وَحی 21
21
آسِمُن جدید و زِمِن جدید
1مِ موکَوا آسِمُن جدید و زِمِن جدیدی اُمدی، اَسِی که مِ آسِمُن اوّلی و مِ زِمِن اوّلی گذشتِت و دِگَه دریایی نِهاد. 2و شهر مکدّس یعنی اورشلیم جدیدا اُمدی که از آسِمو از حَدِ خدا زیر دامَ، و چُنِ بِئُونی که اُ خوش اَسِی شوش جوهو اُشکِردِستاد آمادَه بُستاد. 3از مِ تختا صدای بلندی اُمشُنُفت که شَگُت:
«بِبِن، چادر خدا مارَکَهِ آدامیائِه،
خدا خاد آنایا اَدَمانِه؛
و آنایا کوم آنا اَبِت،
و خدا خوش اُمرَهِ آنایا اَبِه
و خدای آنایا اَبِه.
4آنا هر خَرسیا از چَشیاشو
پاک اَدَکو.
و دِگَه نِه مرگ هَه،
و نِه زاری و نِه گِریخی و نِه دِگَه دردی
اَسِی که مِ چِییَی اوّلی گذشتِت.»
5آناکِه لِی مِ تختا اُداستاد اُشگُت: «بِبِن، ما هَمَه چیا نو آکِردام.» هَمینا هم اُشگُت: «اِئا بِنوس، اَسِی که اِ حرفیَهوا کابِل اعتمادِ و راستِه.» 6و آنا شُ ما گُت: «تَموم بو! ما هام ’الف‘ و ’ی‘، شروع و پایان. ما اُ هرکَه تِشنَئِه، از چشمَه هاوِ زندگی، مُفت اَتام. 7هرکَه پیروز بِبِه اِیا اُ ارث اَبَه و ما خدای آنا اَبام و آنا پُسِ ما اَبِه. 8ولی آدامِی بَزَهرَه، آدامِی بیایمون و آدامِی منفور، کاتِلیا و بیعفتیا، جُودِیّا و بُتپرستیا و هَمَهِ دروغگونیا سهمشو دریاچَهای هَلَمَک کَشِدَ از تَش و گوگرد اَبِه. اِ مرگ دوّمِه.»
اورشلیم جدید
9مِ موکَوا، یکی از مِ هفتا فرشتَهوا که هفتا کَسات پُر از مِ هفتا بَلای آخر شُهاد، اُمَ و خاد ما حرف اُشزاد و اُشگُت: «بِدا، ما اُ مِ بِئُونا، یعنی زن مِ بَرَّهوا تُنُشو اَتام.» 10آنا اُ ما تِی روح خدا شُ یَک کاو گات و بلند بو و شهر مکدّس اورشلیما شُ ما نِشو دَ که از آسِمو، از حَدِ خدا زیر دامَ. 11اِ شهرا جلال خدائا اُشهاد، بَرک آنا چُنِ یَک جواهر بُری نایاب هاد، چُنِ یَشم، و چُنِ بُلور شفاف هاد. 12دُوار گات بلندی اُشهاد خاد دوازدهتا دروازَه و حَدِ دروازَهیّاش دوازدهتا فرشتَه هاد. و لِی دروازَهیّا اسم دوازدهتا طایفَه بنیاسرائیل نوشتَه بُستاد. 13اُ طرف مَشرک سه تا دروازَه، اُ طرف شمال سه تا دروازَه، اُ طرف جنوب سه تا دروازَه و اُ طرف مَغرب سه تا دروازَه هاد. 14دُوار مِ شهرا دوازدهتا شالدَه اُشهاد و لِی آنایا دوازدهتا اسم دوازدهتا حَوارِنِ مِ بَرَّهوا هاد.
15مِ فرشتَهوا که خاد ما حرف اُشزاد میلَهای از طِلا اَسِی اندازَه گِرِتَه اُشهاد تا مِ شهرا و دروازَهیّاش و دُواریاش اندازَه بِگِرِ. 16شهر وَ شَکل چهار گوشَه و درازاش و پهناش یَک اندازَه هاد. فرشتَه مِ شهرا وَ میلَهاش اندازَه اُشگِرِت. کَدِ دو هزار و چهارصد کیلومتر هاد. درازاش و پهناش و بلندِنِ شهر کَدِیَه هاد. 17مِ فرشتَهوا دُوارُش هم اندازَه اُشگِرِت طِبک مقیاس آدامیزاد شصت و پنج متر هاد، که مقیاس فرشتَه هم هَمِ هاد. 18دُوار شهر از یَشم نَک بُدِستاد، شهر از طِلای خالص هاد، چُنِ شیشَه شفاف هاد. 19شالدَهئِی که دُوار شهر شُ لو نَدَ بُستاد خاد مَ رَکَم جواهر جوهو بُستاد. شالدَه اوّل از یَشم هاد، دوّمی از لاجورد، سوّمی از عقیق سَفید، چهارمی از زمرّد، 20پنجمی از عقیق سرخ، ششمی از عقیق جگری، هفتمی از زِبَرجَد، هشتمی از یاکوت نیلی، نهمی از یاکوت زرد، دهمی از عقیق سَوُز، یازدَهمی از فیروزَه و دوازدهمی از یاکوت بِنَوُش هاد. 21و دوازدهتا دروازَه شهر، دوازدهتا مروارید هادِت، یعنی هر یَک از دروازَهیّا از یَک مروارید نَک بُستاد و میدون شهر از طِلای خالص و چُنِ شیشَه شفاف هاد.
22هیچ معبدی تِک شهر اُمنِدی، اَسِی که معبدُش خداوند خدای کادر مطلک و مِ بَرَّهوائِه. 23شهر احتیاجی اُ خورشید یا ماه اُشنی که اُ آنا روشن بِکو، اَسِی که شکوه و جلال خدا اُ آنا روشن اَکو و مِ بَرَّهوا چراغ آنائِه. 24ملتیا تِی نور آنا رَه اَچِت و پادشاهِی زِمی جلالشو اُ آنکا دارِت. 25دروازَهئِی شهر اصلاً تِی راز بَستَه نابِه، و آنکا هیچ شاوی اُشنی. 26جلال و حرمت ملتیا اُ آنکا دارِت. 27ولی هیچ چِی ناپاکی و هیچ آدامی که کَرِی منفور یا اشتباه اَنجوم اَدَ، هِسوَخت اُ آنکا جا ناچِه، بلکه فَکَط آنایایی که اسمشو تِک دفتر زندگِنی نوشتَه بُدِ که مال مِ بَرَّهوائِه، اُ آنکا جا اُچِت.
Currently Selected:
وَحی 21: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
