تَثنیه 5
5
ده فرمان
1و موسی تمامی قوم اسرائیل را خوانده، به ايشان گفت: «ای اسرائيل، قوانین و احکامی را که من امروز به گوش شما میگويم بشنويد، تا آنها را ياد گرفته، متوجه باشيد که آنها را به جا آورید. 2يهوه خدای ما با ما در حوريب عهد بست. 3خداوند اين عهد را با پدران ما نبست، بلکه با ما که همگی امروز در اينجا زنده هستيم. 4خداوند در کوه از ميان آتش با شما روبرو سخن گفت. 5من در آن وقت ميان خداوند و شما ايستاده بودم تا کلام خداوند را برای شما بيان کنم، زيرا که شما به سبب آتش میترسيديد و به فراز کوه برنيامديد. او چنین گفت: 6”من هستم يهوه، خدای تو، که تو را از سرزمين مصر، از خانه بندگی، بيرون آوردم. 7تو را به حضور من خدايان ديگر نباشند.
8به جهت خود تمثال تراشيده يا هيچ تمثالی از آنچه بالا در آسمان، يا از آنچه پايين در زمين، يا از آنچه در آبهای زير زمين است، مساز. 9آنها را سجده و عبادت منما. زيرا من که يهوه خدای تو هستم، خدای غيورم و جزای تقصیرات پدران را بر پسران تا پشت سوم و چهارم از آنانی که مرا دشمن دارند، میرسانم. 10و رحمت میکنم تا هزار پشت بر آنانی که مرا دوست دارند و احکام مرا نگاه دارند.
11نام يهوه خدای خود را به باطل مبر، زيرا خداوند کسی را که نام او را به باطل برد، بیگناه نخواهد شمرد.
12روز سبّت را نگاه دار و آن را تقديس نما، چنانکه يهوه خدايت به تو امر فرموده است. 13شش روز مشغول باش و هر کار خود را بکن. 14اما روز هفتمين سبّت يهوه خدای توست. در آن هيچکاری مکن. تو و پسرت و دخترت و غلامت و کنيزت و گاوت و الاغت و همه چارپایت و مهمانت که در درون دروازههای تو باشد، تا غلامت و کنيزت مثل تو آرام گيرند. 15و به یاد آور که در سرزمين مصر غلام بودی و يهوه خدايت تو را به دست قوی و بازوی دراز از آنجا بيرون آورد. بنابراين يهوه، خدايت، تو را امر فرموده است که روز سبّت را نگاه داري.
16پدر و مادر خود را حرمت دار، چنانکه يهوه خدايت تو را امر فرموده است، تا روزهايت دراز شود و تو را در زمينی که يهوه خدايت به تو میبخشد، نيکويی باشد.
17قتل مکن. 18زنا مکن. 19دزدی مکن. 20بر همنوع#5.20 در عبری ”همسایه“ آمده است. این واژه امروزه تنها برای کسانی به کار میرود که در جوار ما زیست میکنند، حال آنکه در آن زمان منظور همنوع بوده است. خود شهادت دروغ مده. 21به زن همسایهات طمع مورز، و به خانه همسايهات و به مزرعه او و به غلامش و کنيزش و گاوش و الاغش و به هر چه از آن همسايه تو باشد، طمع مکن.“
22اين سخنان را خداوند به تمامی جماعت شما در کوه از ميان آتش و ابر و ظلمت غليظ به صدای بلند گفت و بر آنها چيزی نيفزود و آنها را بر دو لوح سنگی نوشته، به من داد. 23و چون شما آن صدا را از ميان تاريکی شنيديد، در حالی که کوه به آتش میسوخت، شما با تمامی رئیسان قبایل و مشايخ خود نزد من آمده، 24گفتيد: ”اينک يهوه، خدای ما، جلال و عظمت خود را بر ما ظاهر کرده است و صدای او را از ميان آتش شنيديم. امروز ديديم که خدا با انسان سخن میگويد و زنده است. 25و اما الان چرا بميريم زيرا که اين آتش عظيم ما را خواهد سوخت، اگر صدای يهوه خدای خود را بیش از این بشنويم، خواهيم مرد. 26زيرا از تمامی بشر کيست که مثل ما صدای خدای زنده را که از ميان آتش سخن گويد، بشنود و زنده ماند؟ 27تو نزديک برو و هر آنچه يهوه خدای ما بگويد، بشنو و هر آنچه يهوه خدای ما به تو بگويد، برای ما بيان کن. پس خواهيم شنيد و به عمل خواهيم آورد.“
28و خداوند صدای سخنان شما را که به من گفتيد شنيد، و خداوند مرا گفت: ”صدای سخنان اين قوم را که به تو گفتند، شنيدم؛ هر چه گفتند نيکو گفتند. 29کاش که دلی را مثل اين داشتند تا از من میترسيدند و تمامی اوامر مرا در هر وقت به جا میآوردند، تا ايشان را و فرزندان ايشان را تا به ابد نيکو باشد. 30برو و ايشان را بگو به خيمه های خود برگرديد. 31و اما تو در اينجا پيش من بايست، تا تمامی اوامر و قوانین و احکامی را که میبايد به ايشان تعليم دهی، به تو بگويم و آنها را در زمينی که من به ايشان میدهم تا در آن تصرف نماييد، به جا آورند.“
32پس توجه نماييد تا آنچه يهوه، خدای شما، به شما امر فرموده است، به عمل آوريد و به راست و چپ انحراف مورزید. 33در تمامی آن طريقی که يهوه، خدای شما، به شما امر فرموده است، رفتار نماييد، تا برای شما نيکو باشد و عمر خود را در سرزمينی که به تصرف خواهيد آورد، دراز نماييد.
Currently Selected:
تَثنیه 5: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
