ملتیا بُری تَریخ بُدِت،
ولی خشم تو اُمَ،
وَختُش رَسِدِ که اُ مُردَیّا حُکم بِبِه،
و اَجر دَدَ بِبِه اُ نوکریات، یعنی پیغامبریا
و ایموندارِی اُ مسیح و اُ آنایایی که از اسمُت اَتِرسِت و حرمت اَکنِت،
هم کینگِلِه و هم گات
و وَختُش رَسِدِ کسِی که زِمیا نابود اَکنِت، نابود بِبِت.»