Sabedoría 4
4
1Mellor é non ter fillos e si virtude,
pois a súa lembranza é xa unha inmortalidade
recoñecida de Deus e mais dos homes:
2presente, imítana; ausente, arélana;
coroada, desfila triunfal na eternidade,
vencedora na lide de trofeos sen chata.
3Pola contra, a numerosa plebe dos inicuos non servirá para nada,
dos seus gromos bastardos non botará fondos raigaños
nin asentará sobre rexo alicerce.
4Xa que, por moito que un tempo agromen as súas polas,
frouxamente afincada, abaneará co vento,
e será arrincada pola forza da galerna;
5quebraranse os seus xermolos deformes,
o seu froito é inútil, sen sazón para comer
e sen proveito ningún.
6Pois os fillos nacidos de soños ilexítimos
son testemuñas da maldade contra os pais
cando verbo deles se faga unha enquisa.
A morte prematura do xusto, mellor cá longa vida do impío
7Mais o xusto, aínda morrendo prematuro, gozará de repouso.
8A ancianidade venerable non é a lonxevidade
nin se mide por número de anos.
9Cabeza cana é para os humanos a prudencia
e vellez madura unha vida inmaculada.
10Un fíxose agradable a Deus, e Deus amouno,
e como vivía entre os pecadores, foi trasladado;
11foi arrebatado para que a malicia non lle mudase a conciencia
nin o engano lle seducise a alma.
12Pois o engado vicioso corrompe o que é bo
e o impulso da paixón trastorna a mente inxenua.
13Madurecido cedo, completou longos anos;
14A súa alma era aceptable ó Señor,
foi por iso axiña tirado do medio da maldade.
A xente óllao e non se decata
nin presta atención ó feito.
15Pois El pon o favor e a misericordia nos seus elixidos
e a protección nos seus devotos.
16O xusto morto condena ós impíos que aínda viven,
e a mocidade madurecida cedo
condena a vellez chea de anos do inxusto.
17Ollarán, en efecto, o morrer do sabio
sen se decataren dos designios de Deus tocante a el
nin de para que o Señor o puxo a salvo.
18Ollarano con menosprezo
mais o Señor rirá deles;
19e ó cabo converteranse nun cadáver infame,
obxecto de aldraxe entre os mortos para sempre;
pois El vainos guindar mudos cabeza abaixo,
acaneará neles desde os alicerces
e serán esmagados ata o límite;
vivirán na dor
e perecerá o seu recordo.
Xustos e impíos ante o xuízo
20Achegaranse acovardados a render conta dos seus erros
e os seus propios delitos acusaranos na cara.
Currently Selected:
Sabedoría 4: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT