Apostoloiden tegod 21
21
Matk Kesariaha
1Muga mö eriganzim heišpäi. Mö läksim i meriči tulim kohtha Kos-sarele. Toižel päiväl mö tulim Rodosha i sigäpäi Pataraha. 2Sigä mö löuzim laivan, kudambale pidi mända Finikiaha. Mö ištuimoiš laivha i läksim matkha. 3Konz näguškanzi Kipr, se jäi hurale, i mö ajoim Siriaha. Mö läksim randha Tiras, sigä pidi heitta tavarad laivaspäi. 4Mö löuzim sigälaižid openikoid i olim heidenno nedalin. Pühän Hengen käskten hö pagištoitiba Pavlad, miše hän ei mäniži Jerusalimha. 5Konz tuli aig, mö möst läksim matkha. Kaik velled akoidenke i lapsidenke satoiba meid lidnaspäi. Randal mö kombištuim i loičim ühtes. 6Sid՚ mö prostimoiš heidenke i ištuimoiš laivha, a hö pördihe kodihe.
7Tiraspäi mö tulim Ptolemaidaha, i sigä meiden merimatk lopihe. Mö mänim rižamaha vellid i olim päivän heidenno. 8Toižel päiväl Pavel i mö, hänenke olijad, läksim sigäpäi i tulim Kesariaha, seižutimoiš evangelistan Filippan pertihe. Hän oli üks՚ seičemes abunikaspäi, 9i hänel oli nel՚l՚ tütärt, kudambad völ ei olnugoi mehel i kudambad saneliba Jumalan vestid rahvahale.
10Mö olim ehtinuded olda heidenno äi päivid, konz sinna tuli Judejaspäi Jumalan sanankandai, kudamb kuctihe Agavaks. 11Hän tuli meidennoks, oti Pavlan vön, sidoi ičeze jaugad i käded i sanui: «Muga sanub Pühä Heng: ninga evrejalaižed sidoba Jerusalimas sen mehen, kenen nece vö om, i andaba händast verhiden rahvahiden käzihe.» 12Konz mö kulištim necen, mö ühtes Kesarian uskojidenke pakičeškanzim, miše Pavel ei mäniži Jerusalimha. 13No Pavel sanui: «Mikš tö muga pagižet, mikš voikat i rebitat necil minun südänt? Minä en tahtoi olda vaiše čapiš, a olen vaumiž kolda Jerusalimas Ižandan Iisusan nimen täht.» 14Ku mö em voinugoi pidäda händast, ka mö tüništuim i sanuim: «Olgha kaik Ižandan tahton mödhe».
Pavel vasttab Jakovan
15Neniden päividen jäl՚ghe mö kerazimoiš i läksim Jerusalimha. 16Erased openikad Kesariaspäi läksiba meidenke i toiba meid Mnasonan pert՚he, kuna mö jäim elämaha. Mnason oli kipralaine, üks՚ amuižiš openikoišpäi.
17Konz tulim Jerusalimha, uskondvelled ihastusiš vastsiba meid. 18Toižel päiväl Pavel läksi meidenke Jakovannoks, i sinna kerazihe kaik uskondkundan vanhembad-ki. 19Pavel sanui heile tervhensanan i starinoiči tarkas kaiken, midä Jumal oli tehnu hänen radon kal՚t Jumalad tundmatomiden rahvahiden mehile.
20Konz vanhembad kulištiba sen, hö ülenzoitiba Jumalad, sid՚ sanuiba Pavlale:
«Sinä tedad, vellüdem, miše evrejalaižiden keskes om äi tuhid uskojid, i hö kaik seižuba vahvas Moisejan käskišton polel. 21Heile sanutihe sinun polhe, miše sinä opendad evrejalaižile, ked eläba toižiden rahvahiden keskes, heitta Moisejan käskišt, i nevod, miše hö ei tegiži ümbrileiktust heiden lapsile i ei eläiži meiden rahvahan veroiden mödhe. 22Midä meile tehta? Voib olda, keradase äi rahvast, sikš ku hö kulištaba, miše sinä oled tulnu tänna.
23Sen täht tege, kut mö sinei sanum: tägä om nel՚l՚ mest, kudambad oma andnuded sanan Jumalale. 24Ota heid, puhtastade heidenke ühtes i maksa kaik dengpidod heiden poles, miše hö voižiba kerita pä. Sišpäi kaik el՚gendaba, miše paginad, kudambid hö oma kulnuded sinun polhe, oma tühjad i miše sinä tarkas eläd käskišton mödhe. 25Mi koskeb toižiden rahvahiden uskojid, ka mö pätim i kirjutim heile kirjeižes muga: heile ei pida tehta nimidä mugošt, vaiše pidab, miše hö ei söiži sömäd, kudamb om pandud tühjiden jumaloiden altarile, mugažo vert i lihad, kudambaspäi veri ei ole pästtud, i ei eläiži vedeluzelod.»
26Pavel oti nene mehed i toižel päiväl ühtes heidenke puhtastihe. Sid՚ hän mäni pühäkodihe i sigä sanui, konz lopiše puhtastandaig i konz kaikuččes heiš tarbiž toda žertvlahj Jumalale.
Pavel tabatas
27Konz ned seičeme päiväd lopiškanzihe, erased Aziaspäi tulnuded evrejalaižed nägištiba Pavlan pühäkodiš. Hö libutiba rahvast i tabaziba Pavlan. 28Hö kidastaškanziba: «Izrail՚aižed, tulgat abuhu! Täs om se mez՚, kudamb kaikjal i kaikid opendab vastustamha meiden rahvast, meiden käskištod i necidä pühäd tahod. Nügüd՚ hän om eskai tonu grekalaižid-ki pühäkodihe i om paganzoitnu necen pühän tahon.» 29Edehko hö oliba nähnuded efesalaižen Trofiman ühtes Pavlanke lidnas i meletiba, miše Pavel oli tonu händast pühäkodihe. 30Kaik lidn kehuškanzi, i rahvaz tungihe ühthe kaikiš polišpäi. Pavel tabatihe i taraboštihe pühäkodišpäi, i sen verai sid՚-žo saubatihe. 31Konz hö jo tahtoiba rikta händast, kogortan pämehele todihe mugoine vest՚: kaik Jerusalim kehub. 32Hän sid՚-žo oti saldatoid i sadanpämehid i joksi rahvahannoks. Konz rahvaz nägišti kogortan pämehen i saldatoid, ka heiti Pavlan löndad. 33Nece pämez՚ tuli lähemba, tabazi händast i käski kingitada kahthe čaphe. Sid՚ hän küzui, ken nece om i midä om tehnu. 34Rahvazkogos erased kidastiba üht, toižed tošt, i ku ei voind mugomas kidas el՚geta nimidä, ka hän käski veda Pavlan kazarmaha. 35Konz Pavel oli pordhil, saldatoile pidi kantta händast käzil, sikš ku rahvaz oli lujas rändünu: 36ved՚ sur՚ rahvazkogo astui jäl՚ghe i kidasti: «Surm necile mehele!»
Pavlan puhtastandpagin
37Konz Pavel todihe kazarman verajannoks, hän küzui pämehel: «Voin-ik sanuda sinei kaks՚ sanad?» «Pagižed-ik sinä grekan kelel?», čududelihe pämez՚. 38«Ed-ik sinä ole se egiptalaine, kudamb ei amu libutoiti nel՚l՚tuhad razbainikad valdanpidäjid vasthapäi i vei heid rahvahatomha maha?»
39Pavel sanui: «Minä olen evrejalaine, minun koditaho om Kilikian man Tars-lidn, kudamban kaik tedaba. Küzun sindai, voižin-ik minä sanuda erasid sanoid rahvahale.» 40Konz pämez՚ hökkähtui, Pavel seištes pordhil libuti käden, miše tüništoitta rahvast, i tegihe lujas hil՚l՚. Hän zavodi pagišta heile evrejan kelel:
Currently Selected:
Apostoloiden tegod 21: UZ
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
(c) Biblijan kändmižen institut, Helsinki 2006
Apostoloiden tegod 21
21
Matk Kesariaha
1Muga mö eriganzim heišpäi. Mö läksim i meriči tulim kohtha Kos-sarele. Toižel päiväl mö tulim Rodosha i sigäpäi Pataraha. 2Sigä mö löuzim laivan, kudambale pidi mända Finikiaha. Mö ištuimoiš laivha i läksim matkha. 3Konz näguškanzi Kipr, se jäi hurale, i mö ajoim Siriaha. Mö läksim randha Tiras, sigä pidi heitta tavarad laivaspäi. 4Mö löuzim sigälaižid openikoid i olim heidenno nedalin. Pühän Hengen käskten hö pagištoitiba Pavlad, miše hän ei mäniži Jerusalimha. 5Konz tuli aig, mö möst läksim matkha. Kaik velled akoidenke i lapsidenke satoiba meid lidnaspäi. Randal mö kombištuim i loičim ühtes. 6Sid՚ mö prostimoiš heidenke i ištuimoiš laivha, a hö pördihe kodihe.
7Tiraspäi mö tulim Ptolemaidaha, i sigä meiden merimatk lopihe. Mö mänim rižamaha vellid i olim päivän heidenno. 8Toižel päiväl Pavel i mö, hänenke olijad, läksim sigäpäi i tulim Kesariaha, seižutimoiš evangelistan Filippan pertihe. Hän oli üks՚ seičemes abunikaspäi, 9i hänel oli nel՚l՚ tütärt, kudambad völ ei olnugoi mehel i kudambad saneliba Jumalan vestid rahvahale.
10Mö olim ehtinuded olda heidenno äi päivid, konz sinna tuli Judejaspäi Jumalan sanankandai, kudamb kuctihe Agavaks. 11Hän tuli meidennoks, oti Pavlan vön, sidoi ičeze jaugad i käded i sanui: «Muga sanub Pühä Heng: ninga evrejalaižed sidoba Jerusalimas sen mehen, kenen nece vö om, i andaba händast verhiden rahvahiden käzihe.» 12Konz mö kulištim necen, mö ühtes Kesarian uskojidenke pakičeškanzim, miše Pavel ei mäniži Jerusalimha. 13No Pavel sanui: «Mikš tö muga pagižet, mikš voikat i rebitat necil minun südänt? Minä en tahtoi olda vaiše čapiš, a olen vaumiž kolda Jerusalimas Ižandan Iisusan nimen täht.» 14Ku mö em voinugoi pidäda händast, ka mö tüništuim i sanuim: «Olgha kaik Ižandan tahton mödhe».
Pavel vasttab Jakovan
15Neniden päividen jäl՚ghe mö kerazimoiš i läksim Jerusalimha. 16Erased openikad Kesariaspäi läksiba meidenke i toiba meid Mnasonan pert՚he, kuna mö jäim elämaha. Mnason oli kipralaine, üks՚ amuižiš openikoišpäi.
17Konz tulim Jerusalimha, uskondvelled ihastusiš vastsiba meid. 18Toižel päiväl Pavel läksi meidenke Jakovannoks, i sinna kerazihe kaik uskondkundan vanhembad-ki. 19Pavel sanui heile tervhensanan i starinoiči tarkas kaiken, midä Jumal oli tehnu hänen radon kal՚t Jumalad tundmatomiden rahvahiden mehile.
20Konz vanhembad kulištiba sen, hö ülenzoitiba Jumalad, sid՚ sanuiba Pavlale:
«Sinä tedad, vellüdem, miše evrejalaižiden keskes om äi tuhid uskojid, i hö kaik seižuba vahvas Moisejan käskišton polel. 21Heile sanutihe sinun polhe, miše sinä opendad evrejalaižile, ked eläba toižiden rahvahiden keskes, heitta Moisejan käskišt, i nevod, miše hö ei tegiži ümbrileiktust heiden lapsile i ei eläiži meiden rahvahan veroiden mödhe. 22Midä meile tehta? Voib olda, keradase äi rahvast, sikš ku hö kulištaba, miše sinä oled tulnu tänna.
