تَثنیه 4
4
فرمان اطاعت
1پس الان ای اسرائيل، قوانین و احکامی را که من به شما تعليم میدهم تا آنها را به جا آورید، بشنويد، تا زنده بمانيد و داخل شده، سرزمينی را که يهوه، خدای پدران شما، به شما می دهد، به تصرف آوريد. 2بر کلامی که من به شما امر میفرمايم، چيزی ميفزاييد و چيزی از آن کم منماييد، تا اوامر يهوه خدای خود را که به شما امر میفرمايم، نگاه داريد. 3چشمان شما آنچه را خداوند در بَعَلفِعور کرد، ديد. زيرا هر که پيروی بَعَلفِعور کرد، يهوه خدای تو، او را از ميان تو هلاک ساخت. 4اما تمامی شما که به يهوه خدای خود چسبیدید، امروز زنده مانديد.
5اينک چنانکه يهوه، خدايم، مرا امر فرموده است، قوانین و احکام به شما تعليم نمودم، تا در سرزمينی که شما داخل آن شده، به تصرف میآوريد، چنان عمل نماييد. 6پس آنها را نگاه داشته، به جا آوريد، زيرا که اين حکمت و فهم کامل شماست در نظر قومهايی که چون اين قوانین را بشنوند، خواهند گفت: ”به یقین اين قوم بزرگ، قومی حکيم و بصیرت پيشهاند.» 7زيرا کدام قوم بزرگ است که خدا نزديک ايشان باشد، چنانکه يهوه، خدای ما است در هر وقت که نزد او دعا میکنيم؟ 8و کدام قوم بزرگ است که قوانین و احکام عادلانهای مثل تمام اين شريعتی که من امروز پيش شما میگذارم، دارند؟
9ليکن دوری نما و خويشتن را بسيار متوجه باش، مبادا اين چيزهايی را که چشمانت ديده است، فراموش کنی و مبادا اينها در تمامی روزهای عمرت از دل تو محو شود؛ بلکه آنها را به فرزندانت و فرزندان فرزندانت تعليم ده. 10در روزی که در حضور يهوه خدای خود در حوريب ايستاده بودی و خداوند به من گفت: ”قوم را نزد من جمع کن تا کلمات خود را به ايشان بشنوانم، تا بياموزند که در تمامی روزهايی که بر روی زمين زنده باشند، از من بترسند و فرزندان خود را تعليم دهند.“ 11و شما نزديک آمده، زير کوه ايستاديد. و کوه تا به وسط آسمان به آتش میسوخت و تاريکی بود و ابر و ظلمت غليظ. 12و خداوند با شما از ميان آتش سخن گفت و شما آوای کلام او را شنيديد، ليکن صورتی نديديد؛ بلکه فقط صدا را شنيديد. 13و عهد خود را که شما را به نگاه داشتن آن امر فرمود، برای شما بيان کرد؛ يعنی ده فرمان#4.13 در عبری: ”ده کلمه“. را، و آنها را بر دو لوح سنگی نوشت. 14و خداوند مرا در آن وقت امر فرمود که قوانین و احکام را به شما تعليم دهم، تا آنها را در سرزمينی که برای تصرفش به آن عبور میکنيد، به جا آوريد.
منع بتپرستي
15پس خويشتن را بسيار متوجه باشيد، زيرا در روزی که خداوند با شما در حوريب از ميان آتش صحبت مینمود، هيچ صورتی نديديد. 16مبادا فاسد شويد و برای خود صورت تراشيده، يا تمثال هر شکلی از شبيه جنس مرد يا جنس زن بسازيد. 17يا شبيه هر حیوانی که بر روی زمين است، يا شبيه هر پرنده بالدار که در آسمان میپرد. 18يا شبيه هر خزندهای بر زمين يا شبيه هر ماهیای که در آبهای زير زمين است. 19و مبادا چشمان خود را به سوی آسمان بلند کنی، و آفتاب و ماه و ستارگان و تمامی لشکر آسمان را ديده، فريفته شوی و سجده کرده، آنها را که يهوه خدايت برای تمامی قومهايی که زير تمام آسمانند، اختصاص داده است، عبادت نمايي. 20ليکن خداوند شما را گرفته، از کوره آهن از مصر بيرون آورد تا برای او قوم ميراث باشيد، چنانکه امروز هستيد.
21و خداوند به خاطر شما بر من غضبناک شده، قسم خورد که از اُردن عبور نکنم و به آن سرزمين نيکو که يهوه خدايت به تو برای ملکيت میدهد، داخل نشوم. 22بلکه من در اين سرزمين خواهم مرد و از اُردن عبور نخواهم کرد، ليکن شما عبور خواهيد کرد و آن سرزمين نيکو را به تصرف خواهيد آورد. 23پس احتياط نماييد، مبادا عهد يهوه، خدای خود را که با شما بسته است، فراموش نماييد و صورت تراشيده يا شبيه هر چيزی که يهوه خدايت به تو قدغن کرده است، برای خود بسازي. 24زيرا که يهوه خدايت آتش سوزاننده و خدای غيور است.
