Eclesiástico 48
48
d) Os profetas taumaturgos
1Ata xurdir un profeta semellante ó lume,
con verbas que foron coma un forno aceso.
2Este quitoulles o sustento do pan
e no seu celo decimounos;
3coa palabra de Deus pechou os ceos
e fixo descender lume por tres veces.
4Que terrible fuches, Elías!
Gloria a quen te semelle!
5Ti soerguiches da morte un cadáver
tirándoo do Xeol co favor do Señor;
6reis fixeches baixar para a cova
e principais desde os seus leitos.
7Ti escoitaches no Sinaí as reprensións
e no Horeb os xuízos de vinganza;
8ti unxiches reis que levasen a cabo o desquite
e deixaches no teu posto un profeta que te sucedese;
9ti fuches arrincado no alto por un trebón
entre escuadróns de lume, ata o ceo;
10ti estás reservado —segundo a Escritura— para o instante xusto
de proclamar a carraxe antes de que chegue o día do Señor,
para reconciliar os pais cos fillos
e restaurar as tribos de Israel.
11Feliz quen te poida ver antes de morrer!
Con todo, máis feliz aínda ti, que vives.
12Cando Elías desapareceu no trebón
quedou Eliseo, cheo do seu espírito;
este multiplicou por dous os signos
e todo canto saíu da súa boca foi prodixioso.
De vivo non cedeu ante ninguén
nin houbo quen dominase no seu espírito.
13Nada lle foi imposible
e mesmo se reanimaban os corpos debaixo del;
14mentres viviu fixo milagres
e de morto, cousas sorprendentes,
15e, non obstante, o pobo non se converteu
nin cesou de pecar
ata que foron arrincados do país
e espallados por toda a terra.
Pouco quedou de Xudá
cun príncipe da casa de David.
16Algúns deles actuaron rectamente,
mais outros fixeron maldades insospeitadas.
e) Reformadores e profetas
17Ezequías fortificou a súa cidade
levando as augas ó seu interior;
furou co bronce as rochas
e fixo represas entre os montes para construír encoros.
18No seu tempo xurdiu Senaquerib
que enviou ó seu Rab-Saqué
para que tendese o brazo contra Sión
blasfemando de Deus na súa fachenda.
19Daquela cederon na soberbia dos seus corazóns
ó se retorceren coma muller en parto
20e invocaron ó Deus Altísimo
tendendo cara a El as mans.
Escoitou o Señor a súa pregaria
e salvounos por medio de Isaías,
21batendo no campamento de Asur
e aniquilándoos coa peste,
22pois Ezequías fixo o ben
manténdose nas vías de David
segundo a recomendación de Isaías, o profeta,
grande e preciso nos seus presaxios;
23polo seu medio o sol recuou
prolongándolle ó rei a vida,
24co seu espírito potente viu o futuro
e deu consolo ós aflixidos de Sión;
25Anunciou as cousas vindeiras ata a fin dos tempos,
e o máis oculto antes de que sucedese.
Currently Selected:
Eclesiástico 48: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT