Salmos 106
106
(105) O pobo confesa
1Aleluia.
Loade o Señor, que é bo
e o seu amor é eterno.
2Quen podería contar as proezas do Señor,
cumpridamente as súas obras gloriosas?
3Felices os que respectan o dereito
e fan sempre a xustiza.
4Recórdame, Señor, polo amor ó teu pobo,
visítame coa túa salvación,
5para que poida ver a felicidade dos teus elixidos,
alegrarme coa ledicia do teu pobo,
gloriarme coa túa herdanza.
6Nós pecamos igual cós nosos pais,
cometemos maldade e iniquidade.
7Os nosos pais en Exipto
non apreciaron os teus prodixios,
non lembraron o teu amor,
foron rebeldes no mar Rubio.
8Por mor do seu nome Deus salvounos,
para mostrar o seu poder.
9Increpou ó mar Rubio e secou;
conduciunos polo mar como se fose o deserto,
10librounos da man dos adversarios,
rescatounos dos inimigos.
11As augas alagaron os perseguidores,
sen quedar sequera un.
12Creron entón na súa palabra
e cantaron as súas glorias.
13Esqueceron axiña as súas obras,
non creron nos seus proxectos.
14Déronse no deserto a todos os caprichos,
tentaron a Deus na soidade.
15El deulles o que querían,
pero acurtou as súas vidas.
16Envexaron a Moisés no campamento
e a Aharón, consagrado ó Señor.
17Abriuse a terra e tragou a Datán,
pechouse sobre o bando de Abiram.
18O lume alampou os seus adictos,
a chama aburou os malvados.
19No Horeb fixeron un touro,
adoraron un ídolo,
20trocaron a súa gloria
pola imaxe dun boi que come herba.
21Esqueceron o Deus que os salvara,
que fixera portentos en Exipto,
22prodixios na terra de Cam,
escarmentos no mar Rubio.
23Deus falou de destruílos,
se non fose por Moisés, o seu elixido,
que se puxo na brecha diante del,
para arredalo do seu noxo destrutor.
24Desprezaron a terra cobizable,
non creron na súa palabra.
25Murmuraron nas súas tendas,
e non obedeceron ó Señor.
26El ergueu a man e xuroulles
que os abatería no deserto,
27que espallaría a súa descendencia entre as xentes,
que os espallaría entre as nacións.
28Colléronlle devoción a Baal-Peor
e comeron as ofrendas dos mortos.
29Provocárono coas súas obras,
e pegou neles a peste.
30Levantouse Pinhás para reparar,
e a peste cesou.
31Foille apuntado na súa conta
por todas as xeracións.
32Irritaron a Deus nas augas de Meribah
e por eles pagounas Moisés:
33Amargáronlle o espírito
e el foise da lingua.
34Non destruíron os pobos
que o Señor lles mandara.
35Mesturáronse coas xentes,
aprenderon os seus costumes.
36Deron culto ós seus ídolos,
caeron nas súas trampas.
37Inmolaron para os demos
os seus fillos e as súas fillas.
38Verteron sangue inocente
—o sangue dos fillos e das fillas
sacrificados ós ídolos cananeos—
e profanaron a terra con sangue.
39Lixáronse coas súas obras,
corrompéronse coas súas accións.
40O Señor irritouse co seu pobo
e aborreceu a súa herdanza.
41Entregounos nas mans das xentes
e dominaron neles os que os odiaban.
42Os seus inimigos oprimíronos,
humilláronos baixo a súa man.
43Moitas veces os librou,
pero eles, obstinados na súa teima,
afondaban na iniquidade.
44Mais El ollaba a súa aflición
e escoitaba os seus salaios.
45Lembraba a alianza en favor deles
e, no seu amor, compadecíase.
46Facíalles ter dó deles
ós que os levaran cativos.
47Sálvanos, Señor, noso Deus,
axúntanos de entre as xentes.
Loaremos o teu santo nome,
a túa loanza será o noso gozo.
48Bendito sexa o Señor, Deus de Israel,
desde sempre e por sempre.
Diga o pobo todo:
Amén.
Aleluia.
Currently Selected:
Salmos 106: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
