Gníomhartha 24
24
Caibidil XXIV
Dearbhann Pól a neimhchionntacht i láthair an uachtaráin, Felics. Mínigheann sé an creideamh dó.
1Agus i gcionn chúig lá tháinic uachtarán na sagart, Ananías, anuas, mar aon le cuid de na seanóirí, agus le h-óráididhe áirithe, darbh ainm Tertullus, agus chuaidh siad chuig an uachtarán i n-aghaidh Phóil.
2Agus nuair a goireadh Pól i láthair, thoisigh Tertullus a chionntughadh, ag rádh: De bhrígh go mairimíd fá shíothcháin mhóir tríd-se, agus go bhfuil mórán neithe dá gceartughadh faoi do riar,
3Admhuighimíd sin i gcómhnaidhe agus i ngach áit, a Fhelics ró-oirdheirc, go lán-bhuidheach.
4Acht ar eagla go gcuirinn níos mó moille ort, guidhim thú as ucht do cheannsachta éisteacht le h-aithghiorracht cainnte uainn.
5Fuaireamar an duine seo ina phláigh, agus é ag tógáil cheannairc imeasc na n-Iúdach go léir ar fud an domhain, agus ina ughdar le ceannairc aicme na Nasardhach.
6Agus thug sé iarraidh fosta an teampall a thruailliughadh, agus nuair a rugamar air, bhí dúil againn breitheamhnas a thabhairt air do réir ár ndlighe.
7Acht tháinic an ceann feadhain, Lisias, orainn, agus sciob sé as ár lámha é le foiréigean mhór,
8Agus d’órduigh sé do lucht a chionntuighthe a theacht chugat-sa: Agus tré n-a cheistiughadh béidh tú féin i n-innimh fios d’fhagháil uaidh-sean ar gach nídh acu sin dá gcuirimíd ina leith.
9Agus d’aontuigh na h-Iúdaigh leis, ag rádh go raibh na neithe sin amhlaidh.
10Annsin d’fhreagair Pól (nuair a thug an t-uachtarán cómhartha dó labhairt): De bhrígh gurab eol damh tusa a bheith i do bhreitheamh ar an chineadh seo le mórán bliadhan, is ró-fhonnmhar a labharfas mé ar mo shon féin.
11Óir féadaidh tú a fhios d’fhagháil, nach bhfuil sé níos mó ná dhá lá dhéag ó chuaidh mise suas, a thabhairt adhartha i n-Ierusalem:
12Agus ní fhuair siad mé ag díospóireacht le h-aoinneach, ná ag tabhairt sluaigh i gcionn a chéile, san teampall, ná ins na sineagóga, ná san chathair:
13Ná ní thig leo na neithe sin atá dá gcur i mo leith anois acu a chruthughadh duit.
14Acht admhuighim seo duit, go ndéanaim seirbhís do’n Athair agus mo Dhia do réir na h-aicme sin, a ngoireann siad-san éirse dí, ag creidbheáil damh i ngach nídh dá bhfuil scríobhtha san dlighe agus ins na fáidhe:
15Agus dóchas i nDia agam, rud a bhfuil siad-san ag súil leis fosta, go mbéidh eiséirghe na bhfíréan agus na neimhfhíréan ann.
16Agus san nídh seo bheirim iarraidh de shíor coinsias a bheith agam nach gcionntuigheann i n-aghaidh Dé ná daoine.
17Agus i gcionn mórán bliadhan tháinic mé chuig mo chineadh féin, chun déirc, agus ofrála, agus móide a dhéanamh.
18Agus fuair siad glanta san teampall mé, agus mé ag gabháil de na neithe sin, agus gan sluagh liom, ná gleo,
19Iúdaigh áirithe as an Aisia, ar chóir dóibh a bheith annseo ós do chómhair, agus dá mbéadh aon nídh acu i m’aghaidh, é chur i mo leith:
20Nó abradh siad seo má fuair siad urchóid ar bith ionnam, nuair a bhí mé i mo sheasamh i láthair a gcómhairle,
21Acht amháin an t-aon ghuth seo le n-ar scairt mé amach, agus mé i mo sheasamh ina measc: Is fá eiséirghe na marbh atá breitheamh-nas dá thabhairt agaibh orm indiu.
22Agus chuir Felics ar athlá iad, óir ba ró-mhaith a bhí fios na slighe seo aige, agus dubhairt: Nuair a thiocfas Lisias, an ceann feadhain, anuas, éistfidh mé libh.
23Agus d’órduigh sé do cheanntúir é a choimhéad, agus sócamhal a thabhairt dó, agus gan aoinneach dá cháirde a chosc ó fhreastal a dhéanamh dó.
24Agus i gcionn seal laethe, tháinic Felics, mar aon le n-a mhnaoi, Drusilla, arbh Iúdach í, agus chuir siad fá choinne Phoil, gur chuala uaidh fá’n chreideamh atá i gCríost Íosa.
25Agus nuair a labhair sé ar chóir, agus ar gheanmnaidheacht, agus ar an bhreitheamhnas a bhí le theacht, ghlac Felics eagla, agus d’fhreagair sé: Imthigh leat anois: acht nuair a bhéas uain fhóirstineach agam, cuirfidh mé fá do choinne.
26Agus bhí súil aige san am chéadna go dtabharfadh Pól airgead dó, agus dá bhrígh sin, chuireadh sé go minic fá n-a choirne, agus labharadh sé leis.
27Acht nuair a chuaidh dhá bhliadhain thart, tháinic Portius Festus ina chómharba ag Felics. Agus ó bhí fonn ar Fhelics na h-Iúdaigh a shásamh, d’fhág sé Pól ina príosúnach.
