رومی ایشون 6
6
بَمِردَن گِناهی خاطری و زندگی خِدایی خاطری
1پَس چی بُئیم؟ همینجور گِناه هاکِنیم تا فیض زیاد بَوو؟ 2اَصلا! اَما گه گِناهی سِه بَمِردِمی، چِتی بَتِّمی اونی دِلِه اَی هَم زندگی هاکِنیم؟ 3مَگِه نَئونِنی دِشتِه اَما گه مَسیحْ عیسایی دِلِه غِسلِ تعمید بَیتِمی، وی مرگی دِلِه هَم تعمید بَیتِمی؟ 4پَس مرگی دِلِه تعمید بَیتنی هَمرا، وی هَمرا دَفن بَوِمی تا هَمونجور گه مَسیح، پیری جَلالی هَمرا مِردِگونی جا زینِّه بَوِه، اَما هَم یَتِه نُو زندگی ای دِلِه قَدم بِلیم.
5پس اگه مرگی دِلِه گه هِتی وی مَرگی تَرائه، وی هَمرا یَتّا بَوِمی، حتماً زینِّه بَووئَنی دِلِه هَم هِتی وی زینِّه بَووئَنی تَرا، وی هَمرا یَتّا وومی. 6چون دِمّی هون آدمی گه قدیما وِمی، وی هَمرا مصلوب بَوِه تا تَنی گِناه از بِین بورِه و دِ گِناهی نوکر نَووئیم. 7چون اونیگه بَمِردِه، گِناهی جا آزاد بَوِه.
8اِسا اگه مَسیحی هَمرا بَمِردِمی، ایمون دارمی گه وی هَمرا زندگی هَم کِمّی. 9چون دِمّی وختی مَسیح مِردِگونی جا زینِّه بَوِه، دِ هیچ وَخت نَمیرنِه و دِ مرگ وی سَر قِدرتی نارنِه. 10چون وی شی مرگی هَمرا گِناهی خاطری، یَکَش هَمیشه ای سِه بَمِردِه، و زندگی ای گه وی زندگی کِنِّه، خِدایی سِه زندگی کِنِّه.
11پس شِما هَم وِنِه شِرِه گِناهی سِه بَمِرد دِنّین، و مَسیحْ عیسایی دِلِه، خدایی سِه، زینِّه. 12پَس نِلین گِناه شِمِه تَنی دِلِه گه از بِین شونِه دستور هادِه تا وی خواسِّه هارِه اِطاعَت هاکِنین. 13شی تَنی اَعضارِه گِناهی دَس نَدین تا ناراسی ای وسیلِه ووئن، بَلگی هِتی هون آدَمِنی تَرا گه مرگی جا زندگی ای سِه دَگِرِسنِه، شِرِه خِدایی دَس هادین. تا شِمِه تَنی اعضا خِدایی دَس، راسی ای وسیله ووئن. 14چون گِناه شِمِه سَر حِکم نَکنِّه، چون شریعَتی بِن دَنینی، بَلگی فیضی بِن دَرِنی.
صالِحی ای نوکَرِن
15پَس چی بُئیم؟ چون شریعتی بِن دَنیمی، بَلگی فیضی بِن دَرمی گِناه هاکِنیم؟ اَصلاً! 16مَگِه نَئونِنی گه اگه شِرِه هِتی نوکرنی تَرا گه اطاعت کِنِنِه یَنفری دَس هادین، هون آدمی نوکرِن وونِنی گه ویجا اطاعت کِنِنی، چی گِناهی نوکر گه مرگی سِه خَتم وونِه، چی خِدایی اِطاعتی نوکر گه صالحی ای سِه خَتم وونِه؟ 17ولی خِدارِه شِکر، شِما گه یه وختی گِناهی نوکرِن وِنی، اِسا دِشتِه شی دِلی هَمرا هون تَعلیمی جا اطاعت کِنِنی گه خِدا شِمارِ هادا. 18شِما آزاد بَووئنی هَمرا، گِناهی جا، صالِحی ای نوکرِن بَوِنی.
19مِن دِ آدمی زِوونی هَمرا شِمِه هَمرا گَب زَمِّه، هینِسِه گه آدمِنی و شِمِه جسم ضعیفِ. چون هَمونجور گه پِشتَر شی تَنی اعضارِه هِتی نوکری تَرا ناپاکی و بی قانونی ای دَس گه روز به روز ویشتَر وونِسِه بِسپارِسِنی، پس، اِسا، اونانِه صالحی ای نوکری ای دَس بِسپارین گه قدّوسیتی سِه ختم وونِه. 20هون موقِه گه گِناهی نوکرِن وِنی، صالحی ای جا آزاد وِنی. 21پس اون موقِه، هون کارایی جا گه اَلَن اونِنی جا خَجالت کَشِنِنی، چی سودی بَوِردِنی؟ چون هون کارایی عاقبت، مَرگِ! 22ولی اِسا گه گِناهی جا آزاد و خِدایی نوکَرِن بَوِنی، وی ثَمرِه شِمِسِه تقدیس بَووئنِ گه سرآخر اَبَدی زندگی ای سِه ختم وونِه. 23چون گِناهی مِز مَرگِ، ولی خِدایی هَدیِه، اَمِه خِداوند مَسیحْ عیسایی دِلِه، اَبَدی زندگیِه.
Currently Selected:
رومی ایشون 6: WMB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
