اِرمیا 6
6
محاصره اورشلیم
1ای پسران بنیامین، از اورشلیم فرار کنید،
و شیپور را در تِقوعَ بنوازید
و علامتی بر بِیت هَکاریم برافرازید،
زیرا که بلایی از طرف شمال رو خواهد داد؛
هلاکتی بزرگ!
2و من آن دختر جمیل و ظریف،
یعنی دختر صَهیون را ریشهکن خواهم ساخت.
3و شبانان با گلههای خویش نزد وی خواهند آمد،
و خیمههای خود را گرداگرد او برپا نموده،
هر یک در جای خود خواهند چرانید.
4با او جنگ را آماده سازید
و برخاسته، در وقت ظهر حمله کنیم.
وای بر ما، زیرا که روز رو به زوال نهاده است
و سایه های عصر دراز میشود.
5برخیزید! در شب حمله کنیم،
تا قصرهایش را ویران سازیم.
6زیرا که یهوه صِبایوت#6.6 خداوند لشکرها. و نیز در بقیه کتاب. چنین می فرماید:
«درختان را قطع نموده، مقابل
اورشلیم سنگر برپا نمایید.
زیرا این است شهری که سزاوار مکافات است،
چونکه درونش تمام ظلم است.
7مثل چشمهای که آب خود را میجوشاند،
همچنان او شرارت خویش را میجوشاند.
ظلم و تاراج در درونش شنیده میشود،
و بیماریها و زخمهایش دایم در نظر من است.
8ای اورشلیم، تنبیه را بپذیر،
مبادا جان من از تو بیزار شود
و تو را ویران و زمین متروک گردانم.»
9یهوه صِبایوت#6.9 خداوند لشکرها. و نیز در بقیه کتاب. چنین میگوید که
«بقیه اسرائیل را مثل مو
خوشهچینی خواهند کرد،
پس مثل کسی که انگور میچیند،
دست خود را بر شاخههایش دراز کن!»
10کیستند که به ایشان صحبت نموده،
شهادت دهم تا بشنوند.
اینک، گوش ایشان ختنهناشده است،
که نتوانند شنید.
اینک کلام خداوند برای ایشان عار گردیده است
و در آن رغبت ندارند.
11و من از شدت خشم خداوند پر شدهام،
و از خودداری خسته گردیدهام،
پس آن را در کوچهها بر کودکان
و بر مجلس جوانان با هم بریز.
زیرا که شوهر و زن هر
دو گرفتار خواهند شد،
و پیران با کهنسالان نیز.
12خانهها و مزرعهها و زنان ایشان
با هم از آنِ دیگران خواهند شد،
زیرا خداوند میگوید:
«دست خود را به ضد ساکنان
این زمین دراز خواهم کرد.
13چونکه تمامی ایشان چه کوچک و چه بزرگ،
پر از طمع شدهاند،
و همگی ایشان، چه نبی و چه کاهن،
فریب را به عمل میآورند.
14و زخم قوم مرا اندک شفایی دادند،
چونکه میگویند:
”صلح و سلامتی است، صلح و سلامتی است.“
با آنکه صلح و سلامتی نیست.
15آیا چون مرتکب اعمال زشت شدند،
خجل گردیدند؟
نه! هیچ خجل نشدند،
در آنان اثری از نجابت نیست.
در میان افتادگان خواهند افتاد
و حینی که من به ایشان مکافات رسانم،
خواهند لغزید.»
خداوند می گوید.
16خداوند چنین میگوید:
«بر راهها بایستید و ملاحظه نمایید
و درباره راههای قدیم درخواست نمایید
که راه نیکو کدام است تا در آن گام برداشته،
برای جان خود استراحت بیابید.
لیکن ایشان جواب دادند که
”در آن گام برنخواهیم داشت.“
17و من پاسبانان بر شما گماشتم که میگفتند:
”به صدای شیپور گوش دهید!“
اما ایشان گفتند: ”گوش نخواهیم داد.“
18پس ای قومها، بشنوید،
و ای جماعت، آنچه را که
در میان ایشان است، بدانید!
19ای زمین بشنو،
اینک من بلایی بر این قوم میآورم که
ثمره خیالات ایشان خواهد بود،
زیرا که به کلام من گوش ندادند
و شریعت مرا نیز ترک نمودند.
20چه فایده دارد که بخور از سَبا
و نی خوشبو از زمین دوردست
برای من آورده میشود.
قربانیهای سوختنی شما مقبول نیست،
و قربانیهای شما پسندیده من نیست.
21بنابراین خداوند چنین میگوید:
”اینک من پیش روی این قوم
سنگهای لغزش دهنده خواهم نهاد
و پدران و پسران با هم از آنها
لغزش خواهند خورد
و ساکن زمین با همسایهاش
هلاک خواهند شد.“»
22خداوند چنین میگوید:
«اینک قومی از زمین شمال میآورم
و قومی بزرگ از کرانهای زمین
خواهند برخاست.
23و کمان و نیزه خواهند گرفت.
ایشان مردان ستمکیش میباشند
که ترحم ندارند.
به صدای خود مثل دریا شورش خواهند نمود،
و بر اسبان سوار شده،
مثل مردان جنگی به ضد تو، ای دختر صَهیون،
صف آرایی خواهند کرد.»
24آوازه این را شنیدیم و دستهای ما سست گردید.
عذاب و درد مثل زنی که میزاید،
ما را درگرفته است.
25به صحرا بیرون مشوید و به راه مروید،
زیرا که شمشیر دشمنان و ترس
از هر طرف است.
26ای دختر قوم من، پلاس بپوش،
و خویشتن را در خاکستر بغلطان.
ماتم کن گویی برای پسر یگانهات،
مرثیهای تلخ سر ده،
زیرا که هلاک کننده به ناگاه بر ما میآید.
27تو را در میان قوم خود
امتحان کننده و قلعه قرار دادم،
تا راههای ایشان را بفهمی و امتحان کنی.
28همه ایشان سخت عاصی شدهاند
و برای غیبت کردن گردش میکنند.
برنج و آهن میباشند
و تمامی ایشان فساد کنندهاند.
29دم کوره پر زور میدمد،
و سرب در آتش محو میگردد
قالگر بی جهت به کوره میگذارد،
زیرا که شریران تصفیه نمیشوند.
30نقره مردود نامیده میشوند،
زیرا خداوند ایشان را ترک کرده است.»
Currently Selected:
اِرمیا 6: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
