ໂຣມ 8

ຊີວິດຜ່ານທາງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈົ້າ

1ເຫດສະນັ້ນ ບັດນີ້ຈຶ່ງບໍ່ມີການລົງໂທດແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ#8:1 ເອກະສານເກົ່າທີ່ຂຽນດ້ວຍມືໃນສະໄໝກ່ອນບາງສະບັບວ່າ ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຜູ້ບໍ່ໄດ້ດຳເນີນຊີວິດຕາມ ທຳມະຊາດ ບາບ ແຕ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມພຣະວິນຍານ 2ເພາະວ່າໂດຍທາງພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ກົດຂອງພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈົ້າອັນເຮັດໃຫ້ມີຊີວິດນັ້ນ ໄດ້ປົດປ່ອຍເຈົ້າ#8:2 ເອກະສານເກົ່າທີ່ຂຽນດ້ວຍມືບາງສະບັບວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ເປັນອິດສະຫລະຈາກກົດຂອງຄວາມບາບ ແລະ ຄວາມຕາຍ. 3ເພາະສິ່ງທີ່ກົດບັນຍັດເຮັດບໍ່ໄດ້ ເນື່ອງຈາກເນື້ອໜັງ#8:3 ຄຳກຣີກສຳລັບຄຳວ່າ ເນື້ອໜັງ ທີ່ໃຊ້ໃນບໍລິບົດນີ້ຈະໝາຍເຖິງສະພາບບາບຂອງມະນຸດ ມັກຈະນຳສະເໜີວ່າເປັນອຳນາດຢ່າງໜຶ່ງທີ່ເປັນສັດຕູກັບພຣະວິນຍານ ເຊັ່ນດຽວກັບຂໍ້ 4,5,8,9,12 ແລະ 13ເຮັດໃຫ້ອ່ອນແອນັ້ນພຣະເຈົ້າກໍໄດ້ເຮັດແລ້ວ ໂດຍສົ່ງພຣະບຸດຂອງພຣະອົງເອງມາໃນສະພາບເໝືອນກັບມະນຸດທີ່ເປັນຄົນບາບ ເພື່ອເປັນເຄື່ອງບູຊາໄຖ່ຄວາມບາບ#8:3 ຫລື ເພື່ອໄຖ່ບາບ ແລະ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງໄດ້ຕັດສິນລົງໂທດຄວາມບາບໃນມະນຸດທີ່ເປັນຄົນບາບ,#8:3 ຫລື ໃນເນື້ອໜັງ 4ເພື່ອຂໍ້ກຳນົດອັນຊອບທຳຂອງກົດບັນຍັດຈະໄດ້ສຳເລັດຄົບຖ້ວນໃນພວກເຮົາທັງຫລາຍ ຜູ້ທີ່ບໍ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມທຳມະຊາດບາບ ແຕ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈົ້າ.

5ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມເນື້ອໜັງກໍໃສ່ໃຈໃນສິ່ງທີ່ເນື້ອໜັງຕ້ອງການ ແຕ່ຜູ້ທີ່ດຳເນີນຊີວິດຕາມພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈົ້າ ກໍໃສ່ໃຈໃນສິ່ງທີ່ພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈົ້າຕ້ອງການ. 6ຈິດໃຈທີ່ຖືກຄວບຄຸມໂດຍເນື້ອໜັງ#8:6 ຫລື ຈິດໃຈທີ່ຈົດຈໍ່ຢູ່ກັບເນື້ອໜັງກໍນໍາໄປສູ່ຄວາມຕາຍ ແຕ່ຈິດໃຈທີ່ຄວບຄຸມໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດເຈົ້າກໍນໍາໄປສູ່ຊີວິດ ແລະ ສັນຕິສຸກ, 7ຈິດໃຈທີ່ຖືກຄວບຄຸມໂດຍເນື້ອໜັງ#8:7 ຫລື ຈິດໃຈທີ່ຈົດຈໍ່ຢູ່ກັບເນື້ອໜັງກໍເປັນສັດຕູຕໍ່ພຣະເຈົ້າ, ມັນບໍ່ຍອມຢູ່ໃຕ້ກົດບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ມັນຈະຢູ່ໃຕ້ກົດບັນຍັດຂອງພຣະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້. 8ບັນດາຜູ້ທີ່ຢູ່ຝ່າຍເນື້ອໜັງກໍບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ພຣະເຈົ້າພໍໃຈໄດ້.

9ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມ ຖ້າພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້າສະຖິດຢູ່ໃນພວກເຈົ້າທັງຫລາຍ ພວກເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຢູ່ຝ່າຍເນື້ອໜັງແຕ່ຢູ່ຝ່າຍພຣະວິນຍານ ແລະ ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ມີພຣະວິນຍານຂອງພຣະຄຣິດເຈົ້າ ຜູ້ນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ເປັນຂອງພຣະຄຣິດເຈົ້າ. 10ແຕ່ຖ້າພຣະຄຣິດເຈົ້າຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ ເຖິງວ່າຮ່າງກາຍຂອງພວກເຈົ້າຈະຕາຍໄປເພາະຄວາມບາບ ແຕ່ພຣະວິນຍານໃຫ້ຊີວິດ#8:10 ຫລື ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຈົ້າກໍຕາຍໄປເພາະຄວາມບາບແຕ່ຈິດວິນຍານຂອງພວກເຈົ້າກໍມີຊີວິດຢູ່ເພາະຄວາມຊອບທຳ. 11ແລະ ຖ້າພຣະວິນຍານຂອງພຣະອົງຜູ້ເຮັດໃຫ້ພຣະເຢຊູເຈົ້າເປັນຄືນມາຈາກຕາຍຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ, ພຣະວິນຍານຜູ້ເຮັດໃຫ້ພຣະຄຣິດເຈົ້າເປັນຄືນມາຈາກຕາຍນັ້ນກໍຈະໃຫ້ຊີວິດແກ່ຮ່າງກາຍທີ່ຕ້ອງຕາຍຂອງພວກເຈົ້າເໝືອນກັນ ເພາະພຣະວິນຍານທີ່ຢູ່ໃນພວກເຈົ້າ.

12ເຫດສະນັ້ນ, ພີ່ນ້ອງທັງຫລາຍເອີຍ ພວກເຮົາຈຶ່ງມີພັນທະແຕ່ບໍ່ແມ່ນພັນທະຕໍ່ເນື້ອໜັງທີ່ເຮົາຕ້ອງດຳເນີນຊີວິດຕາມຢ່າງເນື້ອໜັງນັ້ນ. 13ເພາະຖ້າພວກເຈົ້າດຳເນີນຊີວິດຕາມເນື້ອໜັງພວກເຈົ້າກໍຈະຕາຍ, ແຕ່ຖ້າພວກເຈົ້າໄດ້ປະຫານການກະທຳອັນຊົ່ວຮ້າຍຂອງຮ່າງກາຍຂອງພວກເຈົ້າໂດຍພຣະວິນຍານ ພວກເຈົ້າກໍຈະມີຊີວິດຢູ່.

14ເພາະພຣະວິນຍານຂອງພຣະເຈົ້ານຳພາຜູ້ໃດ ຜູ້ນັ້ນແຫລະເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. 15ພຣະວິນຍານທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບນັ້ນບໍ່ໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າເປັນຂ້າທາດ, ເພື່ອໃຫ້ພວກເຈົ້າມີຊີວິດຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວອີກ, ແຕ່ກົງກັນຂ້າມ ພຣະວິນຍານທີ່ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບນັ້ນໄດ້ເຮັດໃຫ້ພວກເຈົ້າຖືກຮັບມາເປັນບຸດ#8:15 ຄຳສັບພາສາກຣີກສຳລັບຄຳວ່າ ຖືກຮັບມາເປັນບຸດເປັນຄຳທີ່ກ່າວເຖິງການ ເປັນທາຍາດທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຂອງລູກບຸນທຳຕາມວັດທະນາທຳຂອງໂລມ ຢູ່ໃນຂໍ້ 23 ກໍເໝືອນກັນ ແລະ ໂດຍພຣະອົງ ພວກເຮົາຈຶ່ງຮ້ອງວ່າ, “ອັບບາ,#8:15 ເປັນພາສາອາຣາມິກ ແປວ່າ ພໍ່ ພໍ່”. 16ພຣະວິນຍານເອງໄດ້ຢືນຢັນຮ່ວມກັບຈິດວິນຍານຂອງພວກເຮົາວ່າພວກເຮົາເປັນບຸດຂອງພຣະເຈົ້າ. 17ບັດນີ້ ຖ້າພວກເຮົາເປັນບຸດຂອງພຣະອົງແລ້ວພວກເຮົາກໍເປັນຜູ້ຮັບມໍລະດົກ ຄືເປັນຜູ້ຮັບມໍລະດົກຈາກພຣະເຈົ້າ ແລະ ເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບມໍລະດົກດ້ວຍກັນກັບພຣະຄຣິດເຈົ້າ, ຖ້າພວກເຮົາຮ່ວມທົນທຸກທໍລະມານດ້ວຍກັນກັບພຣະອົງ ພວກເຮົາກໍຈະໄດ້ຮ່ວມໃນສະຫງ່າລາສີຂອງພຣະອົງດ້ວຍ.

ຄວາມທຸກທໍລະມານໃນປັດຈຸບັນ ແລະ ສະຫງ່າລາສີທີ່ຈະມາໃນພາຍໜ້າ

18ເຮົາເຫັນວ່າຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງພວກເຮົາໃນປັດຈຸບັນແມ່ນທຽບບໍ່ໄດ້ກັບສະຫງ່າລາສີທີ່ຈະເປີດເຜີຍໃນພວກເຮົາ. 19ເພາະສັບພະສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງຈົດຈໍ່ຄອຍຖ້າໃຫ້ບຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າປາກົດ. 20ເພາະວ່າ ສັບພະສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງນັ້ນໄດ້ຕົກຢູ່ພາຍໃຕ້ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກບໍ່ແມ່ນຕາມໃຈມັກຂອງມັນເອງ ແຕ່ໂດຍຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຜູ້ທີ່ບັງຄັບໃຫ້ມັນຕ້ອງຕົກຢູ່ໃນສະພາບດັ່ງກ່າວ ໂດຍມີຄວາມຫວັງ 21ວ່າ,#8:21 ຫລື ຕົກຢູ່ໃນສະພາບດັ່ງກ່າວດ້ວຍຄວາມຫວັງ 21 ເພາະ ສັບພະສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຈາກການຜູກມັດໃຫ້ຕ້ອງເສື່ອມສູນ ແລະ ຈະຖືກນຳເຂົ້າສູ່ເສລີພາບອັນຮຸ່ງເຮືອງຂອງບຸດທັງຫລາຍຂອງພຣະເຈົ້າ.

22ພວກເຮົາຮູ້ຢູ່ວ່າສັບພະສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງທັງໝົດນັ້ນກຳລັງໂອ່ຍຄາງດ້ວຍຄວາມເຈັບປວດ ເຫມືອນດັ່ງແມ່ຍິງເຈັບທ້ອງຈະເກີດລູກຈົນເຖິງປັດຈຸບັນນີ້. 23ບໍ່ພຽງເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນແຕ່ພວກເຮົາເອງຜູ້ທີ່ມີພຣະວິນຍານເປັນຜົນທຳອິດກໍຍັງໂອ່ຍຄາງຢູ່ພາຍໃນເໝືອນກັນຂະນະທີ່ພວກເຮົາຄອຍຖ້າການຮັບເປັນບຸດບຸນທຳຂອງພວກເຮົາໄປສູ່ການເປັນບຸດ ຄືການໄຖ່ຮ່າງກາຍຂອງພວກເຮົາໃຫ້ລອດພົ້ນ. 24ເພາະວ່າໃນຄວາມຫວັງນີ້ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄວາມພົ້ນແລ້ວ ແຕ່ຄວາມຫວັງທີ່ຕາເຫັນໄດ້ນັ້ນກໍບໍ່ແມ່ນຄວາມຫວັງເລີຍ. ຜູ້ໃດແດ່ຍັງຈະຫວັງໃນສິ່ງທີ່ຕົນເອງມີຢູ່ແລ້ວ? 25ແຕ່ຖ້າພວກເຮົາຫວັງໃນສິ່ງທີ່ພວກເຮົາຍັງບໍ່ມີ ພວກເຮົາກໍຈະຄອຍຖ້າສິ່ງນັ້ນດ້ວຍຄວາມອົດທົນ.

