1 कुरिन्थियो 7

वाराडान से सम्बन्धीत प्रश्न

1ता वातून विषयी तुमु लिखील, जो हाजो मालूम होय का माणहे बायकू ला आथ लागाडे नाहा. 2पुण व्यभिचाराच्या बियान प्रत्येक एदम्या बायकू, एने प्रत्येक बायकू एदमी रोनुजुविह. 3एदमी आपणो बायकू हक्क पुरो केरुहू; एने तोहोलोच बायकू पुण आपणो एदमी. 4बायकू आपणो शरीरपोर अधिकार नाहं पुण तीन एदमी अधिकार हि; तोहोलोच एदमी पुण आपणो शरीरपोर अधिकार नाहं, पुण बायकू हि. 5तुमूह एक दिहरा आलेग रेहू; मा पुण फक्त काही टायमापोरउर परस्पर लेतजा केरील प्रार्थनासाठी टाइम मिळवा, एने ओवतो एक्ठाच रीवू एहलो एणेन मां कि तुमरो असयंमाच्या कारणाने शैतान तुमूह पारखी. 6पुण मी जो हे किथे ते आज्ञा केरीन नाहं तर सवलत केरीन किथे. 7मारी हि ईच्छा हि तोहोलोज मी हि तोहोलोच आखा माणुह एय पुण आखाह बोगवाना फायरीन आलेग आलेग वरदान जुडील हि कोणीही कायताहा प्रकारचा एने कोणीही दिहीरा प्रकारचा.

8पुण मी कुवारू एने राडाली विषयी किथे कि तान केरता ओहलाच रेणेन, हाजो हि जोहलो मी हि. 9पुण ते स्वताह संयम एहू शकत नाहं, तर वाराड केरीन; लेजी काहाकाय वाराड केरणेन कामातूर रेनेसे हाजो हि.

10ज्यान वाराड एय गीयो हि ताह मी नाहं, पुण प्रभु आज्ञा आपथु कि बायकूने आपणो एदम्या हेरी आलेग रेहू नाहं. 11एने जर आलेग पुण एय गीयो, तर दिहरा वाराड केरता रिजी; केव्ही आपणो दोहाहेर्यो पोशा मेल केरीन लेहु एने डोस्या पुण आपणो बायकूह सोडहुं नाहा.

12दिहीरा मुळे प्रभु नाहं पुण मीच किथे, जर बाहाक कुणीन बायकू विश्वास केरतीन नाहं एने ताहेऱ्यो रेणेन आनंद हि, तर तीह सोडहुं नाहा. 13ज्या बायकू एदमी विश्वास केरतीन नाहं, एने तिहे-यो रेणेन आनंद हि; तर तिने एदम्याह सोडहुं नाहा. 14काहाकाय ओहलो जो एदमी विश्वास केरतीन नाहं तो डह्लीबाहि पवित्र ठेरहू; नाहं तर तुमरो सोरा अशुद्ध रेणा हि पुण ऐवी तर पवित्र हि. 15पुण जो माणहे विश्वास केरतीन नाहं, जर तो आलेग एतो तर आलेग एहू दया, ओहला अवस्थामाय कूण बाहाक केव्ही बोणिक बोन्दिमाय नाहं. बोगवानान आपुहू मिलिन मोलीन रेणेन केरता हादाडील हि. 16कारण हे बायकू, तुवाह काय मालूम हि कि तू आपणो एदम्या उद्धार केरीन लेहु? एने हे एदम्या, तुवाह काय मालूम कि तू आपणो बायकून उद्धार केरीन लेहु?

बोगवानान हादाडनेन अनुसार चालू

17जोहलो प्रभुन आखाह वाटीन आपील हि, एने बोगवानाने आखाह जोहलो हादाडील हि, तोहोलोच तान चालणे. मी आखा कलीसिया माय ओहलाच ठेराव करने. 18जो खतना किरील हादाडील गीयो रेंय, तो खतनान एयेल बोणावूहु नाहा जो खतनान एयेल हादाडील गीयो हि. तान खतनान केरावी. 19नाहं खतना काही हि एने नाहं खतनान एयेल, पुण बोगवानान आज्ञा केणेन आखा काही हि. 20प्रत्येक जन ज्या अवस्थामाय हादाडील गीयो हि, तान मायूम रिजी. 21जर तू दासाहा अवस्थामाय हादाडील गीयो हि तर चिंता केरूह मां; पुण जर तू मुक्त एहू शकणे तर तोहोलोच काम केर. 22काहाकाय जो दासाहा अवस्थामाय हादील गीयो हि, तर तो प्रभुन मुक्त किरील हि तोहोलोच जो हाजो अवस्थामाय हादाडील गीयो हि. तर तो मसीहान दास हि. 23तुमूह किंमत आपील वेचातो लेद्लो हि; तुमूह माणाहान दास बोणावूहु मा. 24हे बायहो, जो कूण ज्या अवस्थामाय गोगाडेंए गीयो हि, तान तामायुज बोगवानाबरोबर रिजी.

नाहवाराडा वाला एने विधवा

25कुवारी बद्दल प्रभुन काल्लीज आज्ञा माहु जुडी नाहं, पुण विश्वास योग्य रेणेन केरता जीही दया प्रभुन मारपुर केरील हि, तान प्रकारे सहमती आपथु. 26मारो विचाराम हे हाजो हि, आजीन परिस्थितीम रागाईल माणुह तोहोलोज हि तोहोलोच रिजी. 27जर तुमूह बायकू हि, तर तिहीरीन आलेग रेणे प्रयत्न केरूह मा; एने जर तारी बायकू नाहं, तर बायकू होदणे केरूह मा. 28पुण जर तू वाराड केरुहू पुण तर पाप नाहं; एने कुवारीने वाराड किरील तर पाप नाहं. पुण ओहलाह शारीरिक दुख एय, एने माहु वोचाळणु हि. 29हे बायहो, मी इही किथे कि टाइम थोडो किरील गीयो हि, तामुळे ज्यान बायकू हि, ते इही रेणेन जुवी कि जिहकाय तान बायकू नाहं. 30एने रेड्णारे इही रेडने जुवी, कि जणूकाही रेडतेन नाहं; एने आनंद केरनारामाय, ओहलो आनंद केरू कि जोहलो कि आनंद केरतीन नाहं एने वेचातो लेणारा इही रेणेन जुवी कि तान आहने जीही काही कायीच नाहं. 31एने जगाहेरी इही रेणेन जुवी कि हाहराहेर्यो रेयीनजगणारे मां कारण आवो जगाच्या रीत एने व्यवहार बोद्लील जातेह.

32पासाण मारी ओहलो ईच्छा हि कि तुमूह चिंता एहू नाहा, कुवारो प्रभुन वातून चिंतेमाय रेणे कि प्रभुह केवी आनंद मेलणेन. 33पुण वाराड माणुह, जो जगाच्या वातून चिंतेमाय रेणे कि आपणो बायकू कानले प्रकारे आनंद मेलणेन. 34वाराड किरील एने वाराड काम केरीन पुण जगाम भेद हि वाराड किरील प्रभुन चिंतेमाय रेतेह कि तो शरीर एने आत्मा दुयोमाय पवित्र रेणेन जुवी. 35मी हि वात तुमरो फायदान केरीन फोसाडणे नाहं, पुण तान केरता कि हाजो लागीह तोहोलोच किरील जातेह, कि तुमूह एक मनगाडीन एय प्रभुन सेवा बोणावीन रिजी.

36जर कूण हे समजी मी आपणो ता कुवारी हक्क देतेन होयतीया जुवान पंजालो रीईल हि, एने जरुरी पुण हि, तर जोहलो जुवी तोहोलो केरणू याम पाप नाहं तर तीन वाराड एहू आपज्यू. 37पुण जो मोना माय विचार रेणे एने ताह आवश्यक नाहं पुण आपणो ईच्छापूर अधिकार मेली एने आपणो मोना माय हि वात ठेरिनीन लीईल रेंय कि तो आपणो जुवान सोरीह कुवारी मेलूह, तर तो हाजो करने. 38तान केरता जो आपणो कुवारी वाराड केरीन आपथु, तो हजो करने एने जो आपणो जुवान्याहा वाराड केरीन आपतेन नाहं, तो उंजू जादा हाजो करने.

39जेवीवोर कुणी बायकू माणहान जीवतालू रेणे ताहउर ती ताहेऱ्यो बांधील हि; पुण जर तीन एदमी मोरणु रेंय तर जे तीह पोटीह वाराड केरूह शकते पुण फक्त प्रभु मायच. 40पुण जीही हि जर तोहलीच रेयतो, मारो विचाराम उंजू धन्य हेते; एने मी होमजथी कि बोगवानान आत्मा कुणबी पुण हि.

Currently Selected:

1 कुरिन्थियो 7: NLXNT

Highlight

Copy

Compare