23Sen täht tege, kut mö sinei sanum: tägä om nel՚l՚ mest, kudambad oma andnuded sanan Jumalale. 24Ota heid, puhtastade heidenke ühtes i maksa kaik dengpidod heiden poles, miše hö voižiba kerita pä. Sišpäi kaik el՚gendaba, miše paginad, kudambid hö oma kulnuded sinun polhe, oma tühjad i miše sinä tarkas eläd käskišton mödhe. 25Mi koskeb toižiden rahvahiden uskojid, ka mö pätim i kirjutim heile kirjeižes muga: heile ei pida tehta nimidä mugošt, vaiše pidab, miše hö ei söiži sömäd, kudamb om pandud tühjiden jumaloiden altarile, mugažo vert i lihad, kudambaspäi veri ei ole pästtud, i ei eläiži vedeluzelod.»
26Pavel oti nene mehed i toižel päiväl ühtes heidenke puhtastihe. Sid՚ hän mäni pühäkodihe i sigä sanui, konz lopiše puhtastandaig i konz kaikuččes heiš tarbiž toda žertvlahj Jumalale.
Pavel tabatas
27Konz ned seičeme päiväd lopiškanzihe, erased Aziaspäi tulnuded evrejalaižed nägištiba Pavlan pühäkodiš. Hö libutiba rahvast i tabaziba Pavlan. 28Hö kidastaškanziba: «Izrail՚aižed, tulgat abuhu! Täs om se mez՚, kudamb kaikjal i kaikid opendab vastustamha meiden rahvast, meiden käskištod i necidä pühäd tahod. Nügüd՚ hän om eskai tonu grekalaižid-ki pühäkodihe i om paganzoitnu necen pühän tahon.» 29Edehko hö oliba nähnuded efesalaižen Trofiman ühtes Pavlanke lidnas i meletiba, miše Pavel oli tonu händast pühäkodihe. 30Kaik lidn kehuškanzi, i rahvaz tungihe ühthe kaikiš polišpäi. Pavel tabatihe i taraboštihe pühäkodišpäi, i sen verai sid՚-žo saubatihe. 31Konz hö jo tahtoiba rikta händast, kogortan pämehele todihe mugoine vest՚: kaik Jerusalim kehub. 32Hän sid՚-žo oti saldatoid i sadanpämehid i joksi rahvahannoks. Konz rahvaz nägišti kogortan pämehen i saldatoid, ka heiti Pavlan löndad. 33Nece pämez՚ tuli lähemba, tabazi händast i käski kingitada kahthe čaphe. Sid՚ hän küzui, ken nece om i midä om tehnu. 34Rahvazkogos erased kidastiba üht, toižed tošt, i ku ei voind mugomas kidas el՚geta nimidä, ka hän käski veda Pavlan kazarmaha. 35Konz Pavel oli pordhil, saldatoile pidi kantta händast käzil, sikš ku rahvaz oli lujas rändünu: 36ved՚ sur՚ rahvazkogo astui jäl՚ghe i kidasti: «Surm necile mehele!»
Pavlan puhtastandpagin
37Konz Pavel todihe kazarman verajannoks, hän küzui pämehel: «Voin-ik sanuda sinei kaks՚ sanad?» «Pagižed-ik sinä grekan kelel?», čududelihe pämez՚. 38«Ed-ik sinä ole se egiptalaine, kudamb ei amu libutoiti nel՚l՚tuhad razbainikad valdanpidäjid vasthapäi i vei heid rahvahatomha maha?»
39Pavel sanui: «Minä olen evrejalaine, minun koditaho om Kilikian man Tars-lidn, kudamban kaik tedaba. Küzun sindai, voižin-ik minä sanuda erasid sanoid rahvahale.» 40Konz pämez՚ hökkähtui, Pavel seištes pordhil libuti käden, miše tüništoitta rahvast, i tegihe lujas hil՚l՚. Hän zavodi pagišta heile evrejan kelel:
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
(c) Biblijan kändmižen institut, Helsinki 2006