26ໃນທຳນອງດຽວກັນນັ້ນ ພຣະວິນຍານຊ່ວຍພວກເຮົາໃນຍາມທີ່ພວກເຮົາອ່ອນກຳລັງ. ພວກເຮົາບໍ່ຮູ້ວ່າພວກເຮົາຄວນຈະອະທິຖານຂໍສິ່ງໃດ ແຕ່ພຣະວິນຍານເອງຈະອະທິຖານອ້ອນວອນແທນພວກເຮົາ ດ້ວຍການໂອ່ຍຄາງທີ່ບໍ່ອາດຈະຫາຖ້ອຍຄຳໃດມາບັນລະຍາຍໄດ້. 27ແລະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ທີ່ຄົ້ນຫາຫົວໃຈຂອງພວກເຮົາກໍຮູ້ຄວາມນຶກຄິດຂອງພຣະວິນຍານ ເພາະວ່າພຣະວິນຍານອະທິຖານອ້ອນວອນແທນບັນດາຄົນຂອງພຣະເຈົ້າຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະເຈົ້າ.

ຍິ່ງກວ່າຜູ້ມີໄຊ

28ແລະ ພວກເຮົາຮູ້ແລ້ວວ່າໃນທຸກໆສິ່ງພຣະເຈົ້າເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນດີແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກພຣະອົງ ຄືຜູ້ທີ່#8:28 ຫລື ທຸກສິ່ງທຳງານຮ່ວມກັນເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງຜູ້ທີ່ຮັກພຣະເຈົ້າ ຫລື ພຣະເຈົ້າໄດ້ຮ່ວມງານກັບບັນດາຜູ້ທີ່ຮັກພຣະອົງເພື່ອເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນດີແກ່ບັນດາຜູ້ທີ່ໄດ້ເອີ້ນຕາມຄວາມປະສົງຂອງພຣະອົງ. 29ເພາະບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າໄດ້ເລືອກໄວ້ລ່ວງໜ້າແລ້ວນັ້ນ ພຣະອົງກໍໄດ້ກຳນົດໄວ້ກ່ອນເພື່ອໃຫ້ເປັນເໝືອນພຣະບຸດຂອງພຣະອົງ ເພື່ອພຣະບຸດຈະໄດ້ເປັນບຸດກົກໃນທ່າມກາງພີ່ນ້ອງຫລາຍຄົນ. 30ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງກຳນົດໄວ້ກ່ອນນັ້ນພຣະອົງກໍເອີ້ນເໝືອນກັນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງໄດ້ເອີ້ນນັ້ນ ພຣະອົງກໍຖືວ່າເປັນຜູ້ຊອບທຳເໝືອນກັນ, ບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະອົງຖືວ່າເປັນຜູ້ຊອບທຳ ພຣະອົງກໍໃຫ້ຮັບສະຫງ່າລາສີເໝືອນກັນ.

