Salmos 39
39
(38) A medida dos meus días
1Do mestre do coro, segundo Iedutún. Salmo de David.
2Propúxenme coidar do meu comportamento,
non errar coa miña lingua,
gardar con freo a miña boca,
namentres o impío está diante.
3Afundinme no silencio, calei diante da sorte,
pero a miña dor recruou.
4O corazón ardíame por dentro,
o meu cavilar botaba lume,
e deixei libre a miña lingua.
5Móstrame, Señor, cal é o meu porvir,
cal a medida dos meus días,
para que entenda o efémero que son.
6Déchesme vida de poucos palmos,
a miña existencia é unha nada ante ti.
Como moito, é un sopro
o que dura un home.
7Vaise coma unha sombra.
Axítase para nada,
atesoura sen saber para quen.
8E agora, Señor, que esperanza me queda?
A miña confianza está en ti.
9Líbrame ti dos meus pecados,
non me expoñas á burla dos parvos.
10Eu calo; non quero abrir a boca,
pois es ti quen actúa.
11Arreda os teus golpes de min,
pois desfaime o furor da túa man.
12Ti castigas os homes para escarmento
e como a traza roes a súa fermosura:
soamente un sopro son os homes.
13Escoita, Señor, a miña oración,
atende a miña queixa
e non fagas o xordo ás miñas bágoas.
Eu son para ti un forasteiro,
un peregrino coma os meus antepasados.
14Deixa de espreitarme, para que poida alentar,
antes de que me vaia e non exista.
Currently Selected:
Salmos 39: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
