Marcos 14

Conspiración contra Xesús (Mt 26, 1-5; Lc 22, 1-2; Xn 11, 47-53)

1Faltaban dous días para a Pascua e os Ácimos. Os sumos sacerdotes e mais os letrados andaban buscando como collelo a traizón, para matalo. 2Pero dicían: "Durante as festas non é ben, porque se pode armar un rebumbio cando hai aquí tanta xente".

Unción en Betania (Mt 26, 6-13; Lc 7, 36-50; Xn 12, 1-8)

3Estando Xesús en Betania, na casa do Simón o Gafo, recostado na mesa, chegou unha muller cun frasco de alabastro cheo de perfume de nardo puro, moi caro; rompeu o frasco, e unxiulle a cabeza. 4Algúns dos convidados comentaban indignados:

Pero a que vén este estrago de perfume? 5Podíase vender en trescentos denarios, e repartírllelos ós pobres.

E alporizábanse contra ela. 6Pero Xesús dixo:

Deixádea, por que a molestades? Ben está o que fixo comigo. 7Os pobres téndelos sempre entre vós, e podédelos axudar cando queirades; pero a min non me ides ter sempre. 8Ela fixo o que puido. Adiantouse a unxir o meu corpo para o enterro. 9Asegúrovos que onde queira que se anuncie a Boa Nova, polo mundo enteiro, falarase, para honra dela, do que acaba de facer.

Traizón de Xudas (Mt 26, 14-16; Lc 22, 3-6)

10Xudas Iscariote, un dos Doce, foi onda os sumos sacerdotes, para lles entregar a Xesús. 11Eles alegráronse moito do que lles propoñía, e prometéronlle cartos. E andaba buscando o momento axeitado para entregalo.

Preparación da Pascua (Mt 26, 17-19; Lc 22, 7-13)

12No primeiro día da festa dos Ácimos, cando se sacrificaba o año pascual, preguntáronlle os seus discípulos:

Onde queres que vaiamos preparar a Cea Pascual?

13El mandou a dous discípulos, dicíndolles:

Ide á cidade, e havos saír ó paso un home, cunha sella de auga. 14Ide tras el e onde entre, dicídelle ó dono da casa: "O Mestre pregunta: onde está o lugar no que podo comer a Pascua cos meus discípulos?" 15El havos mostrar no sobrado unha grande sala, xa disposta e arranxada. Vós preparade o que faga falta.

16Marcharon os discípulos e, chegando á cidade, atoparon todo tal como llelo el dixera. E prepararon a Pascua.

Anuncio da traizón (Mt 26, 20-25; Lc 22, 14. 21-23; Xn 13, 21-30)

17A tardiña, foi el cos Doce. 18E estando na mesa comendo, díxolles Xesús:

Asegúrovos que un de vós me vai entregar, un dos que está comendo comigo.

19Eles, poñéndose tristes, empezaron a preguntarlle un por un:

Non serei eu?

20Pero el dixo:

Un dos Doce, que está mollando no mesmo prato ca min. 21O Fillo do Home vaise, como está escrito; pero ai daquel que traizoa ó Fillo do Home! Máis lle valería non nacer.

A Eucaristía (Mt 26, 26-29; Lc 22, 15-20; 1 Cor 11, 22-26)

22Mentres estaban a comer, Xesús colleu pan, deu grazas, partiuno e déullelo, dicindo:

Tomade, isto é o meu corpo.

23E collendo unha copa, dando grazas, pasóullela, e todos beberon dela. 24E díxolles:

Isto é o meu sangue, da Alianza, vertido por todos. 25Asegúrovos que xa non volverei beber do produto da viña ata o día que o beba, noviño, no Reino de Deus.

Predición das negacións de Pedro (Mt 26, 30-35; Lc 22, 31-34. 39)

26Despois de cantaren os Salmos, saíron para o Monte das Oliveiras. 27Díxolles Xesús:

Todos ides tropezar na vosa fe, como está escrito: Ferirei ó pastor e espallaranse as ovellas. 28Pero cando resucite, irei diante de vós a Galilea.

29Replicoulle Pedro:

Aínda que tropecen todos, eu non caerei.

30Xesús respondeulle:

Ten por seguro que esta mesma noite, antes de que o galo cante dúas veces, ti hasme negar tres.

31Pedro insistiu aínda:

Anque teña que morrer contigo, endexamais non te negarei. E o mesmo dicían os outros.

A oración en Xetsemaní (Mt 26, 36-46; Lc 22, 40-46)

32Chegaron a unha finca chamada Xetsemaní, e díxolles ós discípulos:

Sentade aquí, mentres eu vou orar.

33E levando consigo a Pedro, Santiago e Xoán, empezou a sentir arrepío e angustia. 34E díxolles:

Morro de tristura; quedade aquí, e vixiade.

35E avanzando un pouco, caeu no chan, rogando para que, se fose posible, pasase del aquela hora. 36E dicía:

—Abba, meu Pai, ti pódelo todo, arreda de min este cáliz. Pero non se faga o que eu quero, senón o que queres ti.

37E volvendo onda eles, atopounos durmindo. Díxolle a Pedro:

Simón, dormes? Seica non podes velar unha hora tan sequera? 38Estade atentos e rogade, para que non se vos someta á tentación. O espírito está disposto, pero a carne é débil.

39E arredándose de novo, volveu a pregar do mesmo xeito. 40Ao volver, outra vez os atopou durmindo, pois caíanlles os ollos co sono; e non sabían que lle dicir. 41E por terceira vez, volveu Xesús dicindo:

Conque durmides e descansades? Pois sabede que xa chegou a hora, e ó Fillo do Home vano entregar nas mans dos pecadores. 42Veña!, erguédevos e vaiámonos, que xa está aquí o que me vai entregar.

Detención de Xesús (Mt 26, 47-56; Lc 22, 47-53; Xn 18, 1-11. 20).

43Estando aínda a falar, presentouse Xudas, un dos Doce, acompañado dun tropel de xente con espadas e paus, mandada polos sumos sacerdotes, letrados e anciáns. 44O traidor déralles unha contrasinal:

Aquel a quen eu bique, ese é; prendédeo, e levádeo con tino. 45E así que chegou, acercouse e díxolle:

Mestre!

E bicouno. 46Eles botáronselle enriba e prendérono. 47Pero un dos presentes, desenvaiñando a espada, feriu a un criado do Sumo Sacerdote, rabenándolle unha orella.

48Xesús reprendeunos dicindo:

Víndesme prender con paus e espadas, coma se fose un bandido. 49Estiven a diario no templo entre vós, e non me prendestes. Pero que se cumpran as Escrituras.

50E todos fuxiron abandonándoo. 51Só o seguiu un mozo envolto nunha saba. Detivérono. 52Pero el, desenleouse da saba, e fuxiu espido.

Xesús diante do Sanedrín (Mt 26, 57-68; Lc 22, 54-55. 63-71; Xn 18, 12-15. 18)

53Conduciron a Xesús á casa do Sumo Sacerdote. E xuntáronse todos os pontífices, anciáns e letrados. 54Pedro seguiuno de lonxe ata o pazo do Sumo Sacerdote, e sentou alí para quentarse cos criados, á beira do lume.

55Mentres, os sumos sacerdotes e mais o Sanedrín enteiro teimaban por encontrar algunha testemuña contra Xesús, para o poderen condenar á morte; pero non a atopaban. 56Moitos testemuñaban en falso contra el, pero non chegaban a pórse de acordo. 57Algúns, erguéndose, trataron de levantarlle un falso testemuño, dicindo:

58Nós mesmos oímoslle dicir: "eu destruirei este Templo, feito por homes, e en tres días construirei outro non feito por homes".

59Pero nin así chegaban a se poñeren de acordo no testemuño. 60Entón, erguéndose o Sumo Sacerdote e adiantándose ata o medio, interrogou a Xesús:

Non respondes nada? Que é o que estes testemuñan contra ti?

61Pero el calaba, e non respondeu palabra. De novo lle volveu preguntar o Sumo Sacerdote:

Es ti o Mesías, o Fillo do Bendito?

62Xesús contestoulle:

Eu son. E habedes ver o Fillo do Home, sentado á dereita do Todopoderoso, vir entre as nubes do ceo.

63Daquela o Sumo Sacerdote, rachando os vestidos, exclamou:

Que necesidade temos xa de testemuñas? 64Vós mesmos oístes a blasfemia. Que vos parece?

Todos o declararon culpable, e que merecía a morte.

65Algúns empezaron a cuspir nel e tapándolle a cara, dábanlle labazadas, dicindo:

Adiviña, profeta!

Mesmo os criados tamén mallaban nel.

Negacións de Pedro (Mt 26, 69-75; Lc 22, 56-62; Xn 18, 17. 25-27)

66Estando Pedro embaixo, no patio, chegou unha das criadas do Sumo Sacerdote. 67O que viu a Pedro quentándose, quedou mirando para el e díxolle:

Ti tamén andabas con Xesús de Nazaret.

68El negouno, dicindo:

Non sei nada, nin comprendo de que me falas.

E saíndo para fóra, cantou o galo. 69A criada volveuno ver outra vez, e empezoulles a dicir ós presentes:

Este évos un deles.

70E de novo el volveu negalo. Pero de alí a pouco tamén os presentes empezaron a dicirlle:

Si, ti es un deles, que es galileo.

71El, entón, empezou a maldicir e xurar, dicindo:

Eu non coñezo a ese home de quen falades.

72E, de contado, por segunda vez, cantou o galo. A Pedro acordáronselle as palabras de Xesús: "Antes de que o galo cante dúas veces, ti hasme negar tres"; e saíndo para fóra, rompeu a chorar.

Currently Selected:

Marcos 14: ABGS

Highlight

Copy