ເອເຊກຽນ 37

ຮ່ອມພູແຫ່ງກະດູກແຫ້ງ

1ມືຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວຢູ່ເໜືອຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ພຣະອົງໄດ້ນຳຂ້າພະເຈົ້າອອກມາໂດຍພຣະວິນຍານບໍລິສຸດຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ ແລະ ໄດ້ວາງຂ້າພະເຈົ້າໄວ້ທີ່ກາງຮ່ອມພູແຫ່ງໜຶ່ງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍກະດູກ. 2ພຣະອົງໄດ້ພາຂ້າພະເຈົ້າເດີນທາງໄປມາໃນທ່າມກາງກະດູກນັ້ນ ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນກະດູກຈຳນວນຫລວງຫລາຍຢູ່ເທິງພື້ນທົ່ວຮ່ອມພູ, ເປັນກະດູກທີ່ແຫ້ງຫລາຍ. 3ພຣະອົງໄດ້ຖາມຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ບຸດມະນຸດ, ກະດູກເຫລົ່ານີ້ຈະກັບມາມີຊີວິດໄດ້ບໍ?”

ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຕອບວ່າ, “ຂ້າແດ່ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍ ພຣະອົງຜູ້ດຽວທີ່ຮູ້”.

4ແລ້ວພຣະອົງກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ຈົ່ງກ່າວທຳນວາຍແກ່ກະດູກເຫລົ່ານີ້ ແລະ ກ່າວຕໍ່ກະດູກເຫລົ່ານັ້ນວ່າ, ‘ກະດູກແຫ້ງ, ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວ! 5ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວແກ່ກະດູກເຫລົ່ານີ້ວ່າ: ເຮົາຈະໃຫ້ລົມຫາຍ#37:5 ໃນພາສາເຮັບເຣີ ຄຳນີ້ອາດໝາຍເຖິງ ລົມ ຫລື ວິນຍານ ໄດ້ດ້ວຍ (ເບິ່ງຂໍ້ 6-14)ເຂົ້າສູ່ເຈົ້າ ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະກັບມາມີຊີວິດ. 6ເຮົາຈະຮ້ອຍເອັນຂອງເຈົ້າ ແລະ ໃຫ້ເຈົ້າມີຊີ້ນ ແລ້ວຫຸ້ມເຈົ້າໄວ້ດ້ວຍຜິວໜັງ; ເຮົາຈະໃສ່ລົມຫາຍໃຈໃຫ້ເຈົ້າ ແລະ ເຈົ້າກໍຈະກັບມາມີຊີວິດ. ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວ’ ”.

7ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກ່າວທຳນວາຍຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງ ແລະ ຂະນະທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງກ່າວທຳນວາຍຢູ່ນັ້ນ ກໍມີສຽງດັງກຸກກິກ ແລະ ກະດູກຕ່າງໆກໍມາປະສານຕໍ່ເຂົ້າກັນ. 8ຂ້າພະເຈົ້າເບິ່ງກໍເຫັນເອັນ ແລະ ຊີ້ນກໍ່ກັນຂຶ້ນເທິງກະດູກ ແລະ ຜິວໜັງກໍຫຸ້ມກະດູກເຫລົ່ານັ້ນໄວ້, ແຕ່ຮ່າງເຫລົ່ານັ້ນຍັງບໍ່ມີລົມຫາຍໃຈ.

9ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າ, “ບຸດມະນຸດ ຈົ່ງກ່າວທຳນວາຍແກ່ລົມຫາຍໃຈ; ຈົ່ງກ່າວວ່າ: ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ລົມຫາຍໃຈ ຈົ່ງມາຈາກລົມທັງສີ່ທິດ ແລະ ເຂົ້າສູ່ຮ່າງທີ່ຖືກຂ້າເຫລົ່ານີ້ເພື່ອພວກເຂົາຈະມີຊີວິດ’ ”. 10ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງໄດ້ກ່າວທຳນວາຍຕາມທີ່ພຣະອົງໄດ້ສັ່ງຂ້າພະເຈົ້າ ແລ້ວລົມຫາຍໃຈກໍເຂົ້າສູ່ຮ່າງເຫລົ່ານັ້ນ; ຮ່າງເຫລົ່ານັ້ນຈຶ່ງກັບມາມີຊີວິດ ແລ້ວລຸກຂຶ້ນຢືນ ແລ້ວກາຍເປັນກອງທັບໃຫຍ່.

11ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: “ບຸດມະນຸດ, ກະດູກເຫລົ່ານີ້ຄືຊົນຊາດອິດສະຣາເອນທັງໝົດ. ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ, ‘ກະດູກຂອງພວກເຮົາແຫ້ງ ແລະ ຄວາມຫວັງຂອງເຮົາກໍສູນໄປ; ພວກເຮົາຖືກທຳລາຍແລ້ວ’. 12ເຫດສະນັ້ນ ຈົ່ງກ່າວທຳນວາຍແກ່ພວກເຂົາວ່າ: ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ເຮົາຈະເປີດຂຸມຝັງສົບຂອງເຈົ້າ ແລະ ນຳເຈົ້າອອກມາ ເຮົາຈະພາເຈົ້າກັບຄືນສູ່ດິນແດນອິດສະຣາເອນ. 13ເມື່ອນັ້ນແຫລະປະຊາຊົນຂອງເຮົາ, ເຈົ້າກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາຄືພຣະເຈົ້າຢາເວ ເມື່ອເຮົາເປີດຂຸມຝັງສົບຂອງເຈົ້າ ແລະ ນຳເຈົ້າອອກມາ. 14ເຮົາຈະໃສ່ວິນຍານຂອງເຮົາໄວ້ໃນເຈົ້າ ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະກັບມາມີຊີວິດ ແລະ ເຮົາຈະໃຫ້ເຈົ້າຕັ້ງຖິ່ນຖານໃນດິນແດນຂອງເຈົ້າເອງ. ແລ້ວເຈົ້າກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ກ່າວໄວ້ ແລະ ເຮົາກໍຈະເຮັດຕາມນັ້ນ, ພຣະເຈົ້າຢາເວປະກາດດັ່ງນັ້ນ’ ”.

ຊາດດຽວກະສັດດຽວ

15ຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ມາເຖິງຂ້າພະເຈົ້າວ່າ: 16“ບຸດມະນຸດ, ຈົ່ງເອົາໄມ້ທ່ອນໜຶ່ງມາ ແລະ ຂຽນລົງເທິງໄມ້ນັ້ນວ່າ ‘ຂອງຢູດາກັບອິດສະຣາເອນ ເຊິ່ງເປັນພວກດຽວກັນ’ ແລະ ເອົາໄມ້ອີກທ່ອນໜຶ່ງມາ ແລ້ວຂຽນລົງເທິງໄມ້ນັ້ນວ່າ, ‘ຂອງເອຟຣາອິມ, ຂອງໂຢເຊັບ ແລະ ເຊື້ອສາຍອິດສະຣາເອນທັງໝົດ ເຊິ່ງເປັນພວກດຽວກັນ’. 17ຈົ່ງປະກອບໄມ້ທັງສອງເຂົ້າກັນໃຫ້ເປັນໄມ້ອັນດຽວ ເພື່ອໄມ້ທັງສອງຈະເປັນອັນດຽວຢູ່ໃນມືຂອງເຈົ້າ.

18“ເມື່ອພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດຂອງເຈົ້າຖາມເຈົ້າວ່າ, ‘ເຈົ້າຈະບໍ່ບອກພວກເຮົາວ່າທີ່ເຈົ້າເຮັດຢ່າງນັ້ນໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດບໍ?’ 19ຈົ່ງບອກພວກເຂົາວ່າ, ‘ພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຈະເອົາໄມ້ຂອງໂຢເຊັບ ເຊິ່ງຢູ່ໃນມືຂອງເອຟຣາອິມ ແລະ ໄມ້ຂອງເຜົ່າຕ່າງໆຂອງຊາວອິດສະຣາເອນທີ່ເປັນພວກດຽວກັນ ແລະ ປະກອບເຂົ້າກັບໄມ້ຂອງຢູດາ. ເຮົາຈະປະກອບໄມ້ທັງສອງເຂົ້າກັນໃຫ້ເປັນໄມ້ອັນດຽວ ແລະ ໄມ້ທັງສອງຈະກາຍເປັນໄມ້ດຽວຢູ່ໃນມືຂອງເຮົາ. 20ຈົ່ງຊູໄມ້ທັງສອງອັນທີ່ເຈົ້າຂຽນໄວ້ນັ້ນຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ 21ແລະ ບອກພວກເຂົາວ່າພຣະເຈົ້າຢາເວ ອົງເຈົ້ານາຍກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: ເຮົາຈະນຳຊົນຊາດອິດສະຣາເອນອອກມາຈາກຊາດຕ່າງໆທີ່ພວກເຂົາໄປນັ້ນ. ເຮົາຈະຮວບຮວມພວກເຂົາມາຈາກທຸກທິດ ແລະ ພາພວກເຂົາກັບຄືນສູ່ດິນແດນຂອງພວກເຂົາ. 22ເຮົາຈະເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາເປັນຊົນຊາດດຽວໃນດິນແດນນັ້ນ, ໃຫ້ຢູ່ເທິງພູເຂົາຕ່າງໆຂອງອິດສະຣາເອນ. ຈະມີກະສັດຜູ້ດຽວປົກຄອງເໜືອພວກເຂົາທັງໝົດ ແລະ ພວກເຂົາຈະບໍ່ແຍກເປັນສອງຊາດ ຫລື ສອງອານາຈັກອີກຕໍ່ໄປ. 23ພວກເຂົາຈະບໍ່ເຮັດໃຫ້ຕົນເອງເປັນມົນທິນດ້ວຍຮູບເຄົາລົບຕ່າງໆຂອງພວກເຂົາ ແລະ ຮູບເຄົາລົບອັນຊົ່ວຊ້າ ຫລື ດ້ວຍການລ່ວງລະເມີດໃດໆຂອງພວກເຂົາ ເພາະເຮົາຈະຊ່ວຍບໍ່ໃຫ້ພວກເຂົາກັບຄືນໄປເຮັດບາບອີກ#37:23 ສຳເນົາຕົ້ນສະບັບພາສາເຮັບເຣີສ່ວນໃຫຍ່ວ່າ ເພາະເຮົາຈະຊ່ວຍພວກເຂົາຈາກທີ່ພັກອາໄສທຸກແຫ່ງທີ່ພວກເຂົາໄດ້ໄປເຮັດບາບ ແລະ ເຮົາຈະຊຳລະລ້າງພວກເຂົາ. ພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ແລະ ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ.

24“ ‘ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນກະສັດປົກຄອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຈະມີຜູ້ລ້ຽງຄົນດຽວ. ພວກເຂົາຈະປະຕິບັດຕາມກົດບັນຍັດຂອງເຮົາ ແລະ ເອົາໃຈໃສ່ເຮັດຕາມດຳລັດຂອງເຮົາ. 25ພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ໃນດິນແດນທີ່ເຮົາມອບໃຫ້ແກ່ຢາໂຄບຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ດິນແດນທີ່ບັນພະບຸລຸດຂອງພວກເຈົ້າອາໄສຢູ່. ພວກເຂົາກັບບັນດາລູກຂອງພວກເຂົາ ແລະ ບັນດາຫລານຂອງພວກເຂົາຈະອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫລອດໄປ ແລະ ດາວິດຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາຈະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາຕະຫລອດໄປ. 26ເຮົາຈະເຮັດຄຳໝັ້ນສັນຍາແຫ່ງສັນຕິພາບກັບພວກເຂົາ; ເຊິ່ງມັນຈະເປັນຄຳໝັ້ນສັນຍານິລັນດອນ. ເຮົາຈະສະຖາປະນາພວກເຂົາໄວ້ ແລະ ເພີ່ມທະວີຈຳນວນຂອງພວກເຂົາ ແລະ ເຮົາຈະຕັ້ງສະຖານນະມັດສະການຂອງເຮົາໄວ້ທ່າມກາງພວກເຂົາຕະຫລອດໄປ. 27ທີ່ຢູ່ຂອງເຮົາຈະຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາ; ເຮົາຈະເປັນພຣະເຈົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະ ພວກເຂົາຈະເປັນປະຊາຊົນຂອງເຮົາ. 28ແລ້ວຊົນຊາດທັງຫລາຍກໍຈະຮູ້ວ່າເຮົາຜູ້ເປັນພຣະເຈົ້າຢາເວໄດ້ເຮັດໃຫ້ອິດສະຣາເອນເປັນຊົນຊາດບໍລິສຸດ, ເມື່ອສະຖານນະມັດສະການຂອງເຮົາຢູ່ທ່າມກາງພວກເຂົາຕະຫລອດໄປເປັນນິດ’ ”.

Currently Selected:

ເອເຊກຽນ 37: LCV

Highlight

Copy

Compare