اَوِّل قُرِنتیُ 4
4
خذمت حَواریُن
1پَ هَرکَ بایه، به ما به ایی چشم نگاه بُکنت که ما نوکروی مسیح و مباشرونیم که رازوی خدا به اُشُ به امانت شُسپاردِن. 2علاوه بر ایی، اَ مباشر توقع ایی هَن که امُنتدار بَشِت. 3ولی بِی مه خیلی مهم نَن که شما یا هر مَحکمهای که دَسِ آدمُن بُخواد به مه حکم بُکن، راستیتی حتی مه خومَم بِی خوم حکم ناکُنُم. 4به چه که مه تقصیری توو خوم ناگینُم، ولی ایی به مه تبرئه ناکُن. کسی که به مه حکم اَکُنت خداوندِن. 5پَ جلوته اَ وختی حکم مَکُنین، کَبل اَ ایکه خداوند بیاد، همو خداوندی که چیزُیی که الان توو تُریکی پِنهون اِن، توو روشنی اَتارِه و نیّتُیِ دلُ نَمایُن اَکُنت. اُغایه هَرکَ تعریف تمجید خویی اَ خدا اَگِنت.
6ای کاکائُن، مه همۀ ایی چیزُ دربارۀ خوم و آپولس وا خاطر شما اُمگُفتِن تا شما اَ ما اییُ یاد بگیری که اَ اُ حدّی که نوشته بودِن، جلوته مَری. تا هیچِتاتُ جلو اُ یکی به اُ یه تا دگه ننازه. 7چون، کِ یه فَرخی داخلِ تو اَدیدِن؟ چه اِتهَه که بهت داده نِبودِن؟ پَ اگه بهت داده بودِن، بِی چه یه طوری به خوت اَبالی که انگار بهت داده نِبودِن؟
8شما هِمی حالاشم هرچه تاوا، تُهَه! شما هِمی حالاشم پولدار بودِین! بدون ما پادشاهُن بودِین! کاشکه هم واکعاً پادشاهی تاکه تا ما هم با شما پادشاهی ماکِه! 9به چه که مه ایطو فکر اَکُنُم که خدا به ما حَواریُن آخِر همه به تماشا ایناهادِن مثه آدمویی که به مرگ محکومَن، چونکه ما سِیلنگا دنیا و فرشته ئُون و آدمُ بودِیم. 10ما وا خاطر مسیح نادونیم، ولی شما در مسیح عاکلین! ما لَهوِزیم، ولی شما کِوی ایین! شما عزیزین، ولی ما خوار و ذلیلیم! 11تا هِمی ساعت ما گُشنه و تُشنه ایم، جِمۀ گَر مُنی و دار خاردَه و در به دریم. 12ما کارگری اَکُنیم و وا دَسُمُ کار اَکُنیم. وختی دِشمُنِمُ اَدَن، دعای خیرشُ اَکُنیم؛ وختی آزار و اذیتمُ اَکُنِن، طاکَت اَتاریم؛ 13وختی بِی ما تهمت اَزَنِن، وا روی خاش جواب اَدِیم. ما پَفتلُوی دنیا بودِیم و سُماتِ همه چی بودِیم که هِنوزام همیطویم.
14ایی چیزُ نانویسُم تا به شما شرمُنده بُکنُم، بلکه اَنویسُم تا مثه اولادُیِ عزیزُم نصیحتتُ بُکنُم. 15چونکه حتی اگه در مسیح هزارون معلّم تُبَشِت ولی بَپوی زیادی تُنی، به چه که مه اَ طریق انجیل در مسیح عیسی بَپِ شما بودُم. 16پَ اَ شما خواهش اُمهَه اَ مه الگو بِگِری. 17وا هِمی خاطرِن که مه تیموتائوسُ پهلوتُ اُمفِرِستا، تیموتائوس که در خداوند چوک عزیز و امُنتدارمِن، تا راهوی مه ئو در مسیح وا یادتُ بیارِه، همطو که اُشُ ئو همه جا توو همه کلیسائُو یاد اَدَم.
18بعضیُ به گَمون ایکه مه دگه حدتُ نِتام، به خوشُ اَنازِن. 19ولی اگه خداوند بُخواد به هِمی زودیُ حدتُ اَتام، و نه فَکَه اَ گَپِ ایی آدمویی که به خوشُ اَنازِن، بلکه اَ کُدرَتشُ هم سر در اَتارُم. 20چون پادشاهی خدا به حرف نَن، بلکه به کُدرَتِن. 21کم تِی تاوا؟ با دار پهلوتُ بیام یا با محبت و با یه روح آرُم؟
Currently Selected:
اَوِّل قُرِنتیُ 4: PES
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
©️2024 Korpu Company
