YouVersion Logo
Search Icon

وَحی 22

22
ریخونَه زندگی
1مِ موکَوا مِ فرشتَه‌وا ریخونَه هاوِ زندگِنا شُ ما نِشو دَ که چُنِ بُلور شفاف هاد و از تخت خدا و مِ بَرَّه‌وا، اَدامَ. 2و از مارَکَهِ میدون شهر رَد اَبو؛ هَمینا هم، تِی هر طرف ریخونَه، درخت زندگی هاد خاد دوازده‌تا میوَه مَ رَکَمُش، که هر ماه میوَه خوش شَدَ. برگِی مِ درختا اَسِی شفای ملتیا هاد. 3دِگَه آنکا هیچ چِی لعنت بُدَه‌ای نی. مِ شهرا جَی‌یه که تخت خدا و مِ بَرَّه‌وا آنکا اَبِه، و نوکریاش اُ آنا پرستش اَکنِت. 4آنایا لوی آنا اَبِنِت و اسم آنا لِی پِشانیشوئه. 5دِگَه شُو نی. آنایا اُ نور چراغ یا خورشید احتیاج شُنی، اَسِی که خداوند خدا نور آنایا اَبِه، و آنایا تا اَبَدالآباد حُکمرانی اَکنِت.
عیسی اَدا
6فرشتَه شُ ما گُت: «اِ حرفیَه‌وا کابِل اعتمادِ و راستِه. خداوند، خدای روحِی پیغامبریا، فرشتَه خوش اُشفِرِستَدِ تا مِ چِی که باید وَ هَمِ زودِنیا اُ اَنجوم بِرَسِه، اُ نوکریاش نِشو هادَ.»
7«بِبِن، ما وَ هَمِ زودِنیا دِیام! خوش وَ حال کسی که کلوم نبوّت اِ کتابا اَنجوم اَدَ.»
8ما یوحَنا، مِ کسی هام که اِ چِی‌یَه‌وا اُمشُنُفت و اُمدی. وَختی آنایائا اُمشُنُفت و اُمدی اُ پَئِی مِ فرشتَه‌وا که آنایائا شُ نِشو دَدام، اُفتَدام تا اُ آنا پرستش بِکنام، 9ولی آنا شُ ما گُت: «تو نباید اِ کَرا بِکنِش! ما هم چُنِ تو و کاکَیّات یعنی پیغامبریا و چُنِ آنایایی که کلوم اِ کتابا اَنجوم اَتِت، یَک نوکر هام. خدائا پَرستش بِکو.»
10آنا شُ ما گُت: «کلوم نبوّت اِ کتابا مُهر و موم مَکو، اَسِی که مِ زَمونا نَزیکِه. 11بِهِر آدام بَدکار هَنو بَدی بِکو، آدام فاسد، هَنو فساد بِکو؛ آدام صالح، هَنو کَر وَلم اَنجوم هادَ، و آدام مکدّس، هَنو مکدّس وامانِه.»
12«بِبِن، ما وَ اِ زودِنیا اُندام و مِ عوضی که باید هاتام اُمرَهِ خوم دارام، تا اُ هرکَه طِبک کَری که اُشکِردِ، عوض هاتام. 13ما هام ’الف‘ و ’ی‘، اوّل و آخر، شروع و پایان.»
14خوش وَ حال آنایاکِه عباشو اَشُرِت تا حَک خَردَ از درخت زندگی شُبِه و اُ شهر از دروازَه‌یّا جا اُچِت. 15سگیا و جُودِیّا و بی‌عفتیا و کاتِلیا و بُت‌پرستیا و هَمَهِ کسِی که خاطر دارُو شُئِه و دارُوئا اُ اَنجوم اَرَسِنِت، دَر اَدَمانِت.
16«ما عیسی، فرشتَه خوم مُحَدِ شما فِرِستَدِ تا اِ چِی‌یَه‌وا اُ کلیسائیا شهادت هادَ. ما ریشَه و نَسل داوود پادشاه و اِستَرَهِ درخشان صبح هام.»
17روح خدا و بِئو اَگائِت: «بِدا!»
بِهِر هرکَه اَشناوِ بِگِه: «بِدا!»
بِهِر هرکَه تشنَئِه بیاد؛
بِهِر هرکَه آرزو اُشَه، هاوِ زندگیا مُفت بِگِرِ.
18ما اُ هرکَه که کلوم نبوّت اِ کتابا اَشناوِ هشدار اَتام که اَگَه کسی چِی اُ آنا اضافَه بِکو، خدا بَلائِی نوشتَه بُدَئِه تِی اِ کتابا شُ سِرَ دارِ. 19و اَگَه کسی از کلوم نبوّت اِ کتابا چِی کام بِکو، خدا اُ آنا از درخت زندگی و از شهر مکدّس، که تِی اِ کتابا دربارَهِ آنایا نوشتَه بُدِ، بی‌نصیب اَکو.
20آناکِه اُ اِ چِی‌یَه‌وا شهادت اَدَ، اَگِه: «مطمئن بِش که وَ اِ زودِنیا اُندام.»
آمین. بِدا، اَی خداوندْ عیسی!
21فیض خداوند عیسی خاد هَمَهِ شما بِه. آمین.

Currently Selected:

وَحی 22: LAB

Highlight

Copy

Compare

Share

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in