YouVersion Logo
Search Icon

اِشعیا 64

64
1کاش که آسمانها را از هم
جدا ساخته، نازل می شدی،
و کوه‌ها از حضور تو به لرزه درمی‌آمد.
2مثل آتشی که خُرده‌چوبها را مشتعل سازد
و آب را به جوش آورد-
تا نام خود را بر دشمنانت بشناسانی
و قومها از دیدن تو به لرزه درآیند.
3حینی که کارهای هولناک را که
منتظر آنها نبودیم،
به جا آوردی.
آنگاه نزول فرمودی
و کوه‌ها از حضور تو به لرزه درآمد.
4زیرا که از دوران قدیم نشنیدند و گوش ننمودند
و چشم خدایی را غیر از تو
که برای منتظران خویش عمل کند، ندید.
5تو آنانی را که شادمانند
و عدالت را به جا می‌آورند
و به راههای تو، تو را به یاد می‌آورند،
ملاقات می‌کنی.
اینک تو غضبناک شدی و ما گناه کرده‌ایم،
در اینها مدت مدیدی به سر بردیم،
پس حال چگونه نجات توانیم یافت؟
6زیرا که تمامی ما مثل شخص نجس شده‌ایم
و همه اعمال عادلانه ما
مانند پارچه کثیف می‌باشد.
و همگی ما مثل برگ، پژمرده شده،
گناهان ما مثل باد، ما را می‌رباید.
7و کسی نیست که اسم تو را بخواند
یا خویشتن را برانگیزد تا به تو بچسبد،
زیرا که روی خود را از ما پوشیده‌ای
و ما را به ‌سبب گناهان ما گداخته‌ای.
8اما الان ‌ای خداوند، تو پدر ما هستی.
ما گِل هستیم و تو سازنده ما هستی،
و تمامی ما ساخته شده به
دستهای تو می‌باشیم.
9‌ای خداوند، چنین سخت غضبناک مباش
و گناه را تا به ابد به خاطر مدار!
اینک، ملاحظه نما که همگی
ما قوم تو هستیم.
10شهرهای مقدس تو بیابان شده.
صَهیون، بیابان و اورشلیم،
ویرانه گردیده است.
11خانه مقدس و زیبای ما
که پدران ما تو را در آن سپاس می‌خواندند،
به آتش سوخته شده
و تمامی مکانهای دلپذیر ما به
خرابی تبدیل گردیده است.
12‌ای خداوند،
آیا با وجود این همه، همچنان
خودداری می‌کنی؟
آیا خاموش مانده، ما را چنین
سخت رنجور می‌سازی؟

Currently Selected:

اِشعیا 64: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in