Oseas 2
2
A salvación á fin dos tempos
1O número dos fillos de Israel será coma a area do mar,
que non se pode medir nin contar.
E sucederá que no santuario no que se lles dicía "Vós non sodes o meu pobo"
diráselles "Fillos do Deus vivente".
2Entón xuntaranse os fillos de Xudá cos fillos de Israel,
e constituirán para si un xefe único,
e rexurdirán do mundo da morte.
Velaí o grande que será o día de Iezrael!
3Dicídelles ós vosos irmáns: "Meu pobo"
e ás vosas irmás: "Compadecida".
Proceso xudicial contra Israel, a esposa adúltera
4Póndelle preito á vosa nai, póndello,
pois nin ela é a miña muller, nin eu son o seu marido.
Que retire da súa cara os signos de prostituta
e de entre os seus peitos as pinturas de adúltera;
5se non, deixareina en coiros, poreina coma o día en que naceu,
volvereina coma deserto, fareina un pardiñeiro,
e matareina de sede.
6Si, non terei compaixón dos seus fillos, pois son fillos de prostitución.
7Si, a súa nai prostituíuse, a que os xerou cometeu desvergonzas.
Certo, dicía: "Voume tralos meus amantes,
que me dan o meu pan e a miña auga,
a miña lá e o meu liño,
o meu aceite e o meu viño".
8Por isto: velaí, voulle pór sebe de silvas ó seu camiño,
vou atrancar o seu muro,
para que non atope as súas corredoiras.
9Correrá tralos seus amantes, pero non os atopará,
buscaraos, e non os encontrará. Entón dirá:
"Volvo ó meu primeiro marido,
pois era máis feliz antes ca agora".
10Ela non sabía que eu era quen lle daba
o trigo e o mosto e o aceite
e dáballe prata en abundancia,
e ouro que empregaban para Baal.
11Por isto volverei, e quitareille
o meu trigo ó seu tempo,
e o meu mosto no seu momento,
collerei a miña lá e o meu liño,
que habían de tapar a súa nudez.
12Pero agora vou destapar a súas vergonzas
ós ollos dos seus amantes,
e ninguén ma quitará das miñas mans,
13e farei cesar todas as súas ledicias: as súas festas, os seus novilunios
e os seus sábados, e todas as súas asembleas de festa.
14Tamén arrasarei as súas videiras e as súas figueiras, das que ela dicía:
"Elas son a miña paga, a que me deron os meus amantes":
convertereinas nunha matogueira que comerán os animais salvaxes.
15Tamén lle pedirei contas polos días de festa en honor dos Baales
cando lles facía ofrendas de incenso
e se adornaba cos seus aneis e coas súas alfaias
e ía tralos seus amantes
mentres se esquecía de min —é o Señor quen fala—.
Fin do proceso: Anuncios de Salvación
16Por isto, velaí, eu mesmo a vou seducir:
levareina ó deserto e falareille ó seu corazón,
17e desde alí dareille as súas viñas,
e convertereille o val da Aflición en porta da Esperanza,
e alí hame responder coma nos días da súa mocidade,
coma o día en que subiu de Exipto.
18E o día aquel —é o Señor quen fala—
chamarasme "Meu marido", e non me volverás chamar "Baal Meu Dono"
19Eu retirarei da súa boca os nomes dos Baales,
que non volverán ser nomeados cos seus nomes.
20No día aquel farei unha alianza en favor deles,
cos animais salvaxes, cos paxaros do ceo e cos réptiles do chan:
romperei o arco e a espada e mais a guerra, arredándoos do país,
e fareinos durmir na tranquilidade.
21Casarei contigo para sempre.
Casarei contigo a prezo de xustiza e de dereito,
de bondade e de misericordia.
22Casarei contigo porque me fío de ti
e entón recoñecerás o Señor.
23O día aquel —é o Señor quen fala— eu escoitarei ó ceo,
o ceo escoitará á terra, 24e a terra escoitará ó trigo, ó mosto e ó aceite,
e eles escoitarán a Iezrael.
25Eu sementareino a el —"a sementeira de Deus"— para min no país,
e compadecereime da Non Compadecida,
e direille ó "Non meu pobo":
"Ti es o Meu pobo", e el responderame: "Meu Deus".
Currently Selected:
Oseas 2: ABGS
Highlight
Share
Compare
Copy
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Dereitos reservados: SEPT
