लूका 5

येशूका पइल्लिका शिष्या

(मत्ती ४:१८-२२; मर्क १:१६-२०; यूह १:४०-४२)

1एक दिन मान्सन परमेश्वरको बचन सुण्न्नाइलाइ येशूका वलतिर पलतिर घोचाघोच अद्दाथ्या, रे उन गनेसेरेत तालका (यो गलिल समुन्द्रको अर्खो नाउँ हो) किनारमी कलिरइथ्या। 2उनले तालका किनारमी दुइ ना धेक्यो, तर जालहारि नाका बाइर बसिबर माछा माद्द्या जाल धुन्नाथ्या। 3तइमि हइ एक ना सिमोनको थ्यो। उन तइमि चडिबर उनलाइ तइ ना जमिन बठेइ थोकाइ उथतिर लैइजानाइ भण्यो। उनले तइ नामि बसिबर मान्सनलाइ सिकाउन पस्या।

4मान्सनसित बोलिसक्या पछा, उनले सिमोनलाइ भण्यो, “आफ्ना ना गइरा पानी तिर लगिबर केइ माछा मद्दाइलाइ जाल हाण।”। 5तर सिमोनले जबाफ दिबर भण्यो, “गुरुज्यू हामले रातभरि मिहिनेत अरिबर लगइ केइलगइ फेला पाणेइन, पइलगइ तमले भण्या हुनाले म जाल हाण्नउ।”

6जब पत्रुस रे तिनरा साथिले जाल हाण्यो, तब तिननले भौत माछा मार्यो, रे तिनरा जाल फाट्टाइ बटीया। 7तिननले अर्खा नामि भया साथीलाइ आइबर मदत अर भणि इसारा अद्द पस्या, रे आइबर तिननले दुइ ना माछाले भर्यो, याँ सम्मकि तिनरा ना डुब्दाइ बटीया।

8तब यो धेकिबर येशूका खुट्टाइनि घोप्टो पडिबर सिमोन पत्रुसले भण्यो, “हे प्रभु, म बठेइ टाडा जा, क्याकि म पापी मान्स हु।” 9इति भौत माछा मार्या धेकिबर त्यो रे तइसित हुन्या जम्माइले अचम्म माण्यो। 10तसोइ अरिबर तइका साथी, याकुब रे यूहन्ना जो जब्दियाका चेला थ्या, तिनन लगइ अचम्म पड्या। तब येशूले सिमोनलाइ भण्यो, “जन डराइ, आब बठेइ तु माछा होइन तर मान्सनलाइ पकडीबर मेरो शिष्या हुनाइलाइ जम्मा अद्दया हइ।” 11तइ पछा तिननले आफना ना किनारमी लेया, रे तिननले सब कुरणी छाडिबर उनरा पछा लाग्या।

कोडी मान्स निको भया

(मत्ती ८:१-४; मर्क १:४०-४५)

12जब येशू कसइ एक सहरमि थ्या, तब एक कोडी मान्सले येशूलाइ धेकिबर उनरा चरणमी घुडा टेकिबर बिन्ति अद्द पस्यो, “हे प्रभु, तमले इच्छा अर्यो भण्या मलाइ निको बनाउन सकन्छौ।” 13उनले आफ्नो हात तइमि राख्यो रे भण्यो, “म तुलाइ निको बनाउन चाहनउ।” रे उतन्जेइ तइको कोड तइ बठेइ निकलिबर गयो। 14उनले तइलाइ आदेस दिइबर भण्यो, “यो कसइलाइ जन भणेइ। तर यहुदि पुजारिका वाँ जाइबर आफलाइ धेका रे मोशाले आज्ञा अर्या अन्सार भेटी चढा रे सब मान्सनले था पाउन्या हुन कि तु निको भइरइछ।” 15तर येशूको बारेमि खबर और भौत फैलियो, रे ठुलो भिड उनरो शिक्षा सुण्न्नाइ रे आफना-आफना रोग बठेइ निको हुनाइ ताँ आउनथ्या। 16तर येशू एकान्त ठाउँमि गइबर प्रार्थना अरन्थ्या।

लुलो मान्स निको भया

(मत्ती ९:१-८; मर्क २:१-१२)

17एक दिन येशूले सिकाउन्या बेला गालील रे यहुदिया जिल्लाको क्षेत्रका हरेक गाउँ रे यरुशलेम सहर बठेइ आया फरिसि मान्सनको समुह रे मोशाको कानुन सिकाउन्यावाला नजिकै बसिरइथ्या। परमप्रभुको निको बनाउन्या सक्ति उनसित थ्यो। 18केइ मान्सनले एक लुलो मान्सलाइ बिस्तरामि लेइबर आया, रे तिननले तइलाइ भितर ल्याउनाइ रे उनरा अगाडी राख्द खोज्यो। 19तर भिड भया हुनाले उइलाइ भितर लइजानाइलाइ बाटो नपाइबर तिनन पाखामि गया, रे तिननले पलेटा निकालिबर तइलाइ बिस्तरा सहित येशूका वाँ राखिदियो।

20तइ पछा उनले तिनरो बिश्वास धेकिबर भण्यो, “ए मान्स तेरा पाप क्षमा भया छन।”

21तब मोशाको कानुन सिकाउन्यावाला रे फरिसि मान्सनको समुहले प्रश्न अद्द पस्या, “परमेश्वरको बिरुद्दमि निन्दा अदद्या यो को हो? पाप त परमेश्वरले मान्तर क्षमा अद्द सक्दाहान।”

22तर येशूले तिनरो प्रश्न जाणिबर तिननलाइ भण्यो, “तमन आफना हृदयमि क्याकि इसो बिचार अरन्छौ? 23‘कि भण्नु सजी छ? तेरा पाप क्षमा भयो’ भण्नु कि ‘उठ रे हिट’ भण्नु, 24तर म, मान्सको चेलोलाइ संसारमी पाप क्षमा अद्दया अधिकार छ भणन्या तमन जाण।” तब येशूले तइ लुलो मान्सलाइ भण्यो “म तुलाइ भण्नउ उठ, रे आफ्नो बिस्तरा समा रे घर जा।” 25तइ पछा त्यो मान्स उतन्जेइ तिनरा अगाडी उठ्यो, रे जइ बिस्तरामि त्यो सिरइथ्यो तइले त्यो उठाइबर परमेश्वरको महिमा अद्दोइ आफना घर तिर गयो। 26तब सब मान्सनले अचम्म माण्यो, रे तिननले परमेश्वरको महिमा अर्यो, रे डराइबर यिसो भण्यो, “आज हामले अचम्मकी कुरणी धेक्या।”

लेबीलाइ बोलाइया

(मत्ती ९:९-१३; मर्क २:१४-१७)

27यिन कुरणी भया पछा येशू बाइर गया, रे लेवि नाउँ भया एक जाना कर उठाउन्यालाइ अड्डामी बसिरया धेक्यो, रे तइलाइ भण्यो, “शिष्य हुनाइलाइ मेरा पछा लाग।” 28तब तइले जम्माइ कुरणी छाडयो रे उठीबर उनरा पछा लाग्यो। 29लेविले आफना घरमि उनरा निउति ठुलो भोज दियो। ताँ कर उठाउन्या रे और भौत मान्सन उनसित भोजमि बसिरइथ्या। 30फरिसि मान्सनको समुह रे तिनन मोशाको कानुन सिकाउन्यावाला उनरा शिष्याका बिरुद्दमि इसो भणबर गनगन अद्द पस्या, “तमन कर उठाउन्या रे पापीसित बसिबर क्याकि खान्छौ?” 31तर येशूले तिननलाइ भण्यो, “निरोगि मान्सलाइ बैद्दको जरुरत हुनइन तर बिरामिलाइ मान्तर। 32म तिनन मान्सनलाइ बोलाउन आया होइन जो आफलाइ धर्मि माणन्नाहान तर तिननलाइ जइले आफइलाइ पापी हु भणि माणन्नाहान, ताकि तिन पाप अद्द छाडिबर परमेश्वरमि फर्कन सकुन।”

उपवासका बारेमि प्रश्न

(मत्ती ९:१४-१७; मर्क २:१८-२२)

33तिननले उनलाइ भण्यो, “यूहन्नाका शिष्या बेला-बेलामि बर्त बस्साहान रे प्रार्थना अद्दाहन। फरिसि मान्सन लगइ तसोइ अद्दाहान, तर तमरा शिष्या भण्या खानाहान रे पिउनाहान।” 34येशूले जबाफ दियो, “ब्याउलो संङइ हुङया सम्म बरयातीलाइ बर्त बस भणबर भण्न सकन्छौ? 35तर यिसा दिन आउन्या हुन, जब ब्याउलो बरयाती बठेइ अलग हुन्या हो। तब बरयाती बर्त बस्सया हुन।” 36उनले तिननलाइ एक काहानि भण्यो, “कसइ मान्सनले पुरानो लत्तामि नयाँ लत्ताको टालोहाल्लइन, नति त तइले नयाँ लत्तालाइ फटाउन्छ, रे नयाँ टालो पुराना लत्तामि लगइ मिल्लइन। 37कोइ मान्सले नयाँ अंगुरको रसलाइ पुरानो छालाको थैलामि हाल्लइन, नतित नयाँ अंगुरको रसले छाला चिरिन्छ रे अंगुरको रस पोखिन्छ रे छालाको थैलो लगइ खराब हुन्छ। 38नयाँ अंगुरको रस नयाँ छालाको थैलामि राख्दु पणन्छ। 39कसइ मान्सले पुरानो अंगुरको रस खाइबर नयाँ अंगुरको खान्या मन अद्दैन, क्याकि तइले भणन्छ, पुरानोइ निको छ।”

Currently Selected:

लूका 5: DTYNT

Highlight

Compare

Copy