Eclesiástico 47
47
c) Forza e febleza da Monarquía
1Despois del xurdiu Natán
para servir a David,
2pois o mesmo que se reserva a graxa do sacrificio
así foi escolleito David entre Israel.
3Xogaba cos leonciños coma con cabuxas
e cos osos coma con años.
4De rapazote matou un xigante
afastando así a infamia do pobo,
xirando coa man a fonda
para destruír o orgullo de Goliat,
5xa que invocara a Deus Altísimo
que reforzou a súa destra
para que derrubase a un experimentado guerreiro
e refixese o vigor do seu pobo;
6por iso cantábanlle as rapazas
celebrándoo polos "dez mil".
7Cinguida a coroa, seguiu loitando
pois someteu todos os inimigos ó seu arredor,
desbaratando ós filisteos
que ata o día de hoxe non se refixeron.
8Por todos os seus feitos daba as grazas
ó Deus Altísimo, proclamando a súa gloria;
amaba de todo corazón ó seu facedor
e todos os días lle cantaba himnos.
9Dispuxo instrumentos musicais diante do altar
e harmonizou co salterio o canto dos himnos;
10deu grande brillo ás festas
e regulou as solemnidades anuais;
cando loaba o seu santo Nome
antes do amencer facía resoar o Santuario.
11Deste xeito o Señor perdoou a súa culpa
e exaltou eternamente o seu poderío,
concedeulle a institución monárquica
fundándolle o trono en Xerusalén.
12Por mor del sucedeulle
un fillo sabio que viviu en tranquilidade,
13Salomón, que reinou en tempos prósperos.
Deus concedeulle paz ó seu arredor
para que erguese unha casa ó seu Nome
e fundase un templo perenne.
14Que sabio fuches na túa mocidade
rebordando instrución coma un Nilo!
15Enchiches o país coa túa intelixencia
cubríndoo coa harmonía do teu canto.
16A túa sona viaxaba ata as apartadas illas
e fuches desexado polo teu reino pacífico.
17Cos teus cantos, refráns, enigmas
e ditos agudos deixaches abraiados ós pobos,
18e déronche un nome glorioso
que aínda se invoca a prol de Israel.
Mais amoreaches ouro coma ferro
e acugulaches prata coma chumbo;
19entregaches os teus lombos ás mulleres
e permitiches que dominasen no teu corpo;
20botaches unha chata ó teu honor
profanando o teu leito,
atraendo a ira sobre a túa descendencia
e saloucos sobre a túa cama;
21dividindo ó pobo en dúas estirpes
e soerguendo en Efraím un reino rebelde.
22Deus, non obstante, non retirou a súa piedade
nin deixará caer ningunha das súas promesas;
non extingue a prole nin a caste dos seus elixidos
nin aniquila a descendencia dos seus amigos,
senón que concedeu a Xacob un resto
e a David unha raiceira da súa caste.
23Salomón repousou desilusionado.
Deixou tras si un fillo,
home de grande tolemia e desasisado,
que coa súa política revirou o pobo.
Entón xurdiu —nin se faga lembranza del—
o que, pecando, fixo pecar a Israel
introducindo o escándalo en Efraím
24Ata facelo deportar do seu país.
O seu pecado foi enorme
25dándose a todos os vezos.
Currently Selected:
Eclesiástico 47: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT