YouVersion Logo
Search Icon

مزامیر 90

90
کتاب چهارم
از ازل تا به ابد
دعای موسی مرد خدا
1ای خداوند مسکن ما تو بوده‌ای،
در تمامی نسل‌ها،
2قبل از آنکه کوه‌ها به وجود آید
و زمین و جهان را بیافرینی.
از ازل تا به ابد تو خدا هستی.
3انسان را به غبار برمی‌گردانی،
و می‌گویی: ‌«ای آدمیان بازگشت نمایید!»
4زیرا که هزار سال در نظر تو
مثل دیروز است که گذشته باشد
و مثل پاسی از شب.
5مثل سیلاب ایشان را رفته‌ای
و مثل خواب شده‌اند،
صبحگاهان مثل گیاهی که می‌روید.
6بامدادان می‌شکفد و می‌روید.
شامگاهان بریده و پژمرده می‌شود.
7زیرا که در غضب تو به آخر خود می‌رسیم
و در خشم تو پریشان می‌گردیم.
8چونکه گناهان ما را در نظر خود گذارده‌ای
و خفایای ما را در نور روی خویش.
9زیرا که تمام روزهای ما در خشم تو سپری شد
و سالهای خود را مثل خیالی به سر برده‌ایم.
10دوران عمر ما هفتاد سال است
و اگر با بنیه، هشتاد سال باشد.
لیکن فخر آنها محنت و اندوه است
زیرا به زودی تمام شده،
پرواز می‌کنیم.
11کیست که شدت خشم تو را می‌داند
و غضب تو را چنانکه از تو می‌باید ترسید.
12ما را تعلیم ده تا روزهای خود را بشماریم
تا دل خردمندی را حاصل نماییم.
13بازگشت کن، ‌ای خداوند! تا به کی؟
و بر خادمان خود شفقت فرما.
14صبحگاهان ما را از رحمت خود سیر کن
تا تمامی عمر خود ترنم و شادی نماییم.
15ما را شادمان گردان
به عوض روزهایی که ما را مبتلا ساختی
و سالهایی که بدی را دیده‌ایم.
16اعمال تو بر بندگانت آشکار بشود
و شوکت تو بر فرزندان ایشان.
17جمال خداوند خدای ما بر ما باد،
و عمل دستهای ما را بر ما استوار ساز.
عمل دستهای ما را استوار گردان.

Currently Selected:

مزامیر 90: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in