Sabedoría 5
5
1Erguerase daquela o xusto moi seguro de si
diante dos que o asoballaron
e desprezaron os seus esforzos;
2ó ollalo tremerán cun medo arrepiante
abraiados por unha salvación tan inesperada.
3Dirán para si, arrepentidos,
saloucando co ánimo angustiado:
4—"Este é aquel que noutrora escarnecemos
con cántigas burleiras, nós, os mal asisados;
coidabamos que a súa vida era unha tolemia
e o seu finar infame.
5Como é que o enumeran entre os fillos de Deus
e ten parte na herdanza xunto cos santos?
6Ata nos afastamos do camiño da verdade
e non nos alumaba a luz da xustiza
nin para nós alborexaba o sol;
7enguedellámonos nas silveiras da impiedade e da perdición,
atravesamos desertos impracticables
mais non recoñecemos o camiño do Señor.
8Que proveito nos trouxo a nosa fachenda?
e o gabarnos de ricos de que nos serviu?
9Todo aquilo pasou coma unha sombra,
coma fugaz noticia,
10coma a dorna que suca as augas galopantes
sen que se atope o rastro do seu vogar
nin deixe o ronsel da quilla por entre as ondas;
11ou coma o paxariño que fende o aire voando
sen deixar un vestixio da súa viaxe;
só o abaneo das ás azouta o aire livián,
ráchao coma asubío intenso,
abríndose camiño co bulir das ás,
mais ó cabo non resta sinal do seu voar;
12ou como despois da frecha disparada ó branco,
o aire fendido volta a se xuntar de súbito
talmente que se lle ignora a traxectoria.
13Do mesmo xeito nós, non xa nacemos, esvaecemos
sen ter sinal ningún de virtude que amosar,
malgastándonos na nosa malicia.
14Pois a esperanza do impío é coma lixo levado do vento,
ou coma folerpa miúda que espalla a galerna,
ou coma fume que disipa o vento,
e coma a lembranza pasada do hóspede dun día".
15Mais os xustos viven eternamente,
garda o Señor a súa recompensa
e o Altísimo mira por eles.
16Recibirán, con razón, a magnífica coroa
e a diadema da beleza da man do Señor,
porque os encubrirá coa súa destra
e co seu brazo escudaraos;
17collerá o seu celo coma armadura
e armará a creación para a defensa contra ós inimigos;
18vestirá coma coiraza a xustiza,
cinguirá de casco o xuízo sincero,
19embrazará coma escudo unha santidade invencible,
20Afiará a súa ira inexorable coma unha espada
e a seu carón loitará o universo contra os necios;
21partirán certeiros os lóstregos disparados,
do ben curvado arco das nubes saltarán ata o branco;
22da funda da súa carraxe xurdirán sarabiadas arreo,
cara a eles alporizaranse as augas do mar
e os ríos asolagaranos implacables;
23erguerase contra eles un sopro poderoso
e coma unha galerna disiparaos;
a iniquidade estragará a terra enteira,
e a maldade abaterá os tronos dos podentes.
Currently Selected:
Sabedoría 5: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT