Xeremías 31
31
1E entón —é o Señor quen fala—
eu serei Deus para todas as tribos de Israel,
e eles serán o meu pobo.
Quíxente con amor eterno: por isto volverei reconstruírte, virxe de Israel
2Así fala o Señor:
—No deserto atopa ó Bondadoso
o pobo dos que fuxiron da espada;
Israel vai á procura do seu acougo,
3de lonxe aparéceselle o Señor.
Quíxente cun amor eterno,
por iso mantiven moito tempo a miña fidelidade.
4Volverei construírte e quedarás construída,
virxe de Israel;
volverás a arranxar os teus pandeiros,
e sairás á danza cos que están de festa.
5Volverás a plantar viñas nos montes de Samaría;
os mesmos que as plantan, danzarán.
6Pois chegará o día en que berren os vixías
desde o monte de Efraím:
"En pé! Subamos a Sión,
onda o Señor, o noso Deus".
7Así fala o Señor:
—Aclamade a Xacob con gritos de alegría,
gritádelle á primeira das nacións.
Pregoade, loade, clamade:
"Salva, Señor, o teu pobo,
salva o resto de Israel".
8Vede: vounos traer do país do norte,
vounos reunir desde os cabos do mundo.
Entre eles haberá cegos e coxos,
a que está en cinta xunto coa parida,
volverán en enorme multitude.
9Velaí, chegarán chorando;
pero entre aclamacións de agradecemento,
heinos conducir, heinos levar ós regueiros de auga
por un camiño seguro onde non han tropezar.
Si, volvereime pai de Israel,
e Efraím será o meu primoxénito.
Participación dos rescatados en banquetes
10Escoitade a palabra do Señor, pobos,
facédea coñecer nas illas de lonxe, anunciádea:
—O que dispersou a Israel, xuntarao,
e gardarao coma un pastor o seu rabaño.
11Certo, rescatará o Señor a Xacob,
librarao dunha man máis forte.
12Chegarán para festexalo á cima de Sión,
correrán cara ós bens do Señor,
tralo trigo, o mosto e o aceite,
tralas crías do rabaño e do gando.
As súas vidas serán coma un horto ben regado,
xa nunca máis volverán a enfraquecer.
13Entón a virxe alegrarase na danza,
os mozos e os vellos andarán ledos;
eu cambiarei o seu loito en ledicia,
consolareinos e alegrareinos
despois da súa aflición.
14Enchouparei en graxa a gorxa dos sacerdotes,
e o meu pobo fartarase dos meus bens
—é o Señor quen fala—.
Oráculos salvíficos
15Así fala o Señor:
—Óense berros en Ramah, cantos de loito,
choros de amargura:
Raquel está a chorar polos seus fillos,
non se quere consolar.
Polos seus fillos, velaí o noso loito!
16Así fala o Señor:
—Non deas a túa voz ó pranto,
nin os teus ollos ás bágoas,
que os teus traballos terán recompensa
—é o Señor quen o di—:
os fillos volverán do país inimigo.
17O teu porvir está cheo de esperanza
—é o Señor quen o di—:
os fillos volverán á súa patria.
18Escoitar estou escoitando
como se lamenta Efraím:
"Para que eu fose ben ensinado,
ti ensináchesme con castigo,
a min, becerro que non se doma.
Para que eu me convertese,
fixéchesme converter ti, Señor, o meu Deus.
19Desde que me convertín,
sentinme consolado,
e despois de me dar conta
empecei a petar nos cadrís:
cubrinme de vergonza e de ignominia,
de ter que soportar o oprobio da miña xuventude".
20Non é Efraím para min o fillo tan estimado,
non é o fillo do meu contentamento?
Cantas veces falo contra el,
outras tantas o teño que relembrar,
por iso conmóvense as miñas entrañas por el,
teño que compadecerme del
—é o Señor quen fala—.
Chamada a volver do desterro e á conversión
21Levanta os marcos de sinal nos teus camiños,
pon os teus indicadores,
pon moita atención ó vieiro,
á verea por onde vas.
