ປະຖົມມະການ 26

ອີຊາກ ແລະ ອາບີເມເຫລັກ

(ປຖກ 12:10-20; 20:1-18)

1ບັດນີ້ ນອກຈາກການອຶດຢາກອາຫານທີ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນໃນສະໄໝຂອງອັບຣາຮາມກໍຍັງມີການອຶດຢາກອາຫານໃນດິນແດນນັ້ນ, ແລ້ວອີຊາກຈຶ່ງໄດ້ໄປຫາອາບີເມເຫລັກ ກະສັດຂອງຊາວຟີລິດສະຕິນທີ່ເມືອງເກຣາກ. 2ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ປາກົດແກ່ອີຊາກ ແລະ ໄດ້ກ່າວວ່າ, “ຢ່າລົງໄປທີ່ເອຢິບ; ຈົ່ງອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນນີ້ບ່ອນທີ່ເຮົາບອກເຈົ້າໃຫ້ອາໄສຢູ່. 3ຈົ່ງຢູ່ໃນດິນແດນນີ້ຊົ່ວຂະນະໜຶ່ງ, ເຮົາຈະຢູ່ກັບເຈົ້າ ແລະ ຈະອວຍພອນເຈົ້າ. ເພາະເຮົາຈະມອບດິນແດນທັງໝົດນີ້ໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ ແລະ ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າ ແລະ ຈະຢືນຢັນຄຳປະຕິຍານທີ່ເຮົາໄດ້ສາບານໄວ້ກັບອັບຣາຮາມພໍ່ຂອງເຈົ້າ. 4ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າມີຈຳນວນຫລວງຫລາຍເໝືອນດັ່ງດວງດາວໃນທ້ອງຟ້າ ແລະ ຈະມອບດິນແດນທັງໝົດນີ້ໃຫ້ແກ່ພວກເຂົາ ແລະ ໂດຍຜ່ານທາງເຊື້ອສາຍ#26:4 ຫລື ເມັດພັນຂອງເຈົ້າ ຊົນຊາດທັງໝົດເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະໄດ້ຮັບພອນ#26:4 ຫລື ຊົນຊາດທັງປວງເທິງແຜ່ນດິນໂລກຈະນຳໃຊ້ຊື່ຂອງເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າໃນການອວຍພອນ (ເບິ່ງ 48:20), 5ເພາະອັບຣາຮາມໄດ້ເຊື່ອຟັງເຮົາ ແລະ ເຮັດທຸກສິ່ງທີ່ເຮົາຕ້ອງການໃຫ້ລາວເຮັດ ໂດຍການຮັກສາຄຳສັ່ງຂອງເຮົາ, ຂໍ້ກຳນົດ ແລະ ຄຳແນະນຳຕ່າງໆຂອງເຮົາ”. 6ດັ່ງນັ້ນ ອີຊາກຈຶ່ງຍັງອາໄສຢູ່ທີ່ເມືອງເກຣາກ.

7ເມື່ອມີພວກຜູ້ຊາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນຖາມເລື່ອງເມຍຂອງເພິ່ນ, ເພິ່ນກໍຕອບວ່າ, “ນາງເປັນນ້ອງສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ” ເພາະເພິ່ນຢ້ານທີ່ຈະບອກວ່າ, “ນາງເປັນເມຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ” ເພິ່ນຄິດວ່າ, “ພວກຜູ້ຊາຍທີ່ຢູ່ທີ່ນີ້ອາດຈະຂ້າຂ້ອຍຍ້ອນນາງເຣເບກາ ເພາະນາງເປັນຄົນງາມຫລາຍ”.

8ເມື່ອອີຊາກໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນເວລາດົນນານແລ້ວ, ອາບີເມເຫລັກກະສັດຂອງຊາວຟີລິດສະຕີນເບິ່ງລົງມາຈາກປ່ອງຢ້ຽມ ແລະ ເຫັນອີຊາກກອດເຣເບກາເມຍຂອງເພິ່ນຢູ່. 9ດັ່ງນັ້ນ ອາບີເມເຫລັກຈຶ່ງເອີ້ນອີຊາກມາ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ແທ້ຈິງແລ້ວນາງເປັນເມຍຂອງທ່ານ! ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງບອກວ່າ, ‘ນາງເປັນນ້ອງສາວຂອງຂ້າພະເຈົ້າ’?”

ອີຊາກຕອບເພິ່ນວ່າ, “ເພາະຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າຕົນເອງອາດຈະເສຍຊີວິດເພາະນາງ”.

10ແລ້ວອາບີເມເຫລັກຈຶ່ງກ່າວວ່າ, “ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງເຮັດກັບພວກເຮົາຢ່າງນີ້? ຖ້າຫາກວ່າມີຊາຍໃດໄປນອນກັບເມຍຂອງທ່ານ, ທ່ານກໍຈະນຳຄວາມຜິດມາຕົກໃສ່ພວກເຮົາ”.

11ດັ່ງນັ້ນ ອາບີເມເຫລັກຈຶ່ງອອກຄຳສັ່ງເຖິງຄົນທັງປວງວ່າ: “ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ເຮັດອັນຕະລາຍຕໍ່ຊາຍຄົນນີ້ ຫລື ເມຍຂອງລາວກໍຈະຖືກປະຫານຊີວິດຢ່າງແນ່ນອນ”.

12ອີຊາກປູກພືດໃນດິນແດນນັ້ນ ແລະ ໃນປີດຽວກັນກໍເກັບກ່ຽວໄດ້ຮ້ອຍເທົ່າ, ເພາະພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ອວຍພອນເພິ່ນ. 13ແລ້ວເພິ່ນກໍກາຍເປັນຄົນຮັ່ງມີຂຶ້ນ ແລະ ຄວາມຮັ່ງມີຂອງເພິ່ນກໍສືບຕໍ່ເພີ່ມຂຶ້ນຈົນເພິ່ນກາຍເປັນຄົນຮັ່ງມີຫລາຍ. 14ເພິ່ນມີຝູງແບ້, ຝູງແກະ ແລະ ຝູງງົວກັບຄົນຮັບໃຊ້ຈຳນວນຫລວງຫລາຍຈົນຊາວຟີລິດສະຕີນອິດສາເພິ່ນ. 15ດັ່ງນັ້ນ ນ້ຳສ້າງທັງໝົດທີ່ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງພໍ່ຂອງເພິ່ນໄດ້ຂຸດໄວ້ໃນສະໄໝທີ່ອັບຣາຮາມພໍ່ຂອງເພິ່ນຍັງມີຊີວິດຢູ່ນັ້ນ, ຊາວຟີລິດສະຕີນໄດ້ປິດໄວ້ ດ້ວຍການເອົາດິນຖົມນ້ຳສ້າງເຫລົ່ານັ້ນ.

16ແລ້ວອາບີເມເຫລັກຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັບອີຊາກວ່າ, “ຈົ່ງຍ້າຍອອກໄປຈາກພວກເຮົາສາ; ທ່ານກາຍເປັນຜູ້ມີອິດທິພົນຕໍ່ພວກເຮົາຫລາຍເກີນໄປແລ້ວ”.

17ດັ່ງນັ້ນ ອີຊາກຈຶ່ງໄດ້ຍ້າຍອອກຈາກທີ່ນັ້ນ ແລະ ໄປຕັ້ງຄ້າຍພັກຢູ່ໃນຮ່ອມພູເກຣາກ, ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ເພິ່ນໄດ້ຕັ້ງຖິ່ນຖານຢູ່. 18ອີຊາກໄດ້ເປີດນ້ຳສ້າງຕ່າງໆທີ່ໄດ້ຂຸດໄວ້ໃນສະໄໝອັບຣາຮາມພໍ່ຂອງເພິ່ນນັ້ນຄືນໃໝ່ ເຊິ່ງຊາວຟີລິດສະຕິນໄດ້ຖົມຫລັງຈາກທີ່ອັບຣາຮາມໄດ້ຕາຍໄປ ແລະ ອີຊາກກໍໄດ້ຕັ້ງຊື່ໃຫ້ນ້ຳສ້າງເຫລົ່ານັ້ນຄືກັນກັບຊື່ທີ່ພໍ່ຂອງເພິ່ນເຄີຍຕັ້ງຊື່ໃຫ້ນ້ຳສ້າງເຫລົ່ານັ້ນ.

19ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງອີຊາກໄດ້ຂຸດນ້ຳສ້າງໜ່ວຍໜຶ່ງ ແລະ ພົບນ້ຳຈືດຢູ່ທີ່ຮ່ອມພູນັ້ນ. 20ແຕ່ຄົນລ້ຽງສັດຂອງເມືອງເກຣາກໄດ້ຜິດຖຽງກັນກັບຄົນລ້ຽງສັດຂອງອີຊາກ ແລະ ເວົ້າວ່າ, “ນ້ຳນີ້ເປັນຂອງພວກເຮົາ!” ດັ່ງນັ້ນ ອີຊາກຈຶ່ງຕັ້ງຊື່ໃຫ້ນ້ຳສ້າງນັ້ນວ່າເອເສັກ#26:20 ແປວ່າ ຜິດຖຽງ ເພາະພວກເຂົາໄດ້ຜິດຖຽງກັບເພິ່ນ. 21ຫລັງຈາກນັ້ນ ຄົນຂອງອີຊາກຈຶ່ງຂຸດນ້ຳສ້າງຂຶ້ນອີກໜ່ວຍໜຶ່ງ, ແຕ່ພວກເຂົາກໍຜິດຖຽງກັນເລື່ອງນ້ຳສ້າງນັ້ນເໝືອນກັນ. ດັ່ງນັ້ນ ເພິ່ນຈຶ່ງຕັ້ງຊື່ໃຫ້ນ້ຳສ້າງນັ້ນວ່າສິດນາ.#26:21 ແປວ່າ ການເປັນສັດຕູກັນ 22ເພິ່ນໄດ້ຍົກຍ້າຍອອກໄປຈາກທີ່ນັ້ນ ແລະ ຂຸດນ້ຳສ້າງອີກໜ່ວຍໜຶ່ງ, ເທື່ອນີ້ບໍ່ມີຜູ້ໃດມາຜິດຖຽງເລື່ອງນ້ຳສ້າງອີກ. ເພິ່ນຈຶ່ງຕັ້ງຊື່ໃຫ້ນ້ຳສ້າງນັ້ນວ່າເຣໂຮໂບດ,#26:22 ແປວ່າ ທີ່ຫວ່າງ ເພິ່ນໄດ້ກ່າວວ່າ, “ບັດນີ້ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ໃຫ້ບ່ອນພວກເຮົາແລ້ວ ແລະ ພວກເຮົາຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງຂຶ້ນໃນດິນແດນນີ້”.

23ຈາກທີ່ນັ້ນ ເພິ່ນໄດ້ຂຶ້ນໄປຍັງເບເອນເຊບາ. 24ໃນຄືນນັ້ນ ພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ປາກົດແກ່ເພິ່ນ ແລະ ກ່າວວ່າ, “ເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຂອງອັບຣາຮາມພໍ່ຂອງເຈົ້າ. ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ເພາະເຮົາຢູ່ກັບເຈົ້າ; ເຮົາຈະອວຍພອນເຈົ້າ ແລະ ຈະໃຫ້ເຊື້ອສາຍຂອງເຈົ້າທະວີຈຳນວນຂຶ້ນເພາະເຫັນແກ່ອັບຣາຮາມຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ”.

25ອີຊາກຈຶ່ງໄດ້ສ້າງແທ່ນບູຊາຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ຮ້ອງອອກນາມຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ. ເພິ່ນໄດ້ຕັ້ງເຕັນຂອງເພິ່ນຂຶ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະ ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງເພິ່ນກໍຂຸດນ້ຳສ້າງຂຶ້ນໜຶ່ງໜ່ວຍຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ.

26ໃນເວລາດຽວກັນນັ້ນ, ອາບີເມເຫລັກ ແລະ ອາຮູຊາດທີ່ປຶກສາສ່ວນຕົວຂອງເພິ່ນ ແລະ ແມ່ທັບຟີໂກນ ກໍໄດ້ເດີນທາງຈາກເມືອງເກຣາກເພື່ອມາພົບອີຊາກ. 27ອີຊາກຖາມພວກເພິ່ນວ່າ, “ເປັນຫຍັງພວກທ່ານຈຶ່ງມາຫາຂ້າພະເຈົ້າ, ໃນເມື່ອພວກທ່ານເປັນສັດຕູຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ຂັບໄລ່ຂ້າພະເຈົ້າອອກມາ?”

28ພວກເພິ່ນຕອບວ່າ, “ພວກເຮົາເຫັນຊັດເຈນແລ້ວວ່າ, ພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ກັບທ່ານ; ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຈຶ່ງໄດ້ເວົ້າກັນວ່າ, ‘ຄວນຈະເຮັດຂໍ້ຕົກລົງສາບານກັນລະຫວ່າງພວກເຮົາ’ ຄືລະຫວ່າງພວກເຮົາກັບທ່ານ. ໃຫ້ພວກເຮົາເຮັດສົນທິສັນຍາກັບທ່ານ 29ເພື່ອວ່າທ່ານຈະບໍ່ທຳຮ້າຍພວກເຮົາ ເໝືອນທີ່ພວກເຮົາບໍ່ໄດ້ທຳຮ້າຍທ່ານ ແຕ່ໄດ້ປະຕິບັດຕໍ່ທ່ານເປັນຢ່າງດີຕະຫລອດມາ ແລະ ໄດ້ສົ່ງທ່ານໜີໄປຢ່າງສັນຕິ. ແລະ ບັດນີ້ ທ່ານໄດ້ຮັບພອນຈາກພຣະເຈົ້າຢາເວ”.

30ອີຊາກຈຶ່ງໄດ້ຈັດງານລ້ຽງໃຫ້ພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາກໍໄດ້ກິນ ແລະ ໄດ້ດື່ມ. 31ແຕ່ເຊົ້າໆຂອງວັນຕໍ່ມາ ພວກຜູ້ຊາຍເຫລົ່ານັ້ນກໍໄດ້ປະຕິຍານສາບານຕໍ່ກັນ. ຫລັງຈາກນັ້ນ ອີຊາກກໍໄດ້ສົ່ງພວກເຂົາໃຫ້ເດີນທາງຕໍ່ໄປ ແລະ ພວກເຂົາກໍຈາກໄປຢ່າງມີສັນຕິ.

32ໃນວັນນັ້ນ ຄົນຮັບໃຊ້ຂອງອີຊາກໄດ້ມາບອກເພິ່ນເລື່ອງນ້ຳສ້າງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ຂຸດ. ພວກເຂົາໄດ້ເວົ້າວ່າ, “ພວກເຮົາພົບນ້ຳແລ້ວ!” 33ເພິ່ນຈຶ່ງຕັ້ງຊື່ໃຫ້ນ້ຳສ້າງນັ້ນວ່າຊີບາ#26:33 ແປວ່າ ຄຳສາບານ ຫລື ເຈັດ ກໍໄດ້ ແລະ ເມືອງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າເບເອນເຊບາ#26:33 ແປວ່າ ນ້ຳສ້າງແຫ່ງຄຳສາບານ ຫລື ນ້ຳສ້າງແຫ່ງເຈັດມາຈົນມາເຖິງທຸກວັນນີ້.

ຢາໂຄບເອົາພອນຂອງເອຊາວ

34ເມື່ອເອຊາວອາຍຸໄດ້ 40 ປີ, ເພິ່ນກໍໄດ້ແຕ່ງງານກັບຢູດິດລູກສາວຂອງເບເອີຣີຊາວຮິດຕີ ແລະ ບາເສມາດລູກສາວຂອງເອໂລນຊາວຮິດຕີ. 35ພວກເຂົາເປັນຕົ້ນເຫດເຮັດໃຫ້ອີຊາກ ແລະ ເຣເບກາໂສກເສົ້າເສຍໃຈ.

Currently Selected:

ປະຖົມມະການ 26: LCV

Highlight

Copy