25چون صاحب فرزندان و نوادگان شوید و در سرزمين مدتی ساکن باشيد، اگر فاسد شده، تمثال تراشيده، و شبيه هر چيزی را بسازيد و آنچه در نظر يهوه خدای شما بد است، به جا آورده، او را غضبناک نمایید، 26آسمان و زمين را امروز بر شما شاهد میآورم که از آن سرزمينی که برای تصرف آن از اُردن به سوی آن عبور می کنيد، به یقین هلاک خواهيد شد. و در آنجا روزهايی زیاد نخواهيد زیست، بلکه به تمامی هلاک خواهيد شد. 27و خداوند شما را در ميان قومها پراکنده خواهد نمود، و شما در ميان طوايفی که خداوند شما را به آنجا میبرد، در شماره اندک خواهيد ماند. 28و در آنجا خدايان ساخته شده دست انسان از چوپ و سنگ را عبادت خواهيد کرد، خدایانی که نمیبينند و نمیشنوند و نمیخورند و نمیبويند. 29ليکن اگر از آنجا يهوه خدای خود را بطلبی، او را خواهی يافت. به شرطی که او را به تمامی دل و به تمامی جان خود جستجو نمايي. 30چون در تنگی گرفتار شوی و تمامی اين وقايع به سرت آید، در روزهای آخر به سوی يهوه خدای خود برگشته، صدای او را خواهی شنيد. 31زيرا که يهوه خدای تو، خدای رحيم است. تو را ترک نخواهد کرد و تو را هلاک نخواهد نمود و عهد پدرانت را که برای ايشان قسم خورده بود، فراموش نخواهد کرد.
32زيرا که از روزهای پيشين که قبل از تو بوده است، بپرس، از روزی که خدا آدم را بر زمين آفريد، از يک کناره آسمان تا به کناره ديگر. بپرس که آيا مثل اين امر عظيم واقع شده يا مثل اين شنيده شده است؟ 33آيا قومی هرگز صدای خدا را که از ميان آتش سخن گوید، شنيده و زنده مانده باشد، چنانکه تو شنيدي؟ 34و آيا خدا عزيمت کرد که برود و قومی برای خود از ميان قوم ديگر بگيرد با مصیبتها و نشانهها و معجزات و جنگ و دست قوی و بازوی دراز شده و ترسهای عظيم، موافق هر آنچه يهوه خدای شما برای شما در مصر در مقابل چشمتان به عمل آورد؟ 35اين بر تو نشان داده شد تا بدانی که يهوه خداست و غير از او ديگری نيست. 36از آسمان صدای خود را به تو شنوانيد تا تو را انضباط بخشد. و بر زمين آتش عظيم خود را به تو نشان داد و کلام او را از ميان آتش شنيدي. 37و از اين جهت که پدران تو را دوست داشته، نسل ايشان را بعد از ايشان برگزيده بود، تو را به حضور خود با قوت عظيم از مصر بيرون آورد. 38تا قومهای بزرگتر و عظيمتر از تو را پيش روی تو بيرون نمايد و تو را آورده سرزمين ايشان را برای ملکيت به تو دهد، چنانکه امروز شده است. 39بنابراین امروز بدان و در دل خود نگاه دار که يهوه خداست، بالا در آسمان و پايين بر روی زمين. و ديگری نيست. 40و قوانین و اوامر او را که من امروز به تو امر میفرمايم، نگاهدار، تا تو را و بعد از تو فرزندان تو را نيکو باشد و تا روزهای خود را بر سرزمينی که يهوه خدايت به تو میدهد، تا به ابد دراز نمايي.»
شهرهای پناهگاه
41آنگاه موسی سه شهر به آن طرف اُردن به سوی مشرق آفتاب جدا کرد. 42تا قاتلی که همسايه خود را نادانسته کشته باشد و پيشتر با او نفرت نداشته، به آنها فرار کند و به يکی از اين شهرها فرار کرده، زنده ماند. 43يعنی باصِر در بيابان، در زمين همواری به جهت رئوبینیان، و راموت در جلعاد به جهت جاديان، و جولان در باشان به جهت مَنَسيان.
پیشدرآمدی بر شريعت
44و اين است شريعتی که موسی پيش روی قوم اسرائیل نهاد. 45اين است شهادات و قوانین و احکامی که موسی به قوم اسرائیل گفت، وقتی که ايشان از مصر بيرون آمدند. 46به آن طرف اُردن در دره مقابل بيتفِعور در سرزمين سِيحون، پادشاه اَموريان که در حِشبون ساکن بود، و موسی و قوم اسرائیل چون از مصر بيرون آمده بودند، او را مغلوب ساختند. 47و سرزمين او را و سرزمين عوج پادشاه باشان را، دو پادشاه اَموريانی که به آن طرف اُردن به سوی مشرق آفتاب بودند، به تصرف آوردند. 48از عَروعير که بر کناره وادی اَرنون است تا کوه سيئون که حِرمون باشد. 49و تمامی عَرَبه به آن طرف اُردن به سوی مشرق تا دريای عَرَبه زير دامنههای پیسگاه.
Currently Selected:
تَثنیه 4: RCPV
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
