نامَه دوّم قُرِنتِنیا 12
12
رؤیائِی پولُس و خار جسم آنا
1ما باید افتخار بِکنام؛ با اِکِه اِ افتخارا هیچ سودی اُشنی، ولی ما ادامَه اَتام و از رؤیائیا و وَحییَی خداوند حرف اَزنام. 2یَک آدامیا اَشناسام که تِی مسیحِه، که چهارده سال کَبل اُ آسِمُن سوّم بُردَ بو. اَلَه تِک بَدن یا دَر از بَدن، ما نانام، خدا اَدو. 3اَدانام که اِ آداما اُ بهشت بُردَ بو - اَلَه تِک بَدن یا دَر از بَدن، ما نانام، خدا اَدو - 4آنا یَک چِییَی اُششُنُفت، که نابِه دربارَهاش بِگائِش، چِییَی که آدامی نباید اُ زابو بیارِ. 5ما اُ اینا آدامی افتخار اَکنام. ولی اُ خوم، افتخار ناکنام غیر از ضعفیام. 6حتی اَگَه اُمبِئِه افتخار بِکنام نادون نِهام، اَسِی که از حکیکت حرف اَزنام. ولی ما اُمنائِه افتخار بِکنام. تَ کسی فکر نِکو که یَک چی بِشتَه از مِ چِی که تِی ما اَبِنِه یا از ما اَشناوِ، هام.
7پَ اَسِی اِکِه ما وَخاطر گَپِنِ بی حد و اندازَه اِ وَحییا مغرور نِبام، یَک خاری تِی جسمُم اُ ما دَدَ بُدِ، یَک کاصد از طرف شیطون، تَ آزارُم هادَ و نِهِر مغرور بِبام. 8دربارَهِ اِ، سه دَفَه اُ خداوند التماس اُمکِه که اِئا از ما بِگِرِ، 9ولی آنا شُ ما گُت: «فیض ما اَسِی تو بَسِه، اَسِی که کُدرت ما تِی ضعف کامل اَبِه.» پَ وَ خارامِنِ بِشتَه اُ ضعفیام افتخار اَکنام تَ کُدرت مسیح مُ لو وامانِه. 10پَ وَخاطر مسیح راضیام اُ ضعفیا، توهینیا، سختِنیا، آزار و اذیتیا و بَلائیا. اَسِی که وَختی ضعیفام، مِ موکَوائِه که کَوی هام.
11نادون بُدام! شما مجبور تُکِردام. اَسِی که شما باید از ما تعریف تُکِردِستاد. اَسِی که با اِکِه هیچام، ولی از اِ ’حَوارِنِی گَپ‘ اصلاً کامتَه نِهام. 12نِشونَهئِی یَک حَوارِنِ واکعی، وَ یَک صبر کامل، بینتو آشکار بو، خاد نِشونَهیّا و معجزهیّا و کَرِی عجیب. 13تِی چه چِییَی اُ شما کامتَه از کلیسائِی دِگَه لطف بو، غیر از اِکِه ما خوم هم سَربارتو نِهادام؟ وَخاطر اِ بَدِنی که در حَک شما اُمکِه، اُمبِبَخشی!
14اَلَه آمادَه هام که اَسِی سوّمین دَفَه تُنحَد بِلگام. سَربارتو نابام، اَسِی که اَزدُمبالَهِ مال و مِنالتو نِهام، بلکه اَزدُم خوتو هام. اَسِی که اِ وظیفَه بَچیا نی که اَسِی نَنَه و باشو مال و مِنال جمع آکنِت، بلکه نَنَه و بائِه که اَسِی بَچیاشو مال و مِنال جمع اَدَکنِت. 15ما وَ بُری خارامی تِی رَهِ جونتو خرج اَکنام و جونُم هم خَرجتو اَکنام. اَگَه ما خاطر شما بِشتَه مَئِه، شما باید خاطر ما کامتَه تُبِئِه؟
16ولی حتی اَگَه کَبول بِکنی که ما خوم سَربارتو نِبُستام، لابُد اَگائی یَک آدام حُکَه بازی هادام و وَ کَلَک از شما سود اُمبو! 17مَ اُ واسطَهِ کسِی که مُحَد فِرِستَدی، از شما سوءاستفادَه اُمکِه؟ 18ما از تیتوس خواهش اُمکِه که تُنحَد بیاد و کاکَمو هم شُمرَه اُمفِرِستَ. مَ تیتوس از شما سوءاستفادَه اُشکِه؟ مَ اَما وَ یَک روح کَر مُنِکِه؟ مَ اَما تِی یَک رَه کَدام مُنانِسِه؟
19اِ هَمَه وَختِه، که گَمون کِردای حَدِ شما از خومو دفاع کِردائِم؟ اَما تِی حضور خدا، چُنِ کسِی حرف زَتائِم که تِی مسیح هِت. و اَی عزیزیا، هر کَری که اَکنِم اَسِی بَنا کِردَهِ شمائِه. 20اَسِی که اَتِرسام شاید وَختی تُنحَد بِلگام، بِبِنام شما اوناکِه که دلُم شَئِستِه نِهی، و شما هم بِبِنی ما اوناکِه دلتو شَئِستِه نِهام. اَتِرسام که شاید بینتو جَر و مُرافِعَه، حسودی، تَریخی، خودخواهی، تهمت، غیبت، غرور و بینظمی بِه. 21اَتِرسام که وَختی تُنحَد بِلگام، خدای ما یَک دَفَیدو اُ ما حَدِ شما اُفتادَه بِکو و ما وَخاطر بُری از آنایایی که کَبلتَه گناه شُکِردِ و از ناپاکی، بیعفتی و هَوسبازِنِ خوشو توبَه شُنِکِردِ، مجبور بِبام ماتام بِگِرام.
Currently Selected:
نامَه دوّم قُرِنتِنیا 12: LAB
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
@ 2024 Korpu Company
