اَوِّل قُرِنتیُ 3
3
جدایی توو کلیسا
1ولی ای کاکائُن، مه اُمنتونِست همطو که وا آدموی روحانی گَپ اَزَنُم باهاتُ گَپ بِزَنُم، بلکه باهاتُ طوری گَپ اُمزَه که وا آدموی جسمانی و اُشُویی که توو ایمُنِشُ به مسیح مثه چولنگُئَن گَپ اَزَنُم. 2مه به شما وا شیر سیر اُمکه نه وا خوراک سنگین، به چه که آماده نَهَستِرین و حتی هِمی حالاشم هِنوزا آماده نِهین، 3چونکه شما هِنو جسمانین. وختی میونتُ دیدن کوری و جر و دعوان، مگه ایی نِشُن نادادِن که شما جسمانین و مثه بکیه آدمُ رفتار اَکُنین؟ 4به چه که وختی یکی اَگِت: «مه مال پولس اَم،» و اُ تِی دگه اَگِت «مه مال آپولس اَم،» مگه مثه بکیه آدموی دنیا نِهین؟
5پَ آپولس کِن؟ پولس کِن؟ اُشُ فَکَه نوکرویی اَن که خداوند به هر تِیشُ یه وظیفهای ایدا که شما اَ طریقشُ ایمُن تُوا. 6مه دُنه اُمکاشت و آپولس بهش هُوو ایدا، ولی خدائَه که سوزش ایکه. 7مهم نین که کِ اَکارِه یا کِ هُوو اَدِت، مهم کار خدان که باعث اِبو رشد بُکنت. 8اُ که اَکارِه و اُ که هُوو اَدِت، هر دو تاشُ یکی اَن و هر تِیشُ کَدِ زحمتی که اَکِشِن، مُزد اَگِرِن. 9به چه که ما همکارُوی خداییم. شما زمین خدایین، بنای خدایین.
10طِبکِ اُ فیضی که خدا به مه ایدادِن، مه مثه یه بنّای ماهر، یه پِی اُمناها و یه تِی دگه رو اُ پِی، ساختمُن اَسازه. هَرکَ بایه هوشیار بُبوت که چطوکا روش اَسازه. 11چون هیچکَ ناتون جُلَ اُ پِی که ناهادَه بودِن، پِی دگه ای بُنوسِه، اُ پِی، عیسی مسیحِن. 12حالا اگه کسی رو اُ پِی با طِلا یا نُگره یا سنگوی گرون یا دار یا گیا یا کاه ساختمُنی بِسازِت، 13کار هَرکَ رو اِبوت، به چه که اُ ’روز‘، اُ رو نَمایُن اَکُنت، چونکه آتِش به اُ معلوم اَکُنت و آتِش امتحان اَکُنت که هَرکَ چه نوع کاری ایکِردِن. 14اگه کاری که یه نُفر رو اُ پِی بنا ایکِردِن باقی بُمونِت، اُ آدم مُزد اَگِنت. 15اگه کار یه نُفر بُسوزه، اُ آدم ضرر اَکُنت؛ با ایکه اُ خوش نجات پیدا اَکُنت، ولی مثه کسی اِبو که اَ میون شعله ئُوی آتِش جُنِ سالم در ایبُردِن.
16مگه نادونین که شما معبد خدایین و روح خدا در شما ساکنِن؟ 17اگه کسی معبد خدائو نابود بُکنت، خدا اُ آدمُ نابود اَکُنت؛ به چه که معبد خدا مقدّسِن و شما اُ معبدین.
18هیچکَ بِی خو گول نَزَنت. اگه کسی اَ میونتُ گَمون اَکُنت که توو ایی دوره زمونه آدم با حکمتین، باشتا اُ آدم نادون بَشِت، بلکه با حکمت بَشِت. 19چون حکمت ایی دنیا اَ نظر خدا نادونین. همطو که توو کتاب ایوب نوشته بودِن: «به آدموی با حکمت گرفتار حیله خوشُ اَکُنت.» 20و همیطوَم توو کتاب زبور نوشته بودِن: «خداوند اَ فکروی آدموی با حکمت واخبرِنُ، اَدونت که پوچِن.» 21پَ هیچکَ به آدمُ نَباله. چون همه چی مال شمان، 22چه پولس، چه آپولس، چه کیفا، چه دنیا، چه زندگی، چه مرگ، چه هِمی زَمُن و چه زَمُن آینده، همه و همه مال شمان 23و شما مال مسیحین و مسیح مال خدان.
Currently Selected:
اَوِّل قُرِنتیُ 3: PES
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
©️2024 Korpu Company
