रोमियो 10

1हे बायहो, मारो मोनान अभिलाषा एने तान केरता मारी बोगवाना से प्रार्थना हि कि ताह उद्धार जुडील. 2काहाकाय कि मी तान गवाही आपथु कि ताह बोगवानान केरता आशा हेते, पुण बुद्धीवालाहेर्यो नाहं. 3कारण ते बोगवानान धार्मिकतेची एजानल्यो एईन एने आपणी धार्मिकता एजानल्यो एईन, एने आपणी धार्मिकता स्थापित केरणेन, केरता यत्न केरीन बोगवानान धार्मिकतान अधीन एय गीयो नाहं. 4कारण कि प्रत्येक विश्वास केरणेन केरता धार्मिकतान नुसार मसीह यीशु व्यवस्थाचा शेवेट हि.

उद्धार सोबान केरता

5काहाकाय का मुसा ज्यो लिखील हि का जो माणुह तान धार्मिकतान जो व्यवस्था माय हि, चालातुलू, तोच ताफायरीन जीवतालू रेय. 6पुण जी धार्मिकता विश्वासान हि ती हे किथी, तू आपणो मोनापुर हे केणेन नाहं कि स्वर्गाम कूण चढेल? (म्हणजे मसीहान उतारीन लावनेनकेरता) 7नाहं तेवी अधोलोकाम कूण उतरी? (म्हणजे मसीहान मुरील मायरीन जीवतालू केरीन उपेर लाविणेन केरयता) 8पुण ते काय किथी, ज्याच कि वचन तारहेर्यो हि, तारो मुयामाय एने तारो मोना माय हि, हे तोज विश्वासाचे वचन हि जे आमु सुवार्ता किथे. 9कि केध्दीह तू आपणो मुया केरीन यीशुह प्रभु मानीन अंगीकार केरुहू एने आपणो मोन आपील विश्वास केरुहू कि बोगवानान ताह मुरील मायरीन जीवतालू किरील हि, तर तुवाह निश्चित उद्धार पावेल. 10केरू कि धार्मिकतान केरीन मोनामरीन विश्वास किरील जाथू, एने उद्धारासाठी मुया केरीन अंगीकार किरील जाथू. 11काहाकाय कि पवित्र शास्त्र हे किथी, “जो कूण तापोर विश्वास केरूह, तो केध्दीह लाजवालो एय नाहं.” 12यहूदियामाय एने यूनानी माय कायीच भेद नाहं जानकेरता कि तो आखान प्रभु हि, एने आपणो आखान केरता जे तान नाव लेनो उद्धार हि. 13कारण का जो कूण प्रभुन नाव लेय, तो उद्धार पावेल,

14ओवतो ज्यापूर तास विश्वास किरील नाहं, ते तान नाव केवी लेह? एने तान बारामाय होमलील नाहं तापोर केवी विश्वास केरती? एने पोरचार वोगर केवी होमलती? 15एने केध्दीह मुकलेल जाहू नाहं तर केवी पोरचार केरती जोहलो लेखील हि, तान पाय कोलाक मनोरम हि, जो हाजो वातून सुवार्ता होमलाडेहे. 16पुण आखा ता सुवार्तापूर कान लागाडील नाहं, तान केरता यशाया किथे, “हे प्रभु, कूण आपणो सुवार्तापूर विश्वास किरील हि?”

17सेवट: विश्वास होबुलने एने होमालणे मसीहान वाचीलीदेखऊ हेते.

18पुण मी किथे, काय तास होमलील नाहं? होमलील तर हि काहाकाय कि लेखील हि “तान स्वर आखा पृथ्वीपोर एने तान वचन जगाच्या शेवटपुररीन पोचेल हि.”

19मी पोशा किथे, काय इस्राएल माणहान ओलखिल नाह एता? पेल्ला तर मुसा किथे, “मी ताफायरीन जी जाती नाहं तुमरो मोनाम आहने पोचाडील, मी एक मुळ जातीन द्वारे तुमूह इर्ष्येस पेटाळीदेही.” 20ओवतो यशाया जुलुम होमलनेन एय किथे, “जे माहु होदमाय नाहं, तास माहु जुळा विते, एने जे माहु विचाराम पुण नाह एता, तां पोर मी प्रगट एय जाय.”

21पुण इस्राएलचने विषयी तो हे किथे, “आज्ञा मारणार एने विवाद केरणारा प्रांताफाय मी आखा दिह आपणा आथ जर्विनारू हेते.”

Currently Selected:

रोमियो 10: NLXNT

Highlight

Copy

Compare