YouVersion Logo
Search Icon

اِشعیا 63

63
روز انتقام و نجات
1این کیست که از اِدوم با لباس
سرخ، از بصره می‌آید؟
این کیست که به لباس جلیل
خود آراسته است
و در زیادی قوت خویش گام برمی‌دارد؟
«آن منم!
من که به عدالت صحبت می‌کنم
و برای نجات، نیرومند می‌باشم.»
2چرا لباس تو سرخ است
و جامه تو مثل کسی ‌که حوض شراب‌گیری را
لگدکوب کند؟
3«من حوض شراب را به تنهای لگدکوب نمودم
و هیچیک از قوم‌ها با من نبود
و ایشان را به غضب خود پایمال کردم
و به شدت خشم خویش لگدکوبشان نمودم
و خون ایشان به لباس من پاشیده شد،
تمامی جامه مرا بیالود.
4زیرا که روز انتقام در دل من بود
و سال فدیه شدگانم رسیده بود.
5نگریستم و یاری کننده‌ای نبود
به حیرت شدم، زیرا پشتیبانی نبود.
پس بازوی من مرا نجات داد
و شدت خشم من مرا دستگیری نمود.
6قوم‌ها را به غضب خود پایمال نموده،
ایشان را از شدت خشم خویش مست ساختم.
و خون ایشان را بر زمین ریختم.»
پرستش و دعا
7محبتهای خداوند را،
کارهای ستودنی خداوند را اعلام خواهم نمود،
مطابق هر ‌آنچه خداوند برای ما عمل نموده است
و به موجب احسان فراوانی
که برای خاندان اسرائیل
مطابق رحمت‌ها و فراوانی محبت
خود به جا آورده است.
8زیرا گفته است:
«ایشان قوم من می‌باشند،
و پسرانی که خیانت نخواهند کرد.»
پس نجات‌دهنده ایشان شده است.
9او در همه تنگیهای ایشان به تنگ آورده شد
و فرشته حضور وی ایشان را نجات داد.
در محبت و حلم خود ایشان را فدیه داد
و در تمامی روزهای قدیم،
متحمل ایشان شده،
ایشان را برداشت.
10اما ایشان عاصی شده،
روح قدوس او را اندوهگین ساختند،
پس برگشته، دشمن ایشان شد
و او خود با ایشان جنگ نمود.
11آنگاه دوران قدیم و موسی
و قوم خویش را به یاد آورد،
و گفت:
کجاست آنکه ایشان را با شبان
گله خود از میان دریا عبور داد؟
و کجا است آنکه روح قدوس خود
را در میان ایشان نهاد؟
12که بازوی جلیل خود را به ‌
دست راست موسی روان ساخت
و آبها را پیش روی ایشان از هم جدا گردانید،
تا اسم جاودانی برای خویش پیدا کند؟
13آنکه ایشان را در ژرفاها
مثل اسب در بیابان رهبری نمود
که زمین نخورند.
14مثل چارپایانی که به وادی فرود می‌روند،
روح خداوند ایشان را آرامی بخشید.
هم چنان قوم خود را رهبری نمودی
تا برای خود اسم مجید پیدا نمایی.
15از آسمان نگاه کن
و از مسکن قدوسیت و
جلال خویش نظر افکن.
غیرت قدرت تو کجا است؟
جوشش دل و رحمت های تو
که به من نمودی،
بازداشته شده است.
16به راستی که تو پدر ما هستی،
اگر‌چه ابراهیم ما را نشناسد،
و اسرائیل ما را به جا نیاورد.
اما تو، ‌ای یهوه،
تو پدر ما و قیّم ما هستی
و نام تو از ازل می‌باشد.
17ای خداوند، ما را از راههای
خود چرا گمراه ساختی،
و دلهای ما را سخت گردانیدی
تا از تو نترسیم؟
به‌ خاطر بندگانت و قبایل میراث
خود بازگشت نما.
18قوم مقدس تو اندک زمانی آن را متصرف بودند
و دشمنان ما مکان قُدس تو را پایمال نمودند.
19و ما مثل کسانی که تو هرگز
بر ایشان حکمرانی نکرده باشی،
و به نام تو نامیده نشده باشند، گردیده‌ایم.

Currently Selected:

اِشعیا 63: RCPV

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in