Volve, virxe de Israel,
volve a estas túas cidades.
22Ata que día andará de aquí para alí
esta filla divorciada?
Cando o Señor cree o novo pacto no país,
a muller volverá ó seu home.
Restauración de Xudá
23Así fala o Señor dos Exércitos, o Deus de Israel:
—Cando eu traia os desterrados, volveranse repetir
no país de Xudá e nas súas cidades estas verbas:
"Que o Señor te bendiza,
rexión de lexítima morada, monte do santuario".
24Alí morarán Xudá e todas as súas cidades,
alí se xuntarán os xornaleiros
para saíren canda o rabaño.
25Eu saciarei de auga súa gorxa esgotada,
encherei toda gorxa esmorecente.
26E, nisto, espertei e deime conta
de que o meu soño resultaba ledo.
Reconstrución de Xudá e nova orde de xustiza
27Velaquí están os días
—é o Señor quen fala—
nos que sementarei a casa de Xudá
e a casa de Israel
con semente de homes e semente de animais.
28E do mesmo xeito que os tiven en vixilancia
para arrincar e derrubar,
para aniquilar, para destruír e para danar,
así tamén montarei vixilancia sobre eles
para construír e para plantar
—é o Señor quen fala—.
29Nos días que están a chegar,
xa non se volverá dicir:
"Os pais comeron as uvas verdes, e os fillos teñen os dentes limados",
30senón que cada un morrerá pola súa propia culpa.
Se alguén come uvas verdes,
será el quen perda os dentes.
A nova alianza
31Velaquí os días
—é o Señor quen fala—
nos que pactarei coa casa de Xudá e co reino de Israel
unha alianza nova;
32non coma a alianza que pactei cos seus pais,
o día no que os collín pola man
para os sacar do país de Exipto;
pois eles quebrantaron o meu pacto,
aínda que eu seguín sendo o seu Señor
—é o Señor quen fala—.
33Velaquí o pacto que eu hei pactar coa casa de Israel
despois deses días —é o Señor quen fala—:
Hei meter a miña lei nas súas entrañas,
escribireina nos seus corazóns,
serei para eles o seu Deus,
e eles serán para min o meu pobo.
34Xa ninguén terá que instruír o compañeiro,
xa ninguén terá que instruír o seu irmán,
dicíndolle: "Respectade o Señor";
senón que todos eles me farán caso,
desde o máis noviño ó máis grande
—é o Señor quen fala—,
pois eu perdoareilles a súa iniquidade,
e xa non me lembrarei máis dos seus pecados.
Inquebrantable fidelidade do Señor á alianza nova
35Así fala o Señor, que establece o sol para luz do día,
que establece as leis da lúa e das estrelas
para luz da noite;
o que alporiza ó mar e braman as súas ondas;
o seu nome é Señor dos Exércitos:
36Cando fallen todas estas leis
na miña presenza —é o Señor quen fala—,
tamén a raza de Israel deixará
de ser pobo na miña presenza para sempre.
37Así fala o Señor:
Cando se cheguen a medir os ceos desde o alto,
cando se exploren os alicerces da terra no profundo,
tamén eu rexeitarei a toda a estirpe de Israel,
por todo o que fixo —é o Señor quen fala—.
Reconstrución de Xerusalén
38Veñen días —é o Señor quen fala—
nos que se construirá a cidade para o Señor
desde a Torre de Hananel á Porta da Esquina.
39E o seu cordel de medir continuarase estendendo
en presenza do Señor pola ladeira de Gareb
e dará a volta na dirección de Goat.
40Todo o barranco será para os ósos e para a cinsa
das graxas dos sacrificios,
e todos os campos ata o nacente
ata o regato Cedrón e ata a esquina da Porta dos Cabalos
serán cousa sacra dedicada ó Señor,
que nunca máis volverá ser destruída nin arrasada.
Currently Selected:
Xeremías 31: ABGS
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
