यशायाह 57
57
मूरती पुज़ारी केरनेरे लेई झ़िड़क
1धर्मी मैन्हु नाश भोते, ते कोई एस गल्लरो फिक्र न केरे; भक्त मैन्हु उठाए गातन, पन कोई न सोचे। धर्मी मैन्हु एल्हेरेलेइ उठाव गाते कि एजने बैली आफती करां बेंच़ी गाए, 2तै शैन्ति मां पुज़ते; ज़ै सिद्धी चाल च़लते तै अपने खट्टी पुड़ आराम केरते।
3पन यहोवा ज़ोते, तुसां, हे जैदूगिर कौन्शरां मट्ठव, हे व्यभिचारी ते व्यभिचारिणी औलाद, इड़ी नेड़े इड़ी न्यायेरे लेई एज्जा। 4तुसां केसेरो मज़ाक बनातथ? तुसां कैस जो आशी घैड़तां ज़िभ कढतथ? कुन तुसां पाखंडी ते झूठे खानदानेरे नईं, 5तुसां ज़ैना सब्ज़ बुट्टन हैठ ते हर छाव देनेबाले बुट्टे हैठ देबतां केरि वजाई सेइं मसत भोइ गातथ ते नालन मां ते चट्टानां केरे दरज़ां केरे मझ़ाटे बाल बच्चन बलिदान केरतथ? 6नालां केरे चिकने घोड़ ही तेरो हिस्सो ते अंश ठहरेलो; तीं तैन केरे लेई पीनेरी च़ढ़तल ते अन बलि च़ाढ़ी। कुन अवं इन गल्लन सेइं च़ुप भोईं? 7एक्की उच्चे पहाड़े पुड़ तीं अपनु बिछ़ान दित्तू, तैड़ी तू बलि च़ाढ़नेरे लेई च़लो जेव। 8तीं अपनि निशानी अपने दारेरे किवाड़े ते चुकाठेरे आड़ी मां रख्खी; मीं छ़ेडतां तू अपनो आप होरन हिरानेरे लेई च़ढ़ी, तीं अपनि खट बिल्ली बनाई ते तैन सेइं करार कियो, तीं तैन केरि खट ज़ैड़ी लाही, तैड़ी पसंद की। 9तू खुशबू लेइतां मोलेक देबते कां पूज़ा केरनेरे लेई जेई; तीं बड़ो खुशबूदार तेलेरो इस्तेमाल कियो। अपने दूत तीं दूर तगर भेज़े ते अधलोके तगर अपनो आप उन्ढो कियो। 10तू अपने लम्मे सफरेरी वजाई सेइं थेकी जेई, फिर भी तीं एन न ज़ोवं; कि एन बेकारे; तेरी ताकत किछ जादे कीजेई, एल्हेरेलेइ तू न थकी।
11तीं केसेरे डरे सेइं झूठ ज़ोवं, ते केसेरो डर मेनतां तीं एरू कम कियूं कि अवं याद न रख्खो, ते न मीं पुड़ ध्यान दित्तू? कुन अवं बड़े च़िरेरो देंतो च़ुप राव? एस वजाई सेइं तू मेरो डर न मन्नस। 12अवं एप्पु तेरी धार्मिकताई ते तेरे कम्मां केरू बियान केरेलो, पन तैन सेइं तीं कोई फैइदो नईं भोनो। 13ज़ैखन तू मद्दतरे लेई मीं प्राथना केरस, तैखन ज़ैना मूरती तीं जम्हां केरतां रेखोरिन तैन्ना तीं छुटान! तैना सैरी कि सैरी हवाई सेइं बल्के एक्की फुक्की सेइं उडरी गैली। पन ज़ै मैन्हु मीं पुड़ भरोसो केरते तै ज़मीनरो मालिक भोल्हो ते मेरे पवित्र पहाड़े पुड़ मेरी आराधना केरेलो।
चंगाई ते शान्ति
14यहोवा एन ज़ोलो, “सड़क तियार केरा, मेरे लोकां केरि बत्ती मरां हर अक ठोकर दूर केरा।” 15किजोकि ज़ै महान ते उत्तम ते हमेशा कायम रहते, ते ज़ेसेरू नवं पवित्रे, तै एन ज़ोते, “अवं उच्ची ते पवित्र ठैरी बास केरताईं, ते तैस सेइं साथी भी रहताईं ज़ै दुखी ते हलीम आहे, कि अवं हलीम लोकां केरे दिल ते दुखी लोकां केरे मन खुश केरि। 16अवं हमेशा अपने लोकन पुड़ मुकदमो लड़तो न रेइलो, न हमेशा क्रोधे रालो; किजोकि आत्मा मेरि बनेवरिन ते मीएं ज़िन्दगरी शाहेरी रच़ना कियोरीए। 17तैसेरे लालच़ेरे पापेरी वजाई सेइं मीं क्रोधे भोइतां तैस दुख दित्तोरो थियो, ते क्रोधेरे मारे तैस करां अपनु तुत्तर छ़ुपेवरू थियूं; किजोकि तै एपनी मेर्ज़रे बत्ती पुड़ भेटकतां दूर च़लो जेवरो थियो। 18अवं तैसेरी चाल हेरतो राहोरोइं, फिर भी अवं तैस ठीक केरेलो; अवं तैस घिन्नी गालो ते अवं च़लेइलो ते खास केरतां तैसेरे दुख केरनेबालन तसल्ली देइलो। 19यहोवा ज़ोते, अवं तैन केरे ऐशेरां तारीफ़ करेइलो, ज़ैना दूर ते नेड़े आन, दूईयने पूरी शान्ति मैल्हेली; ते अवं तैस बझ़ेइलो।#इफि. 2:13,17;इब्रा. 13:15. 20पन दुष्ट समुन्दरेरी छ़ेल्ली केरो ज़ेरोए ज़ैना च़ुप न रान; ते तैसेरू पानी मैल ते च़िकर उछ़ड़ाते। 21दुष्टां केरे लेई शान्ति नईं, मेरे परमेशरेरू एन ज़ोनूए।”
Currently Selected:
यशायाह 57: BHDNT
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
Bhadrawahi Bible (भड्लाई बाइबिल), 2020 by Beyond Translation is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.