Apostoloiden tegod 21

Matk Kesariaha

1Muga mö eriganzim heišpäi. Mö läksim i meriči tulim kohtha Kos-sarele. Toižel päiväl mö tulim Rodosha i sigäpäi Pataraha. 2Sigä mö löuzim laivan, kudambale pidi mända Finikiaha. Mö ištuimoiš laivha i läksim matkha. 3Konz näguškanzi Kipr, se jäi hurale, i mö ajoim Siriaha. Mö läksim randha Tiras, sigä pidi heitta tavarad laivaspäi. 4Mö löuzim sigälaižid openikoid i olim heidenno nedalin. Pühän Hengen käskten hö pagištoitiba Pavlad, miše hän ei mäniži Jerusalimha. 5Konz tuli aig, mö möst läksim matkha. Kaik velled akoidenke i lapsidenke satoiba meid lidnaspäi. Randal mö kombištuim i loičim ühtes. 6Sid՚ mö prostimoiš heidenke i ištuimoiš laivha, a hö pördihe kodihe.

7Tiraspäi mö tulim Ptolemaidaha, i sigä meiden merimatk lopihe. Mö mänim rižamaha vellid i olim päivän heidenno. 8Toižel päiväl Pavel i mö, hänenke olijad, läksim sigäpäi i tulim Kesariaha, seižutimoiš evangelistan Filippan pertihe. Hän oli üks՚ seičemes abunikaspäi, 9i hänel oli nel՚l՚ tütärt, kudambad völ ei olnugoi mehel i kudambad saneliba Jumalan vestid rahvahale.

10Mö olim ehtinuded olda heidenno äi päivid, konz sinna tuli Judejaspäi Jumalan sanankandai, kudamb kuctihe Agavaks. 11Hän tuli meidennoks, oti Pavlan vön, sidoi ičeze jaugad i käded i sanui: «Muga sanub Pühä Heng: ninga evrejalaižed sidoba Jerusalimas sen mehen, kenen nece vö om, i andaba händast verhiden rahvahiden käzihe.» 12Konz mö kulištim necen, mö ühtes Kesarian uskojidenke pakičeškanzim, miše Pavel ei mäniži Jerusalimha. 13No Pavel sanui: «Mikš tö muga pagižet, mikš voikat i rebitat necil minun südänt? Minä en tahtoi olda vaiše čapiš, a olen vaumiž kolda Jerusalimas Ižandan Iisusan nimen täht.» 14Ku mö em voinugoi pidäda händast, ka mö tüništuim i sanuim: «Olgha kaik Ižandan tahton mödhe».

Pavel vasttab Jakovan

15Neniden päividen jäl՚ghe mö kerazimoiš i läksim Jerusalimha. 16Erased openikad Kesariaspäi läksiba meidenke i toiba meid Mnasonan pert՚he, kuna mö jäim elämaha. Mnason oli kipralaine, üks՚ amuižiš openikoišpäi.

17Konz tulim Jerusalimha, uskondvelled ihastusiš vastsiba meid. 18Toižel päiväl Pavel läksi meidenke Jakovannoks, i sinna kerazihe kaik uskondkundan vanhembad-ki. 19Pavel sanui heile tervhensanan i starinoiči tarkas kaiken, midä Jumal oli tehnu hänen radon kal՚t Jumalad tundmatomiden rahvahiden mehile.

20Konz vanhembad kulištiba sen, hö ülenzoitiba Jumalad, sid՚ sanuiba Pavlale:

«Sinä tedad, vellüdem, miše evrejalaižiden keskes om äi tuhid uskojid, i hö kaik seižuba vahvas Moisejan käskišton polel. 21Heile sanutihe sinun polhe, miše sinä opendad evrejalaižile, ked eläba toižiden rahvahiden keskes, heitta Moisejan käskišt, i nevod, miše hö ei tegiži ümbrileiktust heiden lapsile i ei eläiži meiden rahvahan veroiden mödhe. 22Midä meile tehta? Voib olda, keradase äi rahvast, sikš ku hö kulištaba, miše sinä oled tulnu tänna.

23Sen täht tege, kut mö sinei sanum: tägä om nel՚l՚ mest, kudambad oma andnuded sanan Jumalale. 24Ota heid, puhtastade heidenke ühtes i maksa kaik dengpidod heiden poles, miše hö voižiba kerita pä. Sišpäi kaik el՚gendaba, miše paginad, kudambid hö oma kulnuded sinun polhe, oma tühjad i miše sinä tarkas eläd käskišton mödhe. 25Mi koskeb toižiden rahvahiden uskojid, ka mö pätim i kirjutim heile kirjeižes muga: heile ei pida tehta nimidä mugošt, vaiše pidab, miše hö ei söiži sömäd, kudamb om pandud tühjiden jumaloiden altarile, mugažo vert i lihad, kudambaspäi veri ei ole pästtud, i ei eläiži vedeluzelod.»

26Pavel oti nene mehed i toižel päiväl ühtes heidenke puhtastihe. Sid՚ hän mäni pühäkodihe i sigä sanui, konz lopiše puhtastandaig i konz kaikuččes heiš tarbiž toda žertvlahj Jumalale.

Pavel tabatas

27Konz ned seičeme päiväd lopiškanzihe, erased Aziaspäi tulnuded evrejalaižed nägištiba Pavlan pühäkodiš. Hö libutiba rahvast i tabaziba Pavlan. 28Hö kidastaškanziba: «Izrail՚aižed, tulgat abuhu! Täs om se mez՚, kudamb kaikjal i kaikid opendab vastustamha meiden rahvast, meiden käskištod i necidä pühäd tahod. Nügüd՚ hän om eskai tonu grekalaižid-ki pühäkodihe i om paganzoitnu necen pühän tahon.» 29Edehko hö oliba nähnuded efesalaižen Trofiman ühtes Pavlanke lidnas i meletiba, miše Pavel oli tonu händast pühäkodihe. 30Kaik lidn kehuškanzi, i rahvaz tungihe ühthe kaikiš polišpäi. Pavel tabatihe i taraboštihe pühäkodišpäi, i sen verai sid՚-žo saubatihe. 31Konz hö jo tahtoiba rikta händast, kogortan pämehele todihe mugoine vest՚: kaik Jerusalim kehub. 32Hän sid՚-žo oti saldatoid i sadanpämehid i joksi rahvahannoks. Konz rahvaz nägišti kogortan pämehen i saldatoid, ka heiti Pavlan löndad. 33Nece pämez՚ tuli lähemba, tabazi händast i käski kingitada kahthe čaphe. Sid՚ hän küzui, ken nece om i midä om tehnu. 34Rahvazkogos erased kidastiba üht, toižed tošt, i ku ei voind mugomas kidas el՚geta nimidä, ka hän käski veda Pavlan kazarmaha. 35Konz Pavel oli pordhil, saldatoile pidi kantta händast käzil, sikš ku rahvaz oli lujas rändünu: 36ved՚ sur՚ rahvazkogo astui jäl՚ghe i kidasti: «Surm necile mehele!»

Pavlan puhtastandpagin

37Konz Pavel todihe kazarman verajannoks, hän küzui pämehel: «Voin-ik sanuda sinei kaks՚ sanad?» «Pagižed-ik sinä grekan kelel?», čududelihe pämez՚. 38«Ed-ik sinä ole se egiptalaine, kudamb ei amu libutoiti nel՚l՚tuhad razbainikad valdanpidäjid vasthapäi i vei heid rahvahatomha maha?»

39Pavel sanui: «Minä olen evrejalaine, minun koditaho om Kilikian man Tars-lidn, kudamban kaik tedaba. Küzun sindai, voižin-ik minä sanuda erasid sanoid rahvahale.» 40Konz pämez՚ hökkähtui, Pavel seištes pordhil libuti käden, miše tüništoitta rahvast, i tegihe lujas hil՚l՚. Hän zavodi pagišta heile evrejan kelel:

Currently Selected:

Apostoloiden tegod 21: UZ

Highlight

Copy

Compare