1 Korinther 10
10
Dit 10. Kapitel.
1Ik wel, lew Brödhem! dat I diärom tänk skel, dat üs Väders ha al önder di Wolken wessen, en sen al dörgingen dör di See.
2En sen al önder Moses döpet uden me di Wolken en ön di See.
3En ja ēt al disallew geistelk Spis.
4En ha al dit geistelk Drink fingen, mar ja dronk van di geistelk Klep, diär me fölligt, dit wiär Kristus.
5Mar Vulen van jam håget Gott ek; for ja wåd djälslain ön di Wöst.
6Dit es üs tö en Voarbild sken, omdat wü nin Lest tö dit Arig hå skuld, alliküs ja diärtö Lest hed.
7Ud uk ek Ofgottsdiners, alliküs Sommen van jam dit wad, üs er skrewwen stånt: Dit Volk sät sik djäl tö iten en tö drinken, en stond âp tö spöllin.
8Uk let üs ek Hureri driw, üs Sommen mung jam Hureri drew, en diär fäl üp jen Dai tri en twundig düsend.
9Let üs uk ek Kristus forsjuk, üs Sommen van jam höm forsågt ha, en wåd van di Slangen ombrågt.
10Knorre uk ek, alliküs Sommen van jam knorret ha, en wåd van di Wirrigengel ombrågt.
11Al sok kam aur jam, om üs en Voarbild tö wisen; mar hat es skrewwen üs tö en Wårskauing, üp welk di Jend van di Warld kjemmen es.
12Diärom hokken tinkt, dat er fast stånt, di mai wel töse, dat er ek falt.
13Diär hed ju nin Üder Forsjuk troffen, mar Gott es tru, hi let ju ek forsjuk aur ju Kraft; mar hi måket, dat di Forsjukking sa en Jend faid, dat I dit fordrai kjen.
14Diärom, min Lewsten! flögt voar di Ofgottstinst!
15Üs me Forständigen sprek ik tö ju; nü ordile I sallew aur dit, wat ik si.
16Di segent Kelk, welk wü segene, es dit ek di Geminskep me dit Blöd van Kristus. Dit Broad, wat wü brēk, es dit ek di Geminskep me di Likhäm van Kristus.
17For hat es jen Broad, en sa sen wü Vulen jen Likhäm, wil wü al jens Broad dilhaftig sen.
18Lukke eter di Israeliten na di Flesk. Ha danen ek, welk dit Åfer it, Geminskep me di Alter?
19Wat skel ik da nü si? Skel ik si: Dat di Ofgott wat es? Of dat dit Ofgott-Afer wat es?
20Mar ik si, dat di Heiden, wat ja åwere, dit åwere ja di Düweler, en ek Gott. Nü wel ik ek, dat I ön Geminskep me di Düweler wis skel.
21I kjen dag ek di Herr sin Kelk, en di Düweler jår Kelk drink. I kjen ek dihhaftig#10.21. Lies: dilhaftig.23 wis ön di Herr sin Stål, en ön di Düweler jar Stål.
22Of wel wü di Herr terre? Sen wü starker üs hi?
23Ik hå Forlof tö Alles, mar hat gagent ek Alles. Ik hå Forlof tö alle Dingen, mar ek alle Dingen betere.
24Nemmen sjuk, wat sin es, mar ark, wat di Üder sin es.
25Al dit it, wat gudkop es üp dit Fleskmarked; sönder dat I om dit Gewetens wel eterfrage.
26For di Örd es di Herr sin, en wat diärön es.
27Mar wan er hokken van di Ünglōwsken ju nödigt, en I diärhen gung wel, da it Alles, wat ju voarsät ud, sönder eterfragin om dit Gewetens wel.
28Mar wan er hokken tö ju said: Dit es Ofgotts-Åfer, dat it ek diärvan om di sin wel, diär dit öniwen hed, omdat I dit Geweten forskoanige.
29Dag si ik dit ek van din Geweten, mar van di uder sin. For hurom skuld ik min Friheid beordile let van en Üder sin Geweten?
30For wan ik dit me Dank genet, hurom skuld ik da last ud aur dit, hurfoar ik danke#10.30 danksi.?
31I mai nü it, of drink, of wat I dö, da dö Alles tö Gottes Iär.
32Iw nogweder di Juden of di Griken, of Gottes Geminte en Önstot.
33Alliküs ik uk Arkjen håge wel, en ek diärüp se, wat mi, mar wat Vulen tö Gagen es, omdat ja selig ud.
Currently Selected:
1 Korinther 10: NFNT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Translated by Peter Michael Clemens (1804-1870)
