وَحی 11
11
دوتا شاهد
1مِ موکَوا یَک دار بلندی اُ ما دَدَ بو که چُنِ دار اندازَهگیری هاد و اُ ما گُتَه بو: «آپابِش و معبد خدا و کُربونگاها اندازَه بِگِر و کسِی که آنکا پرستش اَکنِتا بِشمار، 2ولی صحن در از معبدا اندازَه مَگِر، کَری خاد آنا اُتنِبِه، اَسِی که اُ ملتیا دَدَ بُدِ و آنایا شهر مکدّسا اَسِی چهل و دو ماه زِر پا اَنِسِت. 3ما اُ دوتا شاهِدُم اِکتدار اَتام، و آنایا جُمَهِ عَزا بار کِردَ، هزار و دویست و شصت راز نبوّت اَکنِت.» 4اِیا، مِ دوتا درخت زیتون و مِ دوتا چراغدُنی هِت که تِی حضور خداوندِ زِمی اَوَایستِت. 5اَگَه کسی اُشبِئِه اُ آنایا ضرری بِرَسِنِه، از کَپشو تَش اَلِزِئی و اُ دشمنیاشو اَسُخِنِه و آ لاگ اَکو. اَگَه کسی اُشبِئِه اُ آنایا ضرری بِرَسِنِه، اینایی باید کُشتَه بِبِه. 6آنایا اِ کُدرتا شُهَه که آسِموئا وابانِت تا تِی رازِی که نبوّت کِردات بَرو نِیاد و کُدرت شُهَه که اُ هاویا آ خون بِکنِت و هر چَند دَفَه که شُبِئِه زِمیا وَ هَمَه طور بَلایی بِزنِت.
7وَختی که آنایا شهادتشو تَموم بِکنِت، مِ جونوَر وحشِنا که از چاه هاویَه دَر اَدا، خاد آنایا اَجَنگِه و اُ آنایا پیروز اَبِه، و شواَکشِه. 8و جَسدیاشو تِی خیابون مِ شهر گاتا لِی زِمی اَدَمانِه، مِ شهری که وَ کنایَه سُدوم و مصر شَگائِت؛ مِ شهری که خداوندشو مِکا اُ صلیب بو. 9تا سه راز و نصفی، یَک مُشتی از مردم، از هر کومی، از هر طایفَهای، از هر زابُنی و از هر ملتی، چَش اُ لِی جَسدیاشو اَبِئِت و کَبول ناکنِت که بِهِرِت آنایا دفن بِبِت، 10و آنایایی که لِی زِمی زندگی اَکنِت خاد مُردَهِ آنایا خارامی اَکنِت و جشن اَگِرِت و اَسِی یَکُدو هَدیَهیّا اَفرِستِت؛ اَسِی که اِ دوتا پیغامبرا اَسِی آنایایی که لِی زِمی زندگی شواَکِه باعث عذاب هادِت.
11ولی بعد از سه راز و نصفی، نَفَس زندگی از طرف خدا شُن تِک وجود چو، و آنایا سِرِ پا آبُدِت. یَک تِرس گاتی تِک جون کسِی اُفتَه، که اُ آنایا شُدی. 12مِ موکَوا آنایا صدای بلندی از آسِمو شُشُنُفت که شُ آنایا اَگُت: «بِلگی اِکا بَرا!» و آنایا جلو چَش دشمنیاشو تِی یَک اَبری اُ آسِمو بَرا چِدِت. 13تِی مِ ساعتا، زلزلَه گاتی اُمَ و یَکدَهم شهر ویرون بو. هفت هزار نفر تِی مِ زلزلَهوا کُشتَه بُدِت و بَکیَه دِلشو تِرَکِئِست و اُ خدای آسِمونیا جلال شُدَ.
14’وایِ‘ دوّم رَد بُدِ. بِبِن ’وایِ‘ سوّم وَ اِ زودِنیا باید بیاد.
شیپور هفتم
15مِ موکَوا فرشتَه هفتم شیپورُش شُ صدا در اَئو؛ و صدائِی بلندی تِی آسِمو پیچِئِست که شواَگُت:
«پادشاهِنِ دنیا، مال خداوندمو و مسیح آنا بُدِ.
و آنا تا اَبَدالآباد حُکمرانی اَکو.»
16مِ بیست و چهارتا لِش سَفیدا که تِی حضور خدا لِی تختیاشو اَنئِت، وَ لو، لِی زِمی اُفتَدِت و خدائا پرستش شُکِه، 17و شواَگُت:
«اَی خداوندْ خدای کادر مطلک، اُ تو شکر اَکنِم،
اَی تو که هِش و هادِش.
اَسِی ک تو کُدرت گاتُت تُ دست گِرِتِه و شروع اُ حُکمرانی اُتکِردِ.
18ملتیا بُری تَریخ بُدِت،
ولی خشم تو اُمَ،
وَختُش رَسِدِ که اُ مُردَیّا حُکم بِبِه،
و اَجر دَدَ بِبِه اُ نوکریات، یعنی پیغامبریا
و ایموندارِی اُ مسیح و اُ آنایایی که از اسمُت اَتِرسِت و حرمت اَکنِت،
هم کینگِلِه و هم گات
و وَختُش رَسِدِ کسِی که زِمیا نابود اَکنِت، نابود بِبِت.»
19مِ موکَوا معبد خدا تِک آسِمو واز آبو؛ و صندوک عهد آنا مارَکَهِ معبدُش وَدی بو. بَرک آسِمو، صدائِی بلند، غُرِشت و زلزلَه هاد، و تِغَرگ شدیدی اُمَ.
Currently Selected:
وَحی 11: LAB
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
