YouVersion Logo
Search Icon

Mateusza 22

22
Przypowieść o gościach weselnych
(Łk 14:16-24)
1I odpowiadając, Jezus znów przemówił do nich w przypowieściach:#Mt 13:34 2Podobne jest Królestwo Niebios#Mt 20:1; 23:13 do pewnego człowieka, króla, który przygotował wesele#22:2 Wesele, lm, mogło trwać kilka dni (Sdz 14:17; zob. też Rdz 29:22; Est 9:22). swojemu synowi.#Iz 25:6; Obj 19:9 3I posłał swoje sługi,#Mt 21:34 aby zwołać zaproszonych na wesele,#22:3 Zwyczajem było zwoływać już zaproszonych: Est 5:8; 6:14 (Mt 22:3L). ale nie chcieli przyjść. 4Znowu posłał inne sługi, mówiąc: Powiedzcie zaproszonym: Oto mój obiad mam gotowy, moje cielce i tuczne [cielęta]#22:4 cielęta, σιτιστά, młode okazy karmione ziarnem. ofiarowane – i wszystko jest gotowe; przyjdźcie na wesele. 5Oni jednak, nie dbając o to, odeszli, ten na swoje pole, tamten do swojego handlu, 6a pozostali schwytali jego sługi, znieważyli i pozabijali.#Mt 23:35-36; Dz 14:5 7Król zaś, rozgniewany, posłał swoje wojsko, wygubił tych morderców, a ich miasto spalił.#Jr 25:9; Mt 21:41; 24:2 8Następnie mówi swoim sługom: Wesele wprawdzie gotowe, ale zaproszeni nie byli godni.#Dz 13:46 9Idźcie więc na rozstaje dróg i tylu, ilu spotkacie, zwołajcie na wesele.#Mt 21:43 10Słudzy ci zatem wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których spotkali,#Mt 13:47 tak złych, jak i dobrych, i wesele zapełniło się siedzącymi.#22:10 Tj. spoczywającymi przy stołach. 11A gdy wszedł król, aby przyjrzeć się siedzącym, zobaczył tam człowieka nie ubranego w szatę weselną.#Obj 19:8 12I pyta go: Kolego, jak tu wszedłeś, nie mając szaty weselnej? A on oniemiał. 13Wtedy król zwrócił się do posługujących: Zwiążcie mu nogi i ręce i wyrzućcie go w ciemność zewnętrzną;#Mt 8:12; 25:30#22:13 Mt 8:12; lub: w ciemność, na zewnątrz. tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. 14Bo wielu jest wezwanych, ale mało wybranych.#Rz 8:28, 30; 1Kor 1:24, 26; Ef 1:18; 4:1, 4; Obj 17:14
Jezus i sprawa podatków
(Mk 12:13-17; Łk 20:20-26)
15Wtedy faryzeusze poszli i powzięli plan,#Mt 26:4; 27:1 jak by Go usidlić w słowie.#Łk 11:54; J 8:6 16I posłali do Niego swoich uczniów wraz z herodianami#Mk 3:6#22:16 Herodianie: zwolennicy dynastii Heroda Antypasa. i [ci] powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś szczery i drogi Bożej nauczasz w prawdzie, i na nikim Ci nie zależy, bo nie masz względu na osobę.#Pwt 1:17; 16:19#22:16 nie […] osobę, οὐ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων, idiom: nie patrzysz na oblicze ludzi. 17Powiedz nam więc, jak uważasz? Czy należy płacić podatek cesarzowi,#Mt 17:25-27; Łk 23:2; J 19:12 czy nie?#22:17 Chodziło o podatek pogłówny płacony na rzecz Rzymu. 18A Jezus, gdy rozpoznał ich niegodziwość, odpowiedział: Dlaczego wystawiacie Mnie na próbę,#Mt 16:1; 19:3; 22:35; J 8:6 obłudnicy? 19Pokażcie mi monetę podatkową. Oni zaś przynieśli mu denara. 20Pyta ich: Czyj to wizerunek i napis? 21Mówią Mu: Cesarza.#22:21 Była to moneta rzymska, ze względu na wizerunek. Wcześniej Herodowie unikali monet z wizerunkami ze względu na niechęć Żydów do wizerunków. Wizerunki na monetach wprowadził tetrarcha Filip, a potem Herod Agryppa I. Moneta, o której mowa, mogła być bita w Rzymie. Jeśli tak, to nosiła wizerunek oraz napis Tyberiusza (Mt 22:21L). Wtedy mówi im: Oddawajcie więc co cesarskie, cesarzowi, a co Boże – Bogu.#Rz 13:7 22A gdy to usłyszeli, zdziwili się, po czym opuścili Go i odeszli.#Mk 12:12
Zagadka o zmartwychwstaniu
(Mk 12:18-27; Łk 20:27-38)
23Tego dnia podeszli do Niego saduceusze, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania,#Dz 4:1-2; 23:6-8; 1Kor 15:12 i zapytali Go: 24Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli ktoś umrze, nie mając dziecka,#22:24 dziecka, τέκνα, ozn. też syna i tak jest tłum. w wielu kontekstach (np. Mt 21:28); w Pwt 25:5 syna. jego brat pojmie jego żonę i wzbudzi potomstwo#22:24 Tj. nasienie, σπέρμα, pod. w. 25. swojemu bratu.#Rdz 38:8; Pwt 25:5#22:24 Pwt 25:5-6, chodzi o małżeństwa lewirackie, zob. Rt 4:1-12. Tu: wolny cytat za G. 25Otóż było u nas siedmiu braci; pierwszy ożenił się i zmarł, a ponieważ nie miał potomka, zostawił swoją żonę swojemu bratu. 26Podobnie i drugi, i trzeci – aż do siódmego. 27Po wszystkich zaś zmarła ta kobieta. 28Przy zmartwychwstaniu więc którego z tych siedmiu będzie żoną? Bo wszyscy ją mieli. 29A Jezus odpowiedział im: Błądzicie, gdyż nie znacie Pism ani mocy Boga.#J 20:9 30Przy zmartwychwstaniu bowiem ani nie będą się żenić, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie w niebie. 31A co do zmartwychwstania umarłych, czy nie czytaliście,#Mt 12:3 co wam zostało powiedziane przez Boga, mówiącego: 32Ja jestem Bogiem Abrahama i Bogiem Izaaka, i Bogiem Jakuba?#Wj 3:6, 15-16; Dz 7:32 Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych. 33A tłumy, gdy tego słuchały, były zdumione Jego nauką.#Mt 7:28; 13:54; Mk 11:18
Najważniejsze przykazanie
(Mk 12:28-33; Łk 10:25-28)
34Faryzeusze zaś, gdy usłyszeli, że uciszył saduceuszów, zeszli się razem. 35A jeden z nich, znawca Prawa,#Łk 7:30; 10:25; 11:46, 52; 14:3 wystawiając Go na próbę,#Mt 22:18 zapytał: 36Nauczycielu, które przykazanie jest największe#22:36 Tj. wielkie, μεγάλη, pod. w. 38. w Prawie?#22:36 Być może ten znawca chciał wiedzieć, które przykazanie jest pierwsze (Mk 12:28) według Jezusa. Znawcy Prawa utrzymywali, że w Prawie mamy 248 nakazów, tyle, ile członków ludzkiego ciała, oraz 365 zakazów, tyle, ile dni w roku – razem 613, czyli tyle, ile liter w Dekalogu (Mt 22:36L). 37A On mu odpowiedział: Będziesz kochał Pana, Boga swego, całym swoim sercem i całą swoją duszą, i całą swoją myślą.#Pwt 6:5; 10:12; 30:6; Joz 22:5 38To jest największe i pierwsze przykazanie. 39Drugie zaś, podobne temu, to: Będziesz kochał swojego bliźniego tak, jak samego siebie.#Kpł 19:18; Mt 5:43; 19:19; Rz 13:8-9; Ga 5:14; Jk 2:8; 1J 4:21 40Na tych dwóch przykazaniach zawisa całe Prawo i prorocy.#Mt 7:12; Rz 13:10
Boska tożsamość Jezusa
(Mk 12:35-37; Łk 20:41-44)
41A gdy zeszli się faryzeusze, Jezus ich zapytał: 42Co sądzicie o Chrystusie? Czyim jest synem? Odpowiedzieli: Dawida.#Mt 21:15; Mk 10:47 43Zapytał ich: Jak to zatem jest, że Dawid w Duchu#2Sm 23:2; Obj 1:10 nazywa go Panem, gdy mówi:
44 Powiedział Pan mojemu Panu:
Siedź po mojej prawicy,
aż położę Twoich nieprzyjaciół
pod Twoje stopy. # Ps 110:1; Dz 2:34-35; 1Kor 15:25; Hbr 1:13; 10:13
45Jeśli więc Dawid nazywa go Panem, jak może być [On] Jego synem? 46I nikt nie był w stanie odpowiedzieć Mu ani słowem. Nikt też od tego dnia nie ośmielił się już Go pytać.#Mk 12:34; Łk 14:6; 20:40

Currently Selected:

Mateusza 22: SNPD4

Highlight

Share

Compare

Copy

None

Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in