Currently Selected:
Gníomhartha 24: ASN1943
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland
Gníomhartha 24
24
Caibidil XXIV
Dearbhann Pól a neimhchionntacht i láthair an uachtaráin, Felics. Mínigheann sé an creideamh dó.
1Agus i gcionn chúig lá tháinic uachtarán na sagart, Ananías, anuas, mar aon le cuid de na seanóirí, agus le h-óráididhe áirithe, darbh ainm Tertullus, agus chuaidh siad chuig an uachtarán i n-aghaidh Phóil.
2Agus nuair a goireadh Pól i láthair, thoisigh Tertullus a chionntughadh, ag rádh: De bhrígh go mairimíd fá shíothcháin mhóir tríd-se, agus go bhfuil mórán neithe dá gceartughadh faoi do riar,
3Admhuighimíd sin i gcómhnaidhe agus i ngach áit, a Fhelics ró-oirdheirc, go lán-bhuidheach.
4Acht ar eagla go gcuirinn níos mó moille ort, guidhim thú as ucht do cheannsachta éisteacht le h-aithghiorracht cainnte uainn.
5Fuaireamar an duine seo ina phláigh, agus é ag tógáil cheannairc imeasc na n-Iúdach go léir ar fud an domhain, agus ina ughdar le ceannairc aicme na Nasardhach.
6Agus thug sé iarraidh fosta an teampall a thruailliughadh, agus nuair a rugamar air, bhí dúil againn breitheamhnas a thabhairt air do réir ár ndlighe.
7Acht tháinic an ceann feadhain, Lisias, orainn, agus sciob sé as ár lámha é le foiréigean mhór,
8Agus d’órduigh sé do lucht a chionntuighthe a theacht chugat-sa: Agus tré n-a cheistiughadh béidh tú féin i n-innimh fios d’fhagháil uaidh-sean ar gach nídh acu sin dá gcuirimíd ina leith.
9Agus d’aontuigh na h-Iúdaigh leis, ag rádh go raibh na neithe sin amhlaidh.
10Annsin d’fhreagair Pól (nuair a thug an t-uachtarán cómhartha dó labhairt): De bhrígh gurab eol damh tusa a bheith i do bhreitheamh ar an chineadh seo le mórán bliadhan, is ró-fhonnmhar a labharfas mé ar mo shon féin.
11Óir féadaidh tú a fhios d’fhagháil, nach bhfuil sé níos mó ná dhá lá dhéag ó chuaidh mise suas, a thabhairt adhartha i n-Ierusalem:
12Agus ní fhuair siad mé ag díospóireacht le h-aoinneach, ná ag tabhairt sluaigh i gcionn a chéile, san teampall, ná ins na sineagóga, ná san chathair:
13Ná ní thig leo na neithe sin atá dá gcur i mo leith anois acu a chruthughadh duit.
14Acht admhuighim seo duit, go ndéanaim seirbhís do’n Athair agus mo Dhia do réir na h-aicme sin, a ngoireann siad-san éirse dí, ag creidbheáil damh i ngach nídh dá bhfuil scríobhtha san dlighe agus ins na fáidhe:
15Agus dóchas i nDia agam, rud a bhfuil siad-san ag súil leis fosta, go mbéidh eiséirghe na bhfíréan agus na neimhfhíréan ann.
16Agus san nídh seo bheirim iarraidh de shíor coinsias a bheith agam nach gcionntuigheann i n-aghaidh Dé ná daoine.
17Agus i gcionn mórán bliadhan tháinic mé chuig mo chineadh féin, chun déirc, agus ofrála, agus móide a dhéanamh.
18Agus fuair siad glanta san teampall mé, agus mé ag gabháil de na neithe sin, agus gan sluagh liom, ná gleo,
19Iúdaigh áirithe as an Aisia, ar chóir dóibh a bheith annseo ós do chómhair, agus dá mbéadh aon nídh acu i m’aghaidh, é chur i mo leith:
20Nó abradh siad seo má fuair siad urchóid ar bith ionnam, nuair a bhí mé i mo sheasamh i láthair a gcómhairle,
21Acht amháin an t-aon ghuth seo le n-ar scairt mé amach, agus mé i mo sheasamh ina measc: Is fá eiséirghe na marbh atá breitheamh-nas dá thabhairt agaibh orm indiu.
22Agus chuir Felics ar athlá iad, óir ba ró-mhaith a bhí fios na slighe seo aige, agus dubhairt: Nuair a thiocfas Lisias, an ceann feadhain, anuas, éistfidh mé libh.
23Agus d’órduigh sé do cheanntúir é a choimhéad, agus sócamhal a thabhairt dó, agus gan aoinneach dá cháirde a chosc ó fhreastal a dhéanamh dó.
24Agus i gcionn seal laethe, tháinic Felics, mar aon le n-a mhnaoi, Drusilla, arbh Iúdach í, agus chuir siad fá choinne Phoil, gur chuala uaidh fá’n chreideamh atá i gCríost Íosa.
25Agus nuair a labhair sé ar chóir, agus ar gheanmnaidheacht, agus ar an bhreitheamhnas a bhí le theacht, ghlac Felics eagla, agus d’fhreagair sé: Imthigh leat anois: acht nuair a bhéas uain fhóirstineach agam, cuirfidh mé fá do choinne.
26Agus bhí súil aige san am chéadna go dtabharfadh Pól airgead dó, agus dá bhrígh sin, chuireadh sé go minic fá n-a choirne, agus labharadh sé leis.
27Acht nuair a chuaidh dhá bhliadhain thart, tháinic Portius Festus ina chómharba ag Felics. Agus ó bhí fonn ar Fhelics na h-Iúdaigh a shásamh, d’fhág sé Pól ina príosúnach.
Currently Selected:
:
Highlight
Copy
Compare
Share
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
rights held by the Bible Society in Northern Ireland