامیر 90: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