31ຖ້າເປັນຢ່າງນັ້ນແລ້ວພວກເຮົາຈະວ່າຢ່າງໃດເພື່ອຕອບສະໜອງຕໍ່ສິ່ງເຫລົ່ານີ້? ຖ້າພຣະເຈົ້າຢູ່ຝ່າຍພວກເຮົາຜູ້ໃດຈະຕໍ່ສູ້ພວກເຮົາໄດ້? 32ພຣະອົງຜູ້ບໍ່ໄດ້ຫວງພຣະບຸດອົງດຽວຂອງພຣະອົງ ແຕ່ໄດ້ມອບພຣະບຸດນັ້ນໃຫ້ແກ່ພວກເຮົາທຸກຄົນ ຖ້າເປັນຢ່າງນັ້ນພຣະອົງຈະບໍ່ເມດຕາໃຫ້ທຸກສິ່ງແກ່ພວກເຮົາພ້ອມກັບພຣະບຸດນັ້ນບໍ? 33ຜູ້ໃດຈະຟ້ອງບັນດາຜູ້ທີ່ພຣະເຈົ້າເລືອກໄວ້ແລ້ວ? ເພາະພຣະເຈົ້າເອງຖືວ່າພວກເຮົາເປັນຜູ້ຊອບທຳ. 34ຜູ້ໃດຈະກ່າວໂທດໄດ້ອີກ? ບໍ່ມີຜູ້ໃດ. ພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າຜູ້ຕາຍ ແລະ ຫລາຍກວ່ານັ້ນອີກ ພຣະເຈົ້າໄດ້ໃຫ້ພຣະອົງເປັນຄືນມາຈາກຕາຍແລ້ວ ບັດນີ້ ພຣະອົງຢູ່ເບື້ອງຂວາມືຂອງພຣະເຈົ້າ ແລະ ກຳລັງອະທິຖານອ້ອນວອນເພື່ອພວກເຮົາດ້ວຍ. 35ຜູ້ໃດຈະແຍກພວກເຮົາອອກຈາກຄວາມຮັກຂອງພຣະຄຣິດເຈົ້າໄດ້? ຈະເປັນຄວາມເດືອດຮ້ອນ ຫລື ຄວາມທຸກຍາກລຳບາກ ຫລື ການຂົ່ມເຫັງ ຫລື ການອຶດຢາກ ຫລື ການເປືອຍກາຍ ຫລື ໄພອັນຕະລາຍ ຫລື ຄົມດາບ? 36ຕາມທີ່ມີຄຳຂຽນໄວ້ໃນພຣະຄຳພີວ່າ,

“ເພາະເຫັນແກ່ພຣະອົງ ພວກຂ້ານ້ອຍຈຶ່ງປະເຊີນຄວາມຕາຍໝົດມື້ຈົນຄ່ຳ;

ພວກຂ້ານ້ອຍທັງຫລາຍຖືກຖືວ່າເປັນເໝືອນແກະສຳລັບເອົາໄວ້ຂ້າ”.#8:36 ພສສ 44:22

37ບໍ່ແມ່ນດອກ ໃນສະຖານະການທັງໝົດນີ້ ພວກເຮົາເປັນຍິ່ງກວ່າຜູ້ມີໄຊ ໂດຍທາງພຣະອົງຜູ້ຮັກພວກເຮົາທັງຫລາຍ. 38ເພາະເຮົາເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ບໍ່ວ່າຄວາມຕາຍ ຫລື ຊີວິດ, ບໍ່ວ່າເທວະດາ ຫລື ຜີມານຮ້າຍ,#8:38 ຫລື ເທວະດາຜູ້ປົກຄອງ ບໍ່ວ່າໃນປັດຈຸບັນ ຫລື ໃນອະນາຄົດ ຫລື ລິດອຳນາດໃດໆ, 39ບໍ່ວ່າຄວາມສູງ ຫລື ຄວາມເລິກ ຫລື ສິ່ງອື່ນໃດໃນສັບພະສິ່ງທີ່ພຣະເຈົ້າສ້າງທັງໝົດ ກໍບໍ່ສາມາດແຍກພວກເຮົາອອກຈາກຄວາມຮັກຂອງພຣະເຈົ້າທີ່ມີຢູ່ໃນພຣະເຢຊູຄຣິດເຈົ້າ ອົງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງພວກເຮົາໄດ້.

Currently Selected:

ໂຣມ 8: LCV

Highlight

Copy

Compare