Eclesiástico 50
50
Simeón
1Simeón, fillo de Onías o sacerdote, foi grande:
na súa xeración reparouse o templo
e nos seus días reforzouse o santuario;
2tamén no seu tempo se construíu o muro
coas torres reforzados coma un pazo real;
3na súa época cavouse o estanque,
unha poza capaz coma o mar.
4Protexeu ó seu pobo contra a bandidaxe
e fortificou a capital contra o inimigo.
5Que maxestosa a súa aparición na tenda,
ó saír do pavillón!
6Era coma o luceiro por entre as nubes,
coma a lúa chea nos días de festa,
7coma o sol refulxente sobre o pazo real,
coma o arco da vella aparecendo no nubeiro,
8como a flor na póla pola festa da primavera,
coma o lirio á beira das correntes,
coma o abrochar do Líbano polo verán,
9como a luminaria do incenso sobre a ofrenda,
coma vaso de ouro macizo
engastado con pedras preciosas,
10coma vizosa oliveira ateigada de olivas,
coma acivro de mestas gallas,
11cando vestía a roupa de gala
e se puña as vestimentas magníficas,
cando subía ó glorioso altar
e ornaba o recinto do santuario,
12cando recibía da man dos irmáns as porcións,
de pé, a carón do feixe da leña,
arredor del a coroa dos seus fillos,
semellantes ós gromos dos cedros do Líbano,
e cando —coma salgueiros dos regatos— o cinguían
13todos os fillos de Aharón na súa gloria,
tendo nas mans as ofrendas do Señor
perante toda a asemblea de Israel.
14O rematar o servizo do altar
e dispor os sacrificios do Altísimo
15tendía a man ó cáliz
e libaba o zume da uva
esparexéndoo ó pé do altar
coma recendente aroma para o Altísimo;
16entón aclamaban os fillos de Aharón, os sacerdotes,
coas súas trompetas metálicas,
resoaban e facían oír un clamor potente
para anunciar a presenza do Altísimo.
17Toda a xente por xunto dábase présa
a se botar rostro en terra
prostrándose diante do Altísimo
na face do Santo de Israel,
18mentres o coro entoaba,
espallándose o canto pola multitude.
19Alegrábanse todas as xentes do país
pregando diante do Misericordioso
ata que remataba o sacrificio do altar
dándolle o culto debido.
20Entón baixaba el, erguía os brazos
sobre toda a asemblea de Israel
coa bendición do Señor nos beizos,
e gloriábase do nome do Señor.
21Nese intre volvían eles a se prostrar
para recibir del a bendición.
Epílogo
22Bendicide, logo, ó Señor, Deus de Israel,
que fai marabillas na terra,
que engrandece ó home desde o seo
e fórmao segundo a súa bondade.
23Que El vos dea a Sabedoría do corazón
e haxa paz entre vós.
24Que sosteña o seu favor a Simeón
e lle manteña o pacto de Pinhás;
que non llo retire a el nin ós seus descendentes
namentres dure o ceo.
Pobos infames
25Hai dúas nacións que aborrezo
e unha terceira que nin pobo é:
26os habitantes de Seir e Filistea
e o pobo de tolos que mora en Xequem.
Colofón primeiro
27Instrucción prudente e proverbios rimados
de Iexúa, fillo de Elazar, fillo de Sírah,
difundidos segundo a súa mente os cavilaba
e esparexidos con intelixencia.
28Benia quen neles matine;
quen a eles se aplique farase sabio,
29o que os practique sempre terá éxito
pois o temor do Señor é a vida.
Currently Selected:
Eclesiástico 50: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT