اِرمیا 7
7
شرارت در سرزمین
1این است کلامی که از جانب خداوند به اِرمیا نازل شده، گفت: 2«به دروازه خانه خداوند بایست و این کلام را در آنجا ندا کرده، بگو: ای تمامی یهودا که به این دروازهها داخل شده، خداوند را سجده مینمایید، کلام خداوند را بشنوید! 3یهوه صِبایوت#7.3 خداوند لشکرها. و نیز در بقیه کتاب خدای اسرائیل چنین میگوید: راهها و کارهای خود را اصلاح کنید و من شما را در این مکان ساکن خواهم گردانید. 4به سخنان دروغ توکل منمایید و مگویید که ”این است معبد یهوه، معبد یهوه، معبد یهوه!“ 5زیرا اگر به راستی راهها و کارهای خود را اصلاح کنید و انصاف را در میان یکدیگر به عمل آورید، 6و بر غریبان و یتیمان و بیوهزنان ظلم ننمایید و خون بیگناهان را در این مکان نریزید و خدایان غیر را به زیان خویش پیروی ننمایید. 7آنگاه شما را در این مکان در زمینی که به پدران شما از ازل تا به ابد دادهام، ساکن خواهم گردانید. 8اینک شما به سخنان دروغی که فایدهای ندارد، توکل مینمایید. 9آیا مرتکب دزدی و زنا و قتل نمیشوید و به دروغ قسم نمیخورید و برای بَعَل بخور نمیسوزانید؟ و آیا خدایان غیر را که نمیشناسید، پیروی نمیکنید؟ 10و داخل شده، به حضور من در این خانهای که نام من بر آن است، میایستید و میگویید که ”رهایی یافتهایم!“ فقط به این خاطر که بروید و تمامی این کارهای زشت را انجام دهید. 11آیا این خانهای که اسم من بر آن است، در نظر شما غار دزدان شده است؟ خداوند میگوید: اینک من نیز این را دیدهام.
12لیکن به مکان من که در شیلو بود و نام خود را اول در آنجا قرار داده بودم، بروید و آنچه را که به خاطر شرارت قوم خود اسرائیل به آنجا کردهام، ملاحظه نمایید. 13و حال خداوند میگوید: از آن رو که تمام این کارها را به جا آوردید، با آنکه من بارها با شما صحبت نموده، سخن گفتم، اما نشنیدید، و شما را خواندم، اما جواب ندادید، 14از این جهت به این خانهای که اسم من بر آن است و شما به آن توکل دارید و به مکانی که به شما و به پدران شما دادم، به گونهای که به شیلو عمل نمودم، عمل خواهم کرد. 15و شما را از حضور خود خواهم راند، به گونهای که تمامی برادران شما یعنی تمام نسل اِفرایم را راندم.
16پس تو برای این قوم دعا مکن و به جهت ایشان صدای التماس و تمنا بلند منما و نزد من شفاعت مکن، زیرا که من تو را قبول نخواهم نمود. 17آیا آنچه را که ایشان در شهرهای یهودا و کوچههای اورشلیم میکنند، نمیبینی؟ 18پسران، هیزم جمع میکنند و پدران، آتش میافروزند و زنان، خمیر میگیرند تا قرصهای نان برای ملکه آسمان بپزند و هدایای ریختنی برای خدایان غیر ریخته، مرا خشمگین نمایند. 19اما خداوند میگوید: آیا مرا خشمگین میسازند؟ نه، بلکه به خویشتن زیان میرسانند تا رویهای خود را رسوا سازند. 20بنابراین خداوند یهوه چنین میگوید: اینک خشم و غضب من بر این مکان، بر انسان و بر حیوان و بر درختان صحرا و بر محصول زمین ریخته خواهد شد. افروخته شده، خاموش نخواهد گردید.
21یهوه صِبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: «قربانیهای سوختنی خود را بر قربانیهای خویش زیاده کنید و گوشت بخورید. 22زیرا که به پدران شما سخن نگفتم و در روزی که ایشان را از زمین مصر بیرون آوردم، آنها را درباره قربانیهای سوختنی و قربانیها امر نفرمودم. 23بلکه این فرمان را به ایشان داده، گفتم: ”سخن مرا بشنوید و من خدای شما خواهم بود و شما قوم من خواهید بود و به هر راهی که به شما حکم نمایم، بروید تا برای شما نیکو باشد.“ 24اما ایشان نشنیدند و گوش خود را فرا نداشتند بلکه مطابق مشورتها و سرکشی دل شریر خود رفتار نمودند و پس رفتند نه پیش. 25از روزی که پدران شما از زمین مصر بیرون آمدند تا امروز، تمامی خادمان خود انبیا را نزد شما فرستادم. بلکه من تا به این روز، پی در پی و بارها آنها را فرستادم. 26اما ایشان نشنیدند و گوش خود را فرا نداشتند، بلکه گردن خویش را سخت نموده، از پدران خود بدتر عمل نمودند.
27پس تو تمامی این سخنان را به ایشان بگو، اما تو را نخواهند شنید. ایشان را بخوان، اما ایشان تو را جواب نخواهند داد. 28و به ایشان بگو: ”اینان قومی میباشند که سخن یهوه خدای خویش را نمی شنوند و تنبیه نمی پذیرند. زیرا راستی از میان رفته و از دهان ایشان قطع شده است.
29ای اورشلیم،
موی خود را تراشیده، دور بینداز
و بر بلندیها آواز مرثیه برافراز،
زیرا خداوند نسل تحت غضب خود را
رد و ترک کرده است.“
وادی قتل
30چونکه خداوند میگوید: پسران یهودا آنچه را که در نظر من ناپسند است، به عمل آوردند و بتهای منفور خویش را در خانهای که نام من بر آن است، برپا نموده، آن مکان را نجس ساختند. 31و مکانهای بلند خود را در توفت که در وادی بِنهِنّوم است، بنا نمودند تا پسران و دختران خویش را در آتش بسوزانند، کاری که من به آن امر نفرموده و از خاطر خویش نگذرانده بودم. 32بنابراین خداوند میگوید: اینک روزهایی میآید که آن بار دیگر به توفِت و وادی بِنهِنّوم معروف نخواهد شد، بلکه به وادی قتل. و مردگانش را در توفِت دفن خواهند کرد از آن رو که دیگر جایی باقی نخواهد ماند. 33و لاشههای این قوم خوراک پرندگان هوا و جانوران زمین خواهد بود و کسی آنها را نخواهد راند. 34و از شهرهای یهودا و کوچههای اورشلیم صدای شادمانی و صدای خوشی و صدای داماد و صدای عروس را نابود خواهم ساخت، زیرا که آن سرزمین ویران خواهد شد.»
Currently Selected:
اِرمیا 7: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
