प्रकाशितवाक्य 18
18
बेबीलोन शहरा चा विनाश
1ऐचे बाद मैं हेके स्वर्ग़दूता नु स्वर्ग़ा कनु उतरते ङेखले, जाये कनु बङा अधिकार हुता, ते धरती उपर सारे सोज़ले ही सोज़ले हुती गेले। 2#प्र.वा 14:8ओणे ऊंची अवाजी लारे साङ मारती कर केहले,
“ढेती गेला, बङा बेबीलोन शहर ढेती गेला,
ओ दुष्टात्मा रेहणे ची जग़हा,
ते हर-हेक अशुद्ध आत्मा चा अङा,
ते हर-हेक अशुद्ध ते किज़ड़े पखींया चा अङा हुती गेला।
3कांकि ओचे व्यभिचार ची भयानक मदिरा ची वजह
सारीया जातिया ढेती गेलीया,
ते धरती चे राजा ने विचे लारे व्यभिचार करला,
ते धरती चे व्यपारी ओचे सोख-विलास चे बढ़ती ची वजह धनवान हुले।”
4बल्ति मैं स्वर्ग़ा कनु कुई नेरे चा हा शब्द सुणला कि,
“हे माये लौक, ओचे महु निकलती आवा,
जाये कनु तम्ही ओचे पाप मां भाग़ी ना हुवा,
ते ओची आफता महु कुई तम्चे उपर आती ना पड़ो।
5कांकि ओचे पाप स्वर्ग़ा तक पुज़ती गेले,
ते ओचे गन्दे कर्म नरीकारा नु याद आले।
6जिसड़े ओणे तम्हानु ङिले, यूंही तम्ही ओनु भरती ङिया,
ते ओचे कामा चे अनुसार ओनु दुगणे ङिया,
जिसे मुंगरा मां ओणे भरती ङिलते ले। ओही मुंगरा मां ओनु दुगणे भरती ङिया।
7जितनी ओणे आपणी बढ़ाई करली ते सोख-भोगला,
उतना ही दर्द विनु, ते ङोख ङिया,
कांकि वा आपणे मना मां किहे,
‘मैं राणी हुती गेली,
बांढी कोनी,
ते ङुखा मां कङी वी नी पड़ी।’
8येही वजह कनु हेक ही ङिओ ओचे उपर आफता आती पड़े,
यानिकि मौत, ते ङोख, ते अकाल,
ते वा जाखते मां भसम करती नाखली जई,
कांकि विचा न्यां करने आला प्रभु नरीकार शक्तिमान छै।
9“जिसे बेले धरती चे राजा जेह्णे विचे लारे व्यभिचार करला, ते सोख-भोगला, जिसे बेले विचे ब़लणे चा धूंआ ङेखे, तां विचे वास्ते रोवे, ते छात्ती कोट्टे। 10ते विचे दर्दा नु ङेखती कर दूर भिले रेहती कर किहे,
“ ‘हे बङा शहर, बेबीलोन!
हे मजबूत शहर, हाय! हाय!
तनु थोड़ी जा देरी मां ङण्ड मिलती गेला।’
11“धरती चे व्यपारी विचे वास्ते रोवे ते धाड़-धाड़ करे कांकि वांचीया हमा कुई वी चीजा मोल नी गिही। 12यानिकि सोने, चान्दी, बेशकीमती रतन, मोत्ती, ते मलमल, ते बैंजनी, ते रेशमी, ते किरमिजी ओढ़णी, ते हर-तरीके ची खुश्बुदार लाकड़ी, ते हाथीया चे ङांता लारे हर-तरीके चा बणलीया आलीया चीजा, ते मंहगीया लाकड़ीया, ते पित्तल, ते लोहे, ते संगमरमर चे पत्थरा लारे बणलीया आलीया हर-तरीके चा चीजा। 13ते दालचीनी, मसाले, धूप, इत्र, लोबान, मदिरा, जैतून चे तेल, मैदा, कणक, गईया, ङान्द, भेङ, ब़ाकरीया, घोड़े, रथ, ते दास, ते इन्साना ची जान।
14“हे बेबीलोन शहर! वे सारीया खास चीजा, जाये मां दुधे मन लाग़ले आले हुते, तनु छोड़ती कर गेलीया पती, दुधी सारी सोख-शांति आज़ कोनी। ते ना ही कङी तनु वे मिले।
15“जा चीजा चे व्यपारी जको विचे जरिये धनवान हुती गेलते ले, ओचे दर्दा चे ङरा कनु दूर भिले रिहे, ते रोते ते धाड़-धाड़ करते हुले, 16किहे,
“ ‘हाय! हाय! हा बङा शहर
जको मलमल, ते बैंजनी, ते किरमिजी ओढ़णी घाली आला हुता,
ते सोने, ते रतना, ते मोतीयां लारे सजला आला हुता।
17थोड़ी जा देरी मां ओचा इसड़ा भारी धन खत्तम हुती गेला।’
“ते हर-हेक ब़ेड़ी चलाणे आला, ते पाणीया मां सफर करने आली बन्दी, ते मल्लाह, ते जितने वी समुन्दरा कनु कमाती कर आपणे घर चलाते, वे सारे दूर भिले रेहले। 18ते ओचे ब़लणे चा धूंआ ङेखती कर रौल मचाती कर किहे, ‘किसा शहर ऐ बङे शहरा आलीकर छै?’ 19ते आपणे आपणे ठोङा उपर माटी नाखे, ते रोते हुले ते धाड़-धाड़ करते हुले किहे,
“ ‘हाय! हाय! हा बङा शहर
जाई सम्पत्ति ची वजह कनु सारे जहाज चलाणे आले धन्नी हुती गेलते ले ङेखा,
थोड़ी ही देरी मां उज़ड़ती गेला।’
20हे स्वर्ग़, ते हे पवित्र बन्दी,
ते प्रेरित, ते भविष्यवक्ता, ओचे उपर आनन्द करा,
कांकि नरीकारा ने न्यां करती कर
तम्चा पलटा गेला।”
21ते बल्ति हेक शक्तिशाली स्वर्ग़दूता ने बङी चक्की चे पत्थरा आलीकर हेक पत्थर चला, ते हा केहती कर समुन्दरा मां भुकाती नाखला कि,
“बङा शहर बेबीलोन,
तु यूंही बङी ताकती लारे ढाला जाये, ते बल्ति ओचा कङी वी पता नी लाग़ी।
22ते वीणा बजाणे आले, ते गायककार, ते तुरही बजाणे आला चा शब्द
बल्ति दुधे मां नी सुणीजी,
ते कुई कला चा कारीगर वी
बल्ति दुधे मां नी मिली,
ते चक्की चलणे ची अवाज
बल्ति कङी वी दुधे मां नी सुणीजी।
23ते ङीवे चे सोज़ले
बल्ति कङी वी दुधे मां नी चमकी,
ते बीन्द ते बीन्दणी ची अवाज
बल्ति कङी वी दुधे मां नी सुणीजी।
कांकि दुधे व्यपारी धरती चे प्रधान हुते,
ते दुधे जादू-टूणे लारे सारीया जातिया भरमालीया गेलीया हुतीया।
24ते नरीकारा चे भविष्यवक्ता चा ते ओचे पवित्र लौका चा,
ते धरती उपर सारे घात करला आला चे लुहीं बाहले गेले, यांचा जिम्मेवार हाओ शहर ही छै।”
Currently Selected:
प्रकाशितवाक्य 18: ODR
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
CC BY-NC-ND